Adoptuj Lexa
Mieszaniec · Żynkie
Witam… Jestem Lexa. Urodziłam się w pięknej Grecji i dorastałam na ulicach. Kiedy miałam około 4–5 lat, trafiłam do schroniska dla zwierząt, ponieważ nikt już nie chciał mnie przyjąć tam, gdzie mieszkałam. Życie na ulicy oraz moje przodkowie wykształciły i ukształtowały mój charakter. Jestem pewna siebie i otwarta na nowe rzeczy. Ludzie wydają mi się ciekawi, uwielbiam swoich zaufanych ludzi i przechodniów. Jednak nie jestem psem, który od razu lubi każdego człowieka, kogo tylko spotka. Szanuję obcych i również chciałabym otrzymywać tę szacunkową postawę w zamian. Nie ma dla mnie znaczenia, czy są to młodzi, czy starsi ludzie. Kiedy przyjechałam do Niemiec, musiałam się dostosować do tamtejszego życia. Od razu trafiłam do nowej rodziny z innej organizacji. Przed tym mieszkałam w grupie psów i sama musiałaś podejmować decyzje. Teraz nie powinnam już tego robić. Ponieważ nie miałam charakteru dobrze wyszkolonego labradora, po kilku dniach musiałam wyjść z tej rodziny i trafiłam do Tierasyl, naszego schroniska. Tutaj mogłam się wypocząć i szybko zrozumiałam, że nie muszę już podejmować decyzji. Znalazłam ludzi, którzy za mnie to zrobią. Kocham tych ludzi, a wszyscy mówią, że jestem tak pełna miłości. Właściwie nie chcę podejmować decyzji, a tu nie musiałam. Potem miałam trochę szczęścia… mój nowy właściciel mnie zobaczył… Ja zobaczyłam jego i staliśmy się drużyną.
Czytaj oryginał (de)
Hallo…. ich in Lexa Ich wurde in dem schönen Griechenland geboren und wuchs auf der Straße auf. Mit ungefähr 4-5 Jahren wurde ich in ein Tierasyl gebracht, weil man mich nicht mehr dort wollte wo ich lebte. Das Leben auf der Straße und meine Vorfahren haben mein Charakter bestimmt und geprägt.Ich bin Selbstsicher und aufgeschlossen. Menschen finde ich Interessant und ich liebe meine Bezugspersonen und Gassigänger. Dennoch bin ich kein Hund der jeden Menschen sofort liebt. Ich respektiere fremde Menschen und hätte aber auch gern diesen Respekt zurück. Dabei ist es mir eigentlich egal, ob es junge oder ältere Menschen sind. Als ich nach Deutschland kam, musste ich mich an das Leben in Deutschland gewöhnen. Ich wurde von einem anderen Verein direkt in eine Familie vermittelt. Bis dahin lebte ich in einer Hundegruppe und musste immer Entscheidungen selbst treffen. Jetzt sollte ich das plötzlich nicht mehr. Da ich aber nun mal nicht den Charakter eines gut erzogenen Labradors hatte musste ich nach ein paar Tagen ausziehen und wurde zur Tierhilfe-Moskito gebracht.Hier durfte ich erst einmal ankommen und schnell begriff ich, dass ich hier keine Entscheidungen mehr treffen muss. Ich fand Menschen, die das für mich übernehmen. Hey ich liebe diese Menschen und alle sagen das ich so lieb bin. Eigentlich möchte ich keine Entscheidungen treffen und hier musste ich das auch nicht. Dann hatte ich Glück… mein neues Herrschen sah mich… ich sah ihn und schon waren wir ein Team.Leider wurde er
Zarejestrowane 2 miesiące temu
