Υιοθετήστε τον/την Puddie Pud
Staffordshire Bull Terrier · Αρσενικό · Ενήλικας · 7 έτη
Γεια! Είμαι ο Πουντί Πουντ. Ναι, μάλιστα: Πουντί Πουντ. Οι φροντιστές μου βρήκαν ότι αυτό το όνομα είναι τέλειο για έναν τόσο στιβαρό στάφορντ όπως εγώ! Όταν με συναντήσετε για πρώτη φορά, μην περιμένετε πυροτεχνήματα ή σαλτάρισμα. Εγώ προτιμώ πρώτα να τελειώσω όλα τα σημαντικά πράγματα. Ούρημα. Μύτη. Κουρέματα. Προτεραιότητες, λοιπόν. Αφού τελειώσω όλα αυτά, θα δω με ηρεμία ποιος είστε εσείς. Βρίσκω τους νέους ανθρώπους αρκετά κουλ, αλλά και λίγο συναρπαστικούς. Γι' αυτό συνήθως συμπεριφέρομαι σαν να μην με βλέπετε καθόλου. Τίποτα προσωπικό! Απλώς είναι η τακτική μου! Πρώτα συμπεριφέρομαι σαν να μη σας βλέπω καθόλου, και μετά, μπαμ, σας μυρίζω τη μύτη σαν να ήσασταν ο αγαπημένος μου άνθρωπος εδώ και χρόνια. Χαϊδεύματα; Ε... ναι... στην αρχή της συνάντησης, ίσως όχι ακόμα. Μένω λίγο πιο μακριά από το χέρι σας. Ποτέ δεν ξέρεις. Αλλά μόλις αποφασίσω ότι είστε εντάξει, μεταμορφώνομαι από έναν απόμακρο στάφορντ σε έναν πολυτελή σκύλο που λαχταρά να σας αγκαλιάσει. Μετά σκαρφαλώνω αμέσως στην αγκαλιά σας. Ή τουλάχιστον το μισό μου, γιατί δεν είμαι και τόσο μικρός, έτσι; Και μετά... η μεγαλύτερή μου πάθηση! ΜΠΑΛΕΣ! Ω, άνθρωπε. Όταν πετάτε μια μπάλα, μεταμορφώνομαι σε έναν μυώδη πύραυλο με αυτιά. Τρέχω σαν να συμμετέχω στους Ολυμπιακούς Αγώνες και κανείς δεν μου έχει πει ότι δεν μπορώ να κερδίσω χρυσό μετάλλιο. Το βρίσκω φανταστικό. Στ' αλήθεια. Εσείς πετάτε, εγώ τρέχω. Ξαναπετάτε, τρέχω πιο γρήγορα. Σταματάτε... και σας κοιτάζω με το «Γιατί; Τελείωσες; Θα πρέπει να καλέσω τον κτηνίατρο;» βλέμμα. Το να αφήσω τη μπάλα είναι ακόμα λίγο δύσκολο. Για ένα κάρο, σίγουρα θα σας αφήσω. Αλλά αν θέλετε να γίνει διαφορετικά, θα πρέπει να προπονηθούμε. Όμως υπάρχει κι άλλο. Δώστε μου ένα παιχνίδι τράβηγμα και θα σας δείξω πώς να φτιάξετε έναν τυφώνα μόνο με τους μυς του λαιμού σας. Το τραβάω προς όλες τις κατευθύνσεις. Αριστερά, δεξιά, πάνω, κάτω... θα πρέπει σίγουρα να προσέχετε τα αστράγαλοι και τα κνήμια σας, γιατί μπορεί να τα πάρω κατά λάθος με τον ενθουσιασμό μου. Εννοώ: αν το παιχνίδι πετάξει, πετάω κι εγώ. Είμαι, άλλωστε, ένας παθιασμένος σκύλος. Οπότε, ίσως δεν είμαι αυτός ο σκύλος που θα πηδήξει αμέσως στις μπάρες όταν περνάτε. Ίσως δεν ξεχωρίζω αμέσως στον συνωστισμό. Αλλά αν μου δώσετε λίγο χρόνο... αν με αφήσετε να ούρημα, να κουρέψω, να μυρίσω και να θαυμάσω την αδιαφορία μου που είναι η καλύτερη στον κόσμο... τότε θα ανακαλύψετε ότι είμαι στην πραγματικότητα ένας υπέροχος, ευαίσθητος και αστείος σκύλος που λαχταρά να σας αγκαλιάσει. Και ίσως, πολύ ίσως, εσείς είστε αυτός που θα μπορέσω να αφήσω τη μπάλα μου, το παιχνίδι τράβηγμα μου και την καρδιά μου.
Διάβασε αρχικό (nl)
Hoi! Ik ben Puddie Pud. Ja, je hoort het goed: Puddie Pud. Mijn verzorgers vonden dit de perfecte naam voor zo'n stoer staffie als mij! Als je mij voor het eerst ontmoet, verwacht dan geen vuurwerkshow of salto’s hoor. Ik ben meer van. Eerst even alle belangrijke zaken regelen. Plassen. Snuffelen. Poepen. Prioriteiten, mensen. Pas als dat allemaal klaar is, kom ik eens rustig kijken wie jij bent. Ik vind nieuwe mensen heus wel leuk, maar ook een beetje spannend. Dus ik doe meestal alsof je lucht bent. Niets persoonlijk! Dat is gewoon mijn tactiek! Eerst even doen alsof ik je totaal niet zie en dan, hoppa, ineens sta ik naast je neus te snuffelen alsof je al jaren mijn favoriete mens bent. Aaien? Eh… ja… vroeg in de ontmoeting liever nog even niet. Ik blijf dan net buiten handbereik. Je weet maar nooit. Maar zodra ik besloten heb dat je oké bent, verander ik van afstandelijke Stafford in knuffelplak-kleefhond deluxe. Dan kruip ik zo op schoot. Of in ieder geval de helft van mij want ik ben niet bepaald klein, hè. En dan… mijn allergrootste passie! BALLEN! O, man. Als jij een bal gooit, zie je me veranderen in een soort gespierde raket met oortjes. Ik ren alsof ik meedoe aan de Olympische Spelen en niemand mij heeft verteld dat ik geen gouden medaille kan winnen. Ik vind het fantastisch. Echt. Jij gooit, ik ren. Jij gooit nog eens, ik ren sneller. Jij stopt… en ik sta je aan te kijken met de blik “Waarom? Ben je stuk? Zal ik de dierenarts bellen?”. Loslaten vind ik nog wel een beetje moeilijk. Voor een snoepje laat ik hem zeker liggen. Maar als je het op een andere manier wilt dan moeten we dat even oefenen. Maar er is méér. Geef me een flostouw en ik laat je even zien hoe je een tornado maakt met alleen je nekspieren. Ik schud dat ding alle kanten op. Links, rechts, boven, onder… jij moet vooral oppassen voor je enkels en scheenbenen, want die neem ik per ongeluk nog weleens mee in mijn enthousiasme. Ik bedoel: als het touw vliegt, dan vlieg ik ook. Ik ben nu eenmaal een hond met passie. Dus ja, misschien ben ik niet de hond die gelijk bij de tralies springt als je langsloopt. Misschien val ik niet meteen op in de drukte. Maar als je me even de tijd geeft… als je me even laat plassen, poepen, snuffelen en mijn best-in-show-onverschilligheid mag bewonderen… dan ontdek je dat ik eigenlijk gewoon een superleuke, gevoelige, grappige knuffelraket ben. En misschien, héél misschien, ben jij wel degene bij wie ik mijn bal, mijn flostouw en mijn hart kan parkeren. Groetjes, Puddie Pud
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
