Adoptuj Demija
Żynkie · Młody · 2 lata
Szara kotka jest w schronisku od dwóch tygodni, kiedy przyszła do nas z matką i siostrami, bratami. Wszyscy pozostali mają już swoje własne domy, tylko Demija pozostała i prawdopodobnie spędzi całe swoje życie tutaj... Kotka ma niepełną kontrolę moczową – najprawdopodobniej wrodzony wadę, która obecnie nie może być zapobiegana. Gdy miała miesiąc życia, zrobiono jej ultrasonografię – "niczego nie widzimy, pozwólmy jej dorosnąć", powiedział lekarz, a gdy miała sześć miesięcy – "wciąż nie widać żadnych zaburzeń w organach". Kotkę wykastrowano – nic się nie zmieniło. Demija odpowiednio idzie do skrzynki z piaskiem na wszystkie potrzeby, niestety, czasem pojawiają się tajemne plamy moczowe... Jedyna możliwość dla kotki bycie poza murami schroniska to dom na wsi, ale nie jako myszolówka w zaniedbanym strzelniku. Demija pragnie uwagi ludzi i jeśli ma szansę być blisko właściciela, musi to być pewne, ale większość dnia mogła by spędzić na zewnątrz, w tym np. w nowoczesnym budynku zewnętrznych, gdzie kilka plam moczowych dziennie nie byłoby problemem, a zimą byłoby ciepło i przyjemnie. A właściciele powinni być takimi, którzy dbają o kotkę, zabierają ją do weterynarza, gdy to konieczne, kochają i czczą ją. Demija jest komunikatywna, miła i także samodzielna, nie pozwoli się zranić i jeśli ma inną opinię niż osoba, to musi być szanowana, łatwo ugryzając dłoń lub uderzając łapą. W skrócie, miły charakter.
Czytaj oryginał (lv)
Pelēcīgā jaukule patversmē dzīvo kopš divu nedēļu vecuma, kad pie mums nonāca kopā ar mammu un māsām, brāļiem. Visi pārējie jau katrs savās mājās, vien Demija iepalikusi un, iespējams, savu mūžu mūsmājās arī vadīs… Kaķenītei ir urīna nesaturēšana – visticamāk, iedzimta pataloģija, ko novērst pagaidām nav iespējams. Uz ultrasonogrāfiju mince devās gan mēnesi veca – “neko neredzam, lai paaugas”, skanēja dakteru teiktais, gan 6 mēnešus veca – “joprojām nekādu anomāliju orgānos neredzam”. Sterilizēja kaķenīti – nekas nemainās. Demija kārtīgi iet uz kastīti visas darīšanas kārtot, diemžēl, nodevīgās čuru piles tik un tā mēdz krist… Vienīgā iespēja mincei dzīvi vadīt ārpus patversmes sienām ir kādā lauku mājā, taču ne kā tikai peļu ķērājai pussabrukušā šķūnī. Demija alkst cilvēku uzmanības un iespējai būt saimnieku tuvumā viņai ir jānodrošina, taču diennakts lielāko laika daļu viņa varētu vadīt ārā, tostarp uzturoties, piemēram, kādā mūsdienīgā palīgtelpā, kurai nekaitētu dažas urīna piles ik dienu, bet ziemā tur būtu silti un omulīgi. Un saimniekiem jābūt tādiem, kas par minci rūpēsies, vajadzības gadījumā pie daktera vedīs, lolos un lutinās. Demija ir komunikabla, mīļa un vienlaikus arī pašpietiekama, sev pāri darīt neļaus un, ja viņai par kaut ko būs citāds viedoklis, nekā cilvēkam, likts to respektēt, viegli iekožot rokā vai pavicinoties ar ķepu. Vārdu sakot- mīļums ar raksturiņu.
Zarejestrowane 3 miesiące temu
