Ottis adopteren
Kruisbried · Mannelijk
Ottis geniet van de lentezon samen met zijn vriendin Mabel :-) Ottis's hondenhok heeft nu een nieuw zonnedek :-) En nu is zijn mooie fauteuil echt geschiedenis: hij heeft het grondwerk gedaan en Joel heeft de rest voor zijn rekening genomen ;-). Ottis test zijn nieuwe bed, gesponsord door Conny :-) Ottis heeft zich inmiddels "comfortabel" gemaakt in een buitenverblijf; zijn favoriete plekje is een weggegooide fauteuil, en voor hem wordt ook een zonneterras gebouwd. Sindsdien heeft hij geen pogingen meer gedaan om te ontsnappen. Misschien duikt het juiste thuis met volledige gezinsaansluiting, waar hij nooit alleen hoeft te zijn, nog voor hem op? We zouden dat zo graag willen voor deze lieve beer. Ha, bijna ongelooflijk maar waar! Hij wil nu toch niet langer andere mannetjes opeten, en loopt vredig zijn rondes met hen :-). Ottis ziet eruit alsof hij geen vlieg kwaad kan doen, maar dat is misleidend... De oude heer is erg "vrijheidslievend", om het zacht uit te drukken, en hij haat het om opgesloten of alleen te zijn, wat hij uit met enorme vernielzucht. Toen Mara en Paul hem al ophaalden bij de Ecarisaj, zei een van de dierenartsen die daar werkten dat hij de elektriciteitsdraden uit de muur bij hen had getrokken... Het tweetal wuifde dit weg met "ja, zeker..." totdat ze het zelf zagen gebeuren. Twee deuren, nieuw gelegde kabels, het hek van zijn buitenverblijf, alles is al ten prooi gevallen aan zijn nauwelijks overgebleven tanden. En als je niet meer kunt bijten, probeer je te graven. Eronder (het hek) of dwars erdoor (de deur). Voor sommigen klinkt dit misschien grappig, maar dat is het geenszins. Niet voor hem, niet voor zijn verzorgers, en ook niet voor Conny en Heiko, die hem juist een prachtig thuis wilden geven. We vermoeden sterk dat Ottis nooit eerder ergens "opgesloten" is geweest, behalve tijdens zijn verblijf in de Ecarisaj. Maar ook daar liet hij al zien wat hij ervan vond. Hij kan het simpelweg niet verdragen als hem ruimte wordt ontzegd, en hij vindt het ook helemaal niet prettig om alleen gelaten te worden. Dit maakt het moeilijk en kan simpelweg niet gerealiseerd worden bij Conny en Heiko, dus zijn we nu op zoek naar zijn perfecte thuis. Waar hij kan komen en gaan wanneer hij wil, zonder dat hij vele uren alleen hoeft te zijn. Maar alstublieft, geen thuis met andere mannetjes, want hij vindt die even weinig prettig als wat hierboven staat! Vrouwtjes zijn geen probleem, en hij houdt van zijn mensen, wat we als positief punt niet willen vergeten te vermelden. Wa
Origineel lezen (de)
Ottis genießt mit Freundin Mabel die Frühlingssonne :-) Ottis Hundehütte mit neuem Sonnendeck :-) Und nun ist sein schöner Sessel wirklich Geschichte, er hat vorgearbeit und Joel hat den Rest erledigt ;-). Ottis testet sein neues Bett, gesponsert von Conny :-) Ottis hat es sich mittlerweile in einem Aussengehege "gemütlich" gemacht, sein Lieblingsplatz ist ein ausrangierter Sessel, eine Sonnenterrasse wird ihm auch noch gebaut. Von dort aus hat er auch keine Ausbruchversuche mehr gestartet. Vielleicht findet sich ja doch noch das passende Zuhause für ihn mit komplettem Familienanschluß, wo er nie alleine bleiben muss? Wir würden es uns so sehr für diesen netten Bären wünschen. Ha, kaum zu glauben aber wahr! Andere Kerle mag er nun doch nicht mehr fressen, und dreht jetzt friedlich seine Runden mit ihnen :-). Ottis schaut, als könne er kein Wässerchen trüben, doch das täuscht... Das alte Männlein ist sehr "freiheitsliebend", gelinde ausgedrückt, und hasst es, eingesperrt oder alleine zu sein, was er mit einer enormen Zerstörungswut zum Ausdruck bringt. Schon als Mara und Paul ihn aus der Ecarisaj holten, sagte einer der dort arbeitenden Tierärzte, dass er bei ihnen die Elektrik aus der Wand geholt habe... Die beiden haben es abgetan mit "ja, wer´s glaubt... "... Bis sie selber Zeuge wurden. Zwei Türen, neu verlegte Kabel, Zaun von seinem Außenbereich, all das wurde schon Opfer seiner kaum mehr vorhandenen Zähne. Und wenn man nicht mehr beißen kann, dann versucht man halt zu buddeln. Drunter durch (dem Zaun), oder direkt durch (die Tür). Klingt in manchen Ohren vielleicht lustig, ist es aber keinesfalls. Nicht für ihn, nicht für seine Betreuer, und auch nicht für Conny und Heiko, die ihm eigentlich ein schönes Zuhause geben wollten. Wir gehen stark davon aus, dass Ottis niemals zuvor irgendwo "eingesperrt" war, bis auf die Zeit in der Ecarisaj. Aber da zeigte er ja auch schon, was er davon gehalten hat. Er es einfach nicht ertragen kann, wenn man ihm Raum nimmt, und es auch überhaupt nicht mag, allein gelassen zu werden. Und da wird es schwierig und ist bei Conny und Heiko einfach nicht umzusetzen, so dass wir nun auf der Suche sind, nach seinem perfekten Zuhause. Wo er rein und raus kann wie er möchte, ohne viele Stunden allein sein zu müssen. Aber bitte ein Zuhause ohne weitere Rüden, denn die mag er ebenso wenig, wie das oben geschriebene! Mädels sind kein Thema und seine Menschen liebt er, wollen wir das Positive dabei doch nicht vergessen zu erwähnen. Wa
Gelist vorige maand
