Adopter Cilo
Kryssbrett · Hunn · Ung · 2 år
Cilo! Cilo ble født og levde i en kattekoloni i Athen. Lokale frivillige la først merke til henne da hun fortsatt var en sjenert kattunge. Det hele startet da de frivillige oppdaget at hun hadde tarmparasitter. De blandet avmaskingspasta i maten hennes. De frivillige prøvde å nærme seg Clio for å hjelpe henne, men hun forble for engstelig. Til tross for dette fortsatte de frivillige å besøke kolonien hver dag og satte fram mat og vann til alle kattene og kattungene. En stund forsvant Clio plutselig sporløst. Helt til en dag da hun dukket opp igjen. Hun var skadet og kunne ikke gå. Hun slepte etter bakbeina. Selv da var det svært vanskelig å fange henne, fordi hun var veldig redd for mennesker. Til slutt ble hun med stor vanskelighet tatt med til en veterinær. Her ble hun operert for en ostektomi av lårbenshodet. Fordi hun trengte restitusjon og omsorg, ble det søkt etter en fosterfamilie til henne. Etter tilfriskningen ble Clio ikke satt tilbake på gaten. Det ble tydelig at hun ikke kunne overleve utendørs. Hun fortsatte å bo i fosterhjemmet. Her ble hun gradvis mer tam, lærte å stole på og kjenne varmen fra menneskelig nærvær, og gjenoppdaget at mennesker kunne stoles på. Clio var en kjærlig og svært engstelig kattunge. Hun søkte ikke menneskelig kontakt og skalv ved tanken på å bli berørt. Likevel viste hun aldri aggresjon; hun prøvde heller å gjemme seg. Etter operasjonen måtte hun oppholde seg i buret en stund for å følge opp restitusjons- og medisinplanen. Uten press begynte atferden hennes å endre seg dag for dag etter hvert som hun lærte rutinen og lærte stemmen og bevegelsene til den frivillige. Etter bare 19 dager fant den første berøringen sted. Etter hvert som forsvarsmekanismene hennes gradvis forsvant, begynte hun å lage utålmodige lyder og mjaue når det var tid for mat. Mat spilte en viktig rolle, for hun var svært opptatt av mat. Selv om hun i begynnelsen var forsiktig, var hun ikke lenger redd. Delvis begynte hun å be om mat selv. Deretter gned hun seg mot den frivillige og nøt oppmerksomheten hun fikk. Når Clio fikk tilgang til hele huset, var favorittplassen hennes under sofaen. Her følte hun seg trygg. Resten av huset, lydene og bevegelsene, var ukjent for henne. Etter hvert begynte hun å forlate den «trygge» plassen sin og utforske omgivelsene, de andre dyrene i huset og den nye tilstedeværelsen til den frivillige i livet hennes. Når fremmede kommer på besøk, gjemmer Clio seg, men over tid vennet hun seg også til deres tilstedeværelse. Clio er sosial. Hun lever fredelig sammen med både hunder og katter. Clio er sterilisert.
Les original (nl)
Dit is Cilo! Cilo is geboren en heeft geleefd in een kattenkolonie in Athene. Lokale vrijwilligsters merkte haar voor het eerst op toen ze nog een angstige kitten was. Het begon allemaal toen de vrijwilligsters ontdekte dat ze ingewandenparasieten had. Er werd ontwormingspasta aan haar toegevoegd. De vrijwilligsters probeerde Clio van dichterbij te benaderen om haar te helpen, maar ze bleef te angstig. Desondanks bleven de vrijwilligsters elke dag langs de kolonie komen en lieten dan voer en water achter voor alle katten en kittens. Een tijdlang was Clio ineens spoorloos verdwenen. Totdat ze op een dag weer opdook. Ze was gewond en niet in staat om te lopen. Ze sleepte met haar achterpootjes. Zelfs toen was het vangen van haar erg moeilijk, omdat ze erg angstig was voor mensen. Uiteindelijk werd ze met veel moeite naar een dierenarts gebracht. Hier onderging ze een operatie voor een femurkop-ostectomie. Omdat ze herstel en verzorging nodig had, werd er een gastgezin voor haar gezocht. Na het herstel werd Clio niet terug gebracht naar de straat. Het werd duidelijk dat ze buiten niet zou kunnen overleven. Ze bleef in het gastgezin wonen. Hier werd ze langzaam aan wat milder, leerde vertrouwen en warmte van menselijke aanwezigheid kennen en herontdekte dat mensen te vertrouwen zijn. Clio was een aanhankelijk en erg angstig katje. Ze zocht geen menselijk contact en beefde bij de gedachte aangeraakt te worden. Ze vertoonde echter nooit agressie, ze probeerde zich juist te verstoppen. Na de operatie moest ze een tijdje in de bench verblijven om haar herstel en medicatieplan goed te kunnen volgen. Zonder druk begon haar gedrag dag na dag te veranderen naarmate ze de routine leerde kennen en de stem en bewegingen van de vrijwilligster leerde kennen. Na slechts 19 dagen vond de eerste aanraking plaats. Naarmate haar verdediging langzaam verdween, begon ze ongeduldige geluiden te maken en te miauwen wanneer het etenstijd was. Voedsel speelde een belangrijke rol, omdat ze erg op eten gericht is. Hoewel ze aanvankelijk voorzichtig was, was ze niet langer bang. Gedeeltelijk aan begon ze zelf om eten te vragen. Ze wreef dan tegen de vrijwilligster aan en genoot van de aandacht die ze dan kreeg. Toen Clio eenmaal toegang had tot het hele huis werd haar favoriete plekje onder de bank. Hier voelde ze zich veilig. De rest van het huis, de geluiden en bewegingen, waren onbekend voor haar. Na verloop van tijd begon ze haar ‘veilige’ plek te verlaten en verkende de omgeving, de andere dieren in huis en de nieuwe aanwezigheid van de vrijwilligster in haar leven. Wanneer vreemden over de vloer omen, verstopt Clio zich, maar na verloop van tijd raakte ze ook gewend aan hun aanwezigheid. Clio is sociaal. Ze leeft vredig samen met zowel honden als katten. Clio is gesteriliseerd.
Listet forrige måned
