Adoptuj Cuzco
Mieszaniec · Nieznane
Nasz mały Cuzco odszedł... i nie możemy w to uwierzyć... Jego zmęczony mały serduszko nie wytrzymało tego bardzo ciepłego dnia, który zakończył się katastrofalnym burzą. Podczas ostatniego wychodu upadł, już nie mógł wstać i został natychmiast przewieziony do weterynarza. Po USG i EKG nastąpił diagnoza, mimo leczenia jego serce było wyczerpane, a płuca nie śledziły. Spróbowano ostatniego leczenia, ostatniej szansy, ostatniej nadziei. Pod silnym deszczem i gradem wszyscy ostrożnie wrócili do schroniska. Cuzco chciał wrócić do swojego domu, do swojego stajni, położyć się na swoim łóżku. Miał odwagę przyjąć jeszcze jedno lekarstwo przepisane przez weterynarza, potem pozwoliliśmy mu chwilę odpocząć, gdy przygotowywaliśmy nowe receptury, nowy opakowanie tabletek na następny dzień... Nagle jego stan pogorszył się, burza grzmiała, deszcz padał, nie mogliśmy usłyszeć jego serca słuchawką, poczuć jego ciepłe oddechy ani czuć jego puls. Nie mogliśmy. Znowu wezwaliśmy klinikę i poszliśmy inaczej, i tam padła decyzja, że jego małe serce zatrzymało się. Walczył, żeby wrócić do swojej stajni, aby zasnąć na zawsze na swoim łóżku. To łóżko i ta stajnia, które go przyjmowały, kiedy został porzucony umierający. Pierwsza rodzina, która go pokochała, zauważyła, że jest chory, nie było trudno zauważyć, ponieważ wymiotował krwią i całkowicie wychudził się. Cuzco był natychmiast przewieziony do kliniki i hospitalizowany ponad miesiąc. Odżywiano go przez rurkę, a jeden dzień przezwyciężył i mógł wrócić do schroniska. Szybko zrozumieliśmy, że miał silny charakter i wcale nie lubił opieki. Próbował ugryźć weterynarza, który go karmił przez rurkę. Potem Cuzco mógł dołączyć do schroniska, nic nie było łatwe, zapewne tak samo jak jego życie przed nami. Mój Cuzco, wiesz, że nasz mieliśmy Cię, chroniliśmy Cię i robiliśmy wszystko, co tylko możliwe, byś był jak najszczęśliwszy. Wiemy o Twoim nadmiernym uczuciu dla dużych dziewczyn i dzielisz życie niektórych louloutek, które mają szczęście znaleźć rodzinę, niestety nie było Twoim przypadkiem. Odeszłeś otoczony miłością, a my mogliśmy Cię pocałować, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Potrzebowało odwagi, wiesz, by wrócić do schroniska, ale wszystko działo się tak szybko, że nadal tego nie rozumiemy. Cuzco, mój Coco, kocham Cię na zawsze, i wiem, że cała nasza odważna drużyna jak ja płacze za Tobą... jesteś w naszych sercach na zawsze mój Coco, Twoja rodzina będzie zawsze tą schroniska.
Czytaj oryginał (fr)
Notre petit Cuzco s’en est allé…et nous n’arrivons pas à réaliser… Son petit coeur usé n’a pas supporté cette trop chaude journée qui s’est terminée en orage cataclysmique. Lors d’une dernière sortie, il s’est écroulé, il n’arrivait plus à se lever, il a immédiatement été conduit chez le vétérinaire. Après une échographie et un ECG, le diagnostic est tombé, malgré son traitement son coeur était épuisé et ses poumons ne suivaient plus. Un dernier traitement a été tenté, une dernière chance, un dernier espoir. Sous une pluie battante et la grêle, tout le monde est laborieusement rentré au refuge. Cuzco a voulu rentrer dans sa maison, dans son box, se coucher dans son lit. Il a eu le courage de prendre un dernier médicament prescrit par le vétérinaire puis nous l’avons laissé se reposer un peu, pendant que nous préparions la fiche de sa nouvelle ordonnance, son nouveau pilulier du lendemain…. Subitement son état s’est dégradé, l’orage grondait, la pluie tombait, nous n’arrivions pas à entendre son coeur au stétho, à sentir son souffle chaud, à palper son rythme….nous n’y arrivions plus. Nous avons rappelé la clinique et avons refait le chemin dans l’autre sens, et là le couperet est tombé, son petit coeur s’était arrêté. Il s’est battu pour rentrer dans son box, et pour s’endormir définitivement dans son lit. Ce lit et ce box qui avaient su l’accueillir alors qu’il avait été abandonné mourant. Sa si gentille première famille avait constaté qu’il était malade, il faut dire que ce n’était pas bien difficile à voir puisqu’il vomissait du sang, et se vidait totalement. Cuzco avait été directement conduit à la clinique et hospitalisé durant plus d’un mois. Il avait été nourri par sonde, et un jour s’était rétabli et avait pu réintégrer le refuge. Nous avions vite compris qu’il avait un fort caractère et n’appréciait pas réellement les soins. Il avait essayer de mordre la vétérinaire qui le nourrissait grâce à la sonde. Et puis Cuzco a pu intégrer le refuge, rien n’était facile, certainement comme sa vie avant nous. Mon Cuzco, il faut que tu saches que nous t’avons aimé, que nous t’avons protégé, et que nous avons tout fait pour te rendre le plus possible heureux. Nous connaissions ton amour immodéré pour les grandes jeunettes et tu as ainsi partagé la vie de certaines louloutes qui ont eu la chance de trouver une famille, cela n’a pas été ton cas malheureusement. Tu es parti entouré, et nous avons pu t'embrasser, sans même réaliser. Il nous a fallu du courage, tu sais, pour retourner au refuge, mais tout est allé si vite que nous ne réalisons toujours pas. Cuzco, mon Coco, je t’aime pour toujours, et je sais que toute notre courageuse équipe est comme moi en train de te pleurer… Tu es dans notre coeur à tout jamais mon Coco, ta famille restera à jamais celle du refuge.
Zarejestrowane 4 miesiące temu
