Υιοθετήστε τον/την Speedy
Whippet · Αρσενικό · Ηλικιωμένος · 14 έτη
Ο ευαίσθητος Ουίπετ μας, ο Όπι, που πλέον ονομάζεται Λέβι, νιώθει πολύ άνετα στο ανάδοχο του σπίτι. Ζει σε ένα μεγάλο κοπάδι από Ουίπετ, Μπίγκλες, Ποντένκος και Βρετόνες και τα πάει καλά με όλους σχεδόν όλη την ώρα. Δεν του αρέσει να τον στριμώχνουν και μετατρέπεται σε ένα μικρό τέρας αν κάποιος προσπαθήσει να πλησιάσει το μπολ με το φαγητό του ενώ τρώει. Και αυτό είναι περίπου το μόνο πράγμα για το οποίο μπορεί να διαμαρτυρηθεί κανείς στο σπίτι με αυτόν τον μαγικό μικρούλη... Είναι πολύ επικεντρωμένος στους ανθρώπους, αγκαλιάζεται εύκολα, και το αγαπημένο του μέρος για να κοιμηθεί είναι το κρεβάτι της ανάδοχης μαμάς (που διαθέτει και επιπλέον μαλακά μαξιλάρια για τα γαλοπούλια). Η βόλτα μαζί του είναι εντελώς χωρίς προβλήματα σε μια ήσυχη, αγροτική περιοχή χωρίς ανθρώπους, και λατρεύει πολύ τις βόλτες. Επίσης, αφήνεται να τον ντύσουν χωρίς κανένα πρόβλημα. Αν όμως κάποιος τον συναντήσει, είτε πρόκειται για άνθρωπο, είτε για σκύλο, είτε για ποδήλατο, είναι σχεδόν αδύνατο να τον κρατήσεις και ουρλιάζει και ξεσπάει σε κραυγές με όλη του τη δύναμη. Δεν μπορώ καν να φανταστώ τι του συμβαίνει. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ο γλυκός μικρούλης Όπι θα επιτεθεί ποτέ σε κάποιον αν τον αφήσεις χωρίς λουρί. Δεν θα το δοκιμάσω και είναι καλό που δεν χρειάζεται, καθώς έχει αρκετή επαφή με σκύλους στο κοπάδι και ζει σε ένα σπίτι με μεγάλο κήπο. Πλέον, έχει πάρει κάποια κιλά και έχει υπέροχη σιλουέτα, αλλά με 10-11 κιλά εξακολουθεί να είναι ένας αρκετά ευαίσθητος μικρούλης. Επειδή υποφέρει από αρθρίτιδα σύμφωνα με την ηλικία του, λαμβάνει μια ένεση Librela κάθε τέσσερις εβδομάδες, η οποία τον βοηθάει σαφώς. Μέχρι στιγμής, δεν ήταν πρόβλημα για εκείνον να ανέβει στον καναπέ ή στο κρεβάτι. Επειδή ο Λέβι δεν μπορούσε να τεθεί υπό αναισθησία, δεν στειρώθηκε αλλά έλαβε ένα τσιπ καστρατίας αντ' αυτού. Είναι απλά ένας γλυκός τύπος που συγκινεί τις καρδιές. Με κάνει χαρούμενη να τον βλέπω τόσο ήρεμο μέσα στα άνετα μαξιλάρια. : )
Διάβασε αρχικό (de)
Unser zarter Whippet Opi, der jetzt Levi heißt, fühlt sich auf seiner Pflegestelle sehr wohl. Er lebt in einem großen Rudel Windhunde, Beagle, Podencos und Bretonen und verträgt sich fast immer prima mit allen. Er mag es nicht, bedrängt zu werden und er wird zu einem kleinen Ungeheuer, wenn sich jemand beim Fressen seinem Napf. Und das ist auch schon alles, was man zuhause bei dem zauberhaften Kerlchen bemängeln könnte... Er ist sehr menschenbezogen, verschmust und sein liebster Schlafplatz ist das Bett vom Pflegefrauchen (darauf liegen aber auch extra kuschelige Kissen für die Fellnasen). Spazierengehen mit ihm ist in ruhiger, ländlicher, menschenarmer Gegend völlig problemlos und er geht sehr, sehr gerne mit. Auch läßt er sich problemlos anziehen. Wenn uns aber jemand begegnet egal, ob Mensch, Hund, Fahrrad ist er kaum zu halten und schreit und jault in den höchsten Tönen. Ich kann gar nicht deuten, was dann mit ihm los ist. Kaum vorstellbar, daß das liebe Opilein sich böse auf jemanden stürzen würde, ließe man ihn von der Leine. Ich werde es jedenfalls nicht ausprobieren und es ist ja Gott sei Dank nicht nötig, da er im Rudel viel Hundekontakt hat und da er in einem Zuhause mit einem großen Garten lebt. Inzwischen hat er gut zugenommen und eine prima Figur, ist aber mit 10 11kg ein recht zarter Bub. Da er altersgemäß unter Arthrose leidet, bekommt er alle vier Wochen eine Librela Injektion, die ihm sichtlich hilft. Es ist bisher kein Problem für ihn, auf das Sofa oder auf das Bett zu springen. Weil Levi nicht in Narkose gelegt werden konnte, wurde er nicht kastriert, sondern bekam einen Kastrations Chip gesetzt.Er ist einfach ein lieber Kerl, der einen doch sehr rührt. Mich macht es glücklich, ihn so friedlich in den kuscheligen Kissen zu sehen : )
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
