Adoptera Devo
Korsad ras · Han · Äldre · 12 år
Devo är en äldre herrehund – en av två bröder som kom till djurhemmet i maj 2025, på hösten av sina liv. Båda bedömdes vara runt 12 år gamla. Devo och Devi är praktiskt taget identiska, ganska modiga och mjuka, men bara lite rädda i människointeraktioner. De närmar sig varje procedur – oavsett om det är att sätta på en flugbark eller fästa en leken – med misstanke, men utan aggression. Tack vare deras fredliga hållning lyckades frivilliga först klä upp killarna i flugmotståndskollar och vanliga kollar i olika färger också, så att Devi och Devo kan skiljas åt 😊 Under nästa vecka av deras uppehåll på djurhemmet klädde killarna i sadlar (förmodligen första gången i deras liv). Sedan, något nervöst, ibland snodda i lekar de knappt känt till tidigare, gick de försiktigt en efter en bakom frivilligen till åkeren. På åkeren slappnade de av lite, doftade varje hörna och följde sedan långsamt frivilligen som om hon var deras mamma. Men vi stannade inte där – och i juli gick Devo och Devi på sitt första promenad utanför djurhemmets murar. Hundarna gick ganska bra, så deras första promenad var fullskalig. Devo blockerade några gånger, sedan följde han sin bror, men pga deras krokiga (på grund av livet och tidigare boende, som vi antar) fotar tröttnar de mycket snabbare. Trots det – lyckades vi inkludera promenader i rutinen för båda killarna. Dock observerar vi fortfarande att för många människor runt omkring, för mycket ljud och kaos stressar båda hundarna och får dem att springa in i vindstacken. Men vi är optimistiska. Vi arbetar med våra äldre herremän och söker goda hem till dem. För varje hunds plats, särskilt en äldre, är det vid en persons sida, inte bakom djurhemmets pallar.
Läs original (pl)
Devo to starszy pan pies - jeden z dwóch braci, którzy trafili do schroniska w maju 2025, na jesień swojego życia. Obaj zostali ocenieni na około 12 lat. Devo i Devi są praktycznie identyczni, całkiem dziarscy i łagodni, jedynie lekko przestraszeni w kontaktach z człowiekiem. Do każdego zabiegu przy sobie - czy to założenia obroży, czy podpięcia do smyczy – podchodzą z nieufnością, ale bez agresji. Dzięki ich pokojowemu nastawieniu wolontariuszom najpierw udało się chłopaków ubrać w obróżki przeciwkleszczowe i takie zwykłe w różnych kolorach też, żeby jakoś Devi i Devo odróżniać 😊W kolejnym tygodniu ich pobytu w schronisku, chłopaki dali ubrać się w szelki (chyba pierwszy raz w życiu). Następnie trochę z lękiem, trochę się plącząc na smyczach, których dotąd raczej nie znali, drepcząc czujnie jeden za drugim, poszli za wolo-ciocią na wybieg. Na wybiegu w końcu lekutko wyluzowali, obwąchali każdy kąt, a potem podążali spacerowym krokiem za wolontariuszką jak za panią matką. Ale na tym nie poprzestaliśmy – i w lipcu Devo i Devi poszli na swój pierwszy spacer poza mury schroniska. Psiaki szły całkiem nieźle, więc ich pierwszy spacer był pełnowymiarowy. Devo parę razy się blokował, potem już szedł za bratem, ale ze względu na powykrzywiane (przez życie i dotychczasowe warunki bytowania, jak się domyślamy) łapki, dużo szybciej się męczy. Niemniej – spacery udało nam się włączyć do schroniskowej rutyny obu chłopaków. Nadal obserwujemy jednak, że za dużo ludzi wokół, za duża wrzawa i hałas stresują oba psiaki i sprawiają, że te uciekają do budy. Ale jesteśmy dobrej myśli. Pracujemy z naszymi starszymi panami i szukamy dla nich dobrych domów. Bo miejsce każdego psa, zwłaszcza starszego, jest u boku człowieka, a nie za kratami schroniska.
Listade för 3 månader sedan
