Adopter Devo
Kryssbrett · Hann · Senior · 12 år
Devo er en eldre herremann – en av to brødre som kom til dyrehjemmet i mai 2025, på høsten av deres liv. Begge ble vurdert til å være rundt 12 år gamle. Devo og Devi er nesten identiske, ganske modige og søte, bare litt skremte i menneskeinteraksjoner. De møter hver prosedyre – hvor enten det er å putte på en halsbånd eller feste et tau – med mistillit, men uten aggresjon. Takket være deres fredelige holdning klarte frivillige først å kle gutta i tikktottehalsbånd og vanlige halsbånd i ulike farger, slik at Devi og Devo kan skilles fra hverandre 😊 I neste uke av deres opphold i dyrehjemmet hadde gutta halsbånd (santsynligvis første gang i deres liv). Deretter, noe nervøst, noen ganger åpne for å bli lurt i tau som de ikke hadde vært vant til før, gikk de forsiktig etter hverandre bak frivilligen ut i hagen. I hagen slapp de litt av, snuften i hver ende, og følger deretter frivilligen langsomt som om hun var deres mor. Men vi la ikke det til - og i juli gjorde Devo og Devi sin første tur utenfor dyrehjemmets mur. Hundene gikk ganske godt, så den første turen var fullverdig. Devo blokkerte noen ganger, så fulgte hans bror, men på grunn av deres krumme (ved liv og tidligere levevillkår, som vi antar) pinner, får de seg raskt trøtt. Likevel – vi har klart å inkludere turer i rutinen til begge gutta. Likevel observerer vi at for mange mennesker rundt, for mye støy og kaos stresser begge hundene og får dem til å løpe inn i skur. Men vi er optimistiske. Vi jobber med våre eldre herremenn og søker gode hjem til dem. Fordi hver hunds plass, spesielt en eldre, er ved en persons side, ikke bak hekkene i dyrehjemmet.
Les original (pl)
Devo to starszy pan pies - jeden z dwóch braci, którzy trafili do schroniska w maju 2025, na jesień swojego życia. Obaj zostali ocenieni na około 12 lat. Devo i Devi są praktycznie identyczni, całkiem dziarscy i łagodni, jedynie lekko przestraszeni w kontaktach z człowiekiem. Do każdego zabiegu przy sobie - czy to założenia obroży, czy podpięcia do smyczy – podchodzą z nieufnością, ale bez agresji. Dzięki ich pokojowemu nastawieniu wolontariuszom najpierw udało się chłopaków ubrać w obróżki przeciwkleszczowe i takie zwykłe w różnych kolorach też, żeby jakoś Devi i Devo odróżniać 😊W kolejnym tygodniu ich pobytu w schronisku, chłopaki dali ubrać się w szelki (chyba pierwszy raz w życiu). Następnie trochę z lękiem, trochę się plącząc na smyczach, których dotąd raczej nie znali, drepcząc czujnie jeden za drugim, poszli za wolo-ciocią na wybieg. Na wybiegu w końcu lekutko wyluzowali, obwąchali każdy kąt, a potem podążali spacerowym krokiem za wolontariuszką jak za panią matką. Ale na tym nie poprzestaliśmy – i w lipcu Devo i Devi poszli na swój pierwszy spacer poza mury schroniska. Psiaki szły całkiem nieźle, więc ich pierwszy spacer był pełnowymiarowy. Devo parę razy się blokował, potem już szedł za bratem, ale ze względu na powykrzywiane (przez życie i dotychczasowe warunki bytowania, jak się domyślamy) łapki, dużo szybciej się męczy. Niemniej – spacery udało nam się włączyć do schroniskowej rutyny obu chłopaków. Nadal obserwujemy jednak, że za dużo ludzi wokół, za duża wrzawa i hałas stresują oba psiaki i sprawiają, że te uciekają do budy. Ale jesteśmy dobrej myśli. Pracujemy z naszymi starszymi panami i szukamy dla nich dobrych domów. Bo miejsce każdego psa, zwłaszcza starszego, jest u boku człowieka, a nie za kratami schroniska.
Listet for 2 måneder siden
