Adoptera Cilo
Korsad ras · Hon · Unge · 2 år
Cilo! Cilo föddes och levde i en kattkoloni i Aten. Lokala volontärer märkte henne först när hon fortfarande var en skygg kattunge. Allt började när volontärerna upptäckte att hon hade tarmparasiter. De blandade avmaskningspasta i hennes mat. Volontärerna försökte komma närmare Clio för att hjälpa henne, men hon förblev för orolig. Trots detta fortsatte volontärerna att besöka kolonin varje dag och lämnade mat och vatten till alla katter och kattungar. En tid försvann Clio plötsligt spårlöst. Tills hon en dag dök upp igen. Hon var skadad och kunde inte gå. Hon släpade på bakbenen. Även då var det mycket svårt att fånga henne, eftersom hon var mycket rädd för människor. Till slut fördes hon med stor möda till en veterinär. Här genomgick hon en operation för en ostektomi av lårbenshuvudet. Eftersom hon behövde återhämtning och omvårdnad söktes en familj som kunde ta hand om henne tillfälligt. Efter återhämtningen skickades Clio inte tillbaka till gatan. Det stod klart att hon inte skulle klara sig ute. Hon fortsatte att bo i det tillfälliga hemmet. Här blev hon långsamt mer foglig, lärde sig att lita på och känna värmen från människors närvaro, och upptäckte på nytt att människor kunde litas på. Clio var en kärleksfull och mycket orolig kattunge. Hon sökte inte människokontakt och darrade vid tanken på att bli berörd. Hon visade dock aldrig aggression; hon försökte i stället gömma sig. Efter operationen fick hon vara i buren en tid för att följa sin återhämtnings- och medicineringsplan. Utan press började hennes beteende förändras dag för dag när hon lärde sig rutinerna och volontärens röst och rörelser. Efter bara 19 dagar skedde den första beröringen. När hennes försvar långsamt försvann började hon låta otåliga och jama när det var dags att äta. Maten spelade en viktig roll, eftersom hon var mycket fokuserad på mat. Även om hon i början var försiktig var hon inte längre rädd. Delvis började hon själv be om mat. Sedan gned hon sig mot volontären och njöt av uppmärksamheten hon fick. När Clio fick tillgång till hela huset var hennes favoritplats under soffan. Här kände hon sig trygg. Resten av huset, ljuden och rörelserna, var okända för henne. Med tiden började hon lämna sin "trygga" plats och utforska omgivningen, de andra djuren i huset och volontärens nya närvaro i hennes liv. När främlingar kommer på besök gömmer sig Clio, men med tiden vande hon sig även vid deras närvaro. Clio är social. Hon lever fredligt tillsammans med både hundar och katter. Clio är kastrerad.
Läs original (nl)
Dit is Cilo! Cilo is geboren en heeft geleefd in een kattenkolonie in Athene. Lokale vrijwilligsters merkte haar voor het eerst op toen ze nog een angstige kitten was. Het begon allemaal toen de vrijwilligsters ontdekte dat ze ingewandenparasieten had. Er werd ontwormingspasta aan haar toegevoegd. De vrijwilligsters probeerde Clio van dichterbij te benaderen om haar te helpen, maar ze bleef te angstig. Desondanks bleven de vrijwilligsters elke dag langs de kolonie komen en lieten dan voer en water achter voor alle katten en kittens. Een tijdlang was Clio ineens spoorloos verdwenen. Totdat ze op een dag weer opdook. Ze was gewond en niet in staat om te lopen. Ze sleepte met haar achterpootjes. Zelfs toen was het vangen van haar erg moeilijk, omdat ze erg angstig was voor mensen. Uiteindelijk werd ze met veel moeite naar een dierenarts gebracht. Hier onderging ze een operatie voor een femurkop-ostectomie. Omdat ze herstel en verzorging nodig had, werd er een gastgezin voor haar gezocht. Na het herstel werd Clio niet terug gebracht naar de straat. Het werd duidelijk dat ze buiten niet zou kunnen overleven. Ze bleef in het gastgezin wonen. Hier werd ze langzaam aan wat milder, leerde vertrouwen en warmte van menselijke aanwezigheid kennen en herontdekte dat mensen te vertrouwen zijn. Clio was een aanhankelijk en erg angstig katje. Ze zocht geen menselijk contact en beefde bij de gedachte aangeraakt te worden. Ze vertoonde echter nooit agressie, ze probeerde zich juist te verstoppen. Na de operatie moest ze een tijdje in de bench verblijven om haar herstel en medicatieplan goed te kunnen volgen. Zonder druk begon haar gedrag dag na dag te veranderen naarmate ze de routine leerde kennen en de stem en bewegingen van de vrijwilligster leerde kennen. Na slechts 19 dagen vond de eerste aanraking plaats. Naarmate haar verdediging langzaam verdween, begon ze ongeduldige geluiden te maken en te miauwen wanneer het etenstijd was. Voedsel speelde een belangrijke rol, omdat ze erg op eten gericht is. Hoewel ze aanvankelijk voorzichtig was, was ze niet langer bang. Gedeeltelijk aan begon ze zelf om eten te vragen. Ze wreef dan tegen de vrijwilligster aan en genoot van de aandacht die ze dan kreeg. Toen Clio eenmaal toegang had tot het hele huis werd haar favoriete plekje onder de bank. Hier voelde ze zich veilig. De rest van het huis, de geluiden en bewegingen, waren onbekend voor haar. Na verloop van tijd begon ze haar ‘veilige’ plek te verlaten en verkende de omgeving, de andere dieren in huis en de nieuwe aanwezigheid van de vrijwilligster in haar leven. Wanneer vreemden over de vloer omen, verstopt Clio zich, maar na verloop van tijd raakte ze ook gewend aan hun aanwezigheid. Clio is sociaal. Ze leeft vredig samen met zowel honden als katten. Clio is gesteriliseerd.
Listade förra månaden
