Υιοθετήστε τον/την Lexa
Μεικτής φυλής · Θηλυκό
Γεια σας… Είμαι η Λέξα. Γεννήθηκα στην όμορφη Ελλάδα και μεγάλωσα στους δρόμους. Περίπου στα 4-5 χρόνια μου, με πήραν σε ένα καταφύγιο ζώων γιατί δεν με ήθελαν πια εκεί που ζούσα. Η ζωή στους δρόμους και οι πρόγονοί μου έχουν διαμορφώσει και ορίσει τον χαρακτήρα μου. Είμαι αυτόπιστη και ανοιχτόμυαλη. Θεωρώ τους ανθρώπους ενδιαφέροντες και αγαπώ τους ανθρώπους που εμπιστεύομαι, καθώς και τους περαστικούς. Δεν είμαι όμως σκύλος που αγαπάει κάθε άνθρωπο από την πρώτη συνάντηση. Σέβομαι τους ξένους και θα ήθελα να λαμβάνω κι εγώ αντίστοιχο σεβασμό. Δεν με ενδιαφέρει αν είναι νέοι ή μεγαλύτεροι άνθρωποι. Όταν ήρθα στη Γερμανία, έπρεπε να προσαρμοστώ στη ζωή εδώ. Μεταφέρθηκα αμέσως σε μια οικογένεια από άλλο οργανισμό. Πριν από αυτό, ζούσα με μια ομάδα σκύλων και έπρεπε να παίρνω αποφάσεις μόνη μου. Τώρα, δεν έπρεπε να το κάνω πια αυτό. Επειδή δεν είχα τον χαρακτήρα ενός καλά εκπαιδευμένου λαμπραντόρ, έπρεπε να φύγω μετά από λίγες μέρες και με πήραν στο Tierasyl, το καταφύγιό μας. Εδώ, μπόρεσα να εγκατασταθώ και σύντομα κατάλαβα ότι δεν έπρεπε πια να παίρνω αποφάσεις. Βρήκα ανθρώπους που θα φρόντιζαν για μένα. Αγαπώ αυτούς τους ανθρώπους και όλοι λένε ότι είμαι τόσο αγαπητή. Στην πραγματικότητα, δεν θέλω να παίρνω αποφάσεις και εδώ δεν χρειάστηκε να το κάνω. Τότε, είχα λίγη τύχη… ο νέος μου ιδιοκτήτης με είδε… Τον είδα κι εγώ και γίναμε μια ομάδα.
Διάβασε αρχικό (de)
Hallo…. ich in Lexa Ich wurde in dem schönen Griechenland geboren und wuchs auf der Straße auf. Mit ungefähr 4-5 Jahren wurde ich in ein Tierasyl gebracht, weil man mich nicht mehr dort wollte wo ich lebte. Das Leben auf der Straße und meine Vorfahren haben mein Charakter bestimmt und geprägt.Ich bin Selbstsicher und aufgeschlossen. Menschen finde ich Interessant und ich liebe meine Bezugspersonen und Gassigänger. Dennoch bin ich kein Hund der jeden Menschen sofort liebt. Ich respektiere fremde Menschen und hätte aber auch gern diesen Respekt zurück. Dabei ist es mir eigentlich egal, ob es junge oder ältere Menschen sind. Als ich nach Deutschland kam, musste ich mich an das Leben in Deutschland gewöhnen. Ich wurde von einem anderen Verein direkt in eine Familie vermittelt. Bis dahin lebte ich in einer Hundegruppe und musste immer Entscheidungen selbst treffen. Jetzt sollte ich das plötzlich nicht mehr. Da ich aber nun mal nicht den Charakter eines gut erzogenen Labradors hatte musste ich nach ein paar Tagen ausziehen und wurde zur Tierhilfe-Moskito gebracht.Hier durfte ich erst einmal ankommen und schnell begriff ich, dass ich hier keine Entscheidungen mehr treffen muss. Ich fand Menschen, die das für mich übernehmen. Hey ich liebe diese Menschen und alle sagen das ich so lieb bin. Eigentlich möchte ich keine Entscheidungen treffen und hier musste ich das auch nicht. Dann hatte ich Glück… mein neues Herrschen sah mich… ich sah ihn und schon waren wir ein Team.Leider wurde er
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
