Adoptuj Non è chiaro perché il cane mangi erba, ma lo fa e non è un bene
Mieszaniec · Nieznane
Kiedy chodzi o drapieżników domowych, które gryzą trawę, pierwszą myślą jest od razu kot i jego przypuszczalna zdolność do samoleczenia, zmuszania wymiotów i tym samym pozbywania się wlosków. Jednak to powszechne przekonanie zostało obalone przez badania naukowe, które uznają je za zachowanie dziedziczne, pierwotnie przydatne do wydalania pasożytów jelitowych, ale obecnie nieuznane, które kot (podobnie jak szczepionka) wykonuje ze względu na biologiczny pamięć. Czasem psy również jedzą trawę, a odpowiedź w tym przypadku także nie jest jasna. Żadne badanie naukowe nie wykazało, na przykład, funkcji samoleczenia: wręcz przeciwnie, wydaje się, że niewielu psów wymiotuje po jedzeniu trawy i czasem jedzą ją, gdy są głodni lub przed jedzeniem. Inni naukowcy sugerują, że psi jedzą trawę, gdy potrzebują witamin, błonnika lub enzymów, których nie znajdują w wystarczającej ilości w swoim diecie, podczas gdy australijskie badanie twierdzi, że psi jedzą trawę, ponieważ jest ona soczysta i świeża, co potwierdza fakt, że trawa jest zwykle jesiona przed, a nie po posiłkach, kiedy są pragnące i głodne. Inne wyjaśnienie polega na tym, że pies jedzie trawę, gdy jest znudzony, ponieważ żucie zwiększa produkcję endorfin i serotoniny oraz obniża poziom kortyzolu i adrenalin. Z punktu widzenia praktycznego, istotne jest, aby pozwolić psu "grzebać" się w kilku łącznie trawy, ale unikać tego, by "jeła" jej, szczególnie jeśli jest to powtarzalne zachowanie lub jeśli ilość jest zbyt duża. Przyczyny są proste: trawa jest źle trawiona i może powodować poważne zespoły; ponadto obecność pestycydów na trawnikach lub resztki spalania wzdłuż dróg sugeruje unikanie połknięcia trawy; czasem, dodatkowo, przyczyną tego zwyczaju może rzeczywiście być poważne choroby takie jak zapalenie żołądka lub niedoczynności, które wymagają konsultacji weterinaryjnej. W skrócie, dla psa "jadący" trawę to nie dobra nawyki: to raczej sygnał do oceny i dalszego zbadania.
Czytaj oryginał (it)
Quando si parla di carnivori domestici che mangiucchiano erba si pensa immediatamente al gatto e alla sua presunta capacità di automedicarsi, forzando il vomito e liberandosi così dai boli di pelo. Senonchè anche questo luogo comune è stato smentito dalla ricerca scientifica, che ritiene si tratti in realtà di un gesto atavico, originariamente utile all’espulsione dei parassiti intestinali ma ora immotivato e che il gatto (al pari dello scimpanzè) mette in atto per memoria biologica. A volte anche il cane mangia erba e la risposta, pure in questo caso, non è scontata. Nessuno studio scientifico ha provato, ad esempio, la funzione di automedicazione: anzi, sembra che pochi cani vomitino dopo il consumo di erba e che talvolta la mangino, invece, quando hanno fame o sono prossimi al pasto. Altri ricercatori suggeriscono che i cani mangiano erba quando hanno bisogno di vitamine, fibre o enzimi che non trovano in quantità sufficiente nell’alimentazione, mentre una ricerca australiana sostiene che i cani mangiano l'erba perché è succosa e fresca, come confermerebbe la circostanza che l’erba viene di solito mangiata prima e non dopo i pasti, quando cioè hanno sete e fame. Un’altra spiegazione è che il cane mangerebbe l’erba quando si annoia, dato che la masticazione fa aumentare la produzione di endorfine e serotonina e abbassa il livello di cortisolo e adrenalina. Dal punto di vista pratico ciò che conta è lasciare che il cane “giochi” con qualche filo d'erba, ma evitare che “bruchi”, soprattutto se si tratta di un comportamento ripetitivo o se la quantità è eccessiva. Le ragioni sono semplici: l’erba è poco digeribile e può provocare sindromi importanti; inoltre, la presenza di pesticidi nei prati o di residui della combustione lungo le strade suggeriscono di evitare l’ingestione d’erba; a volte, poi, all’origine di questa abitudine ci potrebbero essere, in realtà, patologie anche gravi come gastriti o intolleranze che meritano un consulto veterinario. Insomma, per un cane “brucare” l’erba non è una buona abitudine: è piuttosto un segnale da valutare e approfondire.
Zarejestrowane 4 miesiące temu
