Demija adopteren
Vrouwelijk · Jong · 2 jaren
De grijze kitten is sinds ze twee weken oud was bij het dierenasiel, toen ze met haar moeder en zusters, broers hier aankwam. Alle anderen zijn nu in hun eigen huizen, alleen Demija blijft en mogelijk haar hele leven hier doorbrengt... De kitten heeft een urinestagnatie - waarschijnlijk een aangeboren afwijking, die momenteel niet te voorkomen is. Toen ze een maand oud was, werd er een echoscopie gedaan - "we zien niets, laat haar groeien", zei de dokter, en toen ze zes maanden oud was - "er zijn nog steeds geen abnormaalheden in de organen zichtbaar". Ze liet de kitten laten kastreren - niets veranderde. Demija gaat goed naar de kattebak voor al haar zaken, helaas gebeuren er soms toch onzichtbare urineplekjes... Het enige mogelijkheid voor de kitten om buiten de muuren van het dierenasiel te leven is in een landhuis, maar niet gewoon als muisjager in een vervallen schuur. Demija verlangt naar menselijke aandacht en als ze de kans krijgt om bij een eigenaar te zijn, moet dat gegarandeerd worden, maar de meeste dag kan ze buiten doorbrengen, inclusief het verblijf, bijvoorbeeld in een modern uitbouwgebouw, waar een paar urineplekjes per dag geen probleem zijn, maar in de winter warm en gezellig zou zijn. En de eigenaars moeten van het type zijn dat zich zal bekommeren om de kitten, haar naar de dierenarts brengt wanneer dat nodig is, verwend en bemoeit met haar. Demija is communicatief, liefdevol en ook zelfstandig, ze laat zich niet misbruiken en als ze een ander standpunt heeft dan een persoon, moet dat respect worden getoond, makkelijk bijten met de hand of slaan met de poot. In het kort, een liefdevolle persoonlijkheid.
Origineel lezen (lv)
Pelēcīgā jaukule patversmē dzīvo kopš divu nedēļu vecuma, kad pie mums nonāca kopā ar mammu un māsām, brāļiem. Visi pārējie jau katrs savās mājās, vien Demija iepalikusi un, iespējams, savu mūžu mūsmājās arī vadīs… Kaķenītei ir urīna nesaturēšana – visticamāk, iedzimta pataloģija, ko novērst pagaidām nav iespējams. Uz ultrasonogrāfiju mince devās gan mēnesi veca – “neko neredzam, lai paaugas”, skanēja dakteru teiktais, gan 6 mēnešus veca – “joprojām nekādu anomāliju orgānos neredzam”. Sterilizēja kaķenīti – nekas nemainās. Demija kārtīgi iet uz kastīti visas darīšanas kārtot, diemžēl, nodevīgās čuru piles tik un tā mēdz krist… Vienīgā iespēja mincei dzīvi vadīt ārpus patversmes sienām ir kādā lauku mājā, taču ne kā tikai peļu ķērājai pussabrukušā šķūnī. Demija alkst cilvēku uzmanības un iespējai būt saimnieku tuvumā viņai ir jānodrošina, taču diennakts lielāko laika daļu viņa varētu vadīt ārā, tostarp uzturoties, piemēram, kādā mūsdienīgā palīgtelpā, kurai nekaitētu dažas urīna piles ik dienu, bet ziemā tur būtu silti un omulīgi. Un saimniekiem jābūt tādiem, kas par minci rūpēsies, vajadzības gadījumā pie daktera vedīs, lolos un lutinās. Demija ir komunikabla, mīļa un vienlaikus arī pašpietiekama, sev pāri darīt neļaus un, ja viņai par kaut ko būs citāds viedoklis, nekā cilvēkam, likts to respektēt, viegli iekožot rokā vai pavicinoties ar ķepu. Vārdu sakot- mīļums ar raksturiņu.
Gelist 3 maanden geleden
