Υιοθετήστε τον/την Mia
Θηλυκό · Ενήλικας · 7 έτη
Στα όνειρά μου σε βλέπω, ναι, εσένα. Στέκεσαι εκεί για μένα… και με κοιτάς, κοιτάζοντας τα ακόμα λαμπερά μου μάτια και με βλέπεις. Όπως είμαι. Δίπλα στην απελπισία μου, βλέπεις και τη μοναδικότητά μου και την πόθο μου. Με έχεις βρει. «Η» Μία μου, με αποκαλείς με στοργή και τώρα το καρδιά μου ανήκει σε σένα. Κάθε βράδυ σε ονειρεύομαι, κάτι που μου δίνει ελπίδα για μια ζωή έξω από το δωμάτιό μου εδώ στο καταφύγιο ζώων. Ξέρω πού βρίσκομαι. Εκεί, όπου μια νέα ζωή μπορεί να ξεκινήσει. Εκεί, όπου κιβώτια μεταφοράς με χαρούμενους ανθρώπους φεύγουν από αυτόν τον χώρο. Το έχω δει πολλές φορές κι εγώ και το έχω ζήσει μια φορά. Ίσως ένας τόπος ελπίδας, γιατί τώρα είμαι ένας από τους πολύ ιδιαίτερους κατοίκους. Αυτή τη στιγμή δαγκώνω ανεξέλεγκτα και δεν ξεχωρίζω ανθρώπους ή συνομιλίες ζώων. Μη με παρεξηγήσεις, μου αρέσουν οι άνθρωποι. Ειδικά αυτός από τα όνειρά μου. Θέλω να μου επιτραπεί να πηδάω ξανά σε χωράφια και λιβάδια και να αποφασίζω μόνος μου πότε και γιατί κάτι δεν επιτρέπεται. Σε κάθε περίπτωση. «Η» Μία μου... ακούω τη φωνή σου, μου κάνεις μια συγκινητική κλεψιά και τελικά βλέπεις το λάμψη στα μάτια μου – που σιγά-σιγά αναδύεται στην επιφάνεια. Με το να δώσεις σε μια χαρούμενη γάτα σαν εμένα την πολύ αναγκαία ελπίδα, μου δίνεις την ευκαιρία. Να έχεις κουράγιο, σε περιμένω. Μπορείς να φανταστείς να δώσεις σε μια άτυχη Μία ένα νέο σπίτι; Τότε στο επόμενο βήμα:
Διάβασε αρχικό (de)
In meinen Träumen seh ich Dich, ja Dich. Du bleibst stehen, für mich…und schaust mich an, schaust mir in meine immer noch leuchtenden Augen und siehst mich. So wie ich nun mal bin. Neben meiner Verzweiflung siehst Du auch meine Besonderheit und meine Sehnsucht. Du hast mich gefunden. „Meine“ Mia, so nennst Du mich ganz liebevoll und mein Herz gehört nun dir. Jede Nacht träume ich von dir, das gibt mir Hoffnung auf ein Leben außerhalb meines Zimmers hier im Tierheim. Ich weiß, wo ich bin. Dort, wo ein neues Leben beginnen kann. Wo Transportboxen mit glücklichen Menschen dieses Gelände verlassen. Ich habe es selbst zu oft gesehen und auch selbst einmal erlebt. Eine Art Hoffnungsstätte ist das hier. Vielleicht liegt es daran, dass ich mittlerweile zu den ganz besonderen Bewohnern gehöre. Ich beiße momentan unkontrolliert zu und da unterscheide ich nicht zwischen Menschen oder Artgenossen. Versteht mich nicht falsch, ich mag Menschen. Vor allem diesen einen aus meinen Träumen. Ich möchte wieder über Wiesen und Felder springen dürfen und selbst bestimmen, wann ich was zulasse und warum gerade nicht. In jeglicher Hinsicht. „Meine Mia“…ich hör Deine Stimme, Du zwinkerst mir liebevoll zu und siehst endlich das Leuchten in meinen Augen – das ganz langsam zum Vorschein kommt. Einer Glückskatze wie mir schenkst Du dadurch die so dringend benötigte Hoffnung. Hab Mut, ich warte auf Dich. Könnten Sie sich vorstellen, der unglücklichen Mia ein neues Zuhause zu geben? Dann zum nächsten Schritt:
Καταχωρημένα πριν από 3 μήνες
