Adoptuj Remo
Mieszaniec · Męskie · Dorosły · 10 lata
Witaj... Jestem Remo. Moim aktualnym domem jest Tiere in Not Chemnitz e.V. — zapraszamy do odwiedzenia mnie i poznania mnie tam. Przez dziesięć długich lat błąkałem się po ulicach. Życie na ulicy zostawiło swoje ślady: zniszczone uszy, drobne blizny i wspomnienia, które nie zawsze są przyjemne. Kiedy trafiłem do schroniska dla zwierząt, byłem w złym stanie — z rozerwanym brzuchem, pokaleczoną łapą i uszkodzonymi zębami, zostałem przyjęty i z miłością pielęgnowany, aby wyzdrowieć. Obecnie jestem dobrze zadbany i rozpieszczany. Jakiś czas temu zdiagnozowano u mnie chorobę nerek. Dlatego otrzymuję specjalną karmę i leki — na szczęście obie smaku mi bardzo. Moim ulubionym jest jednak świeżo ugotowana kurza udźcowa. W przeszłości miałem wielki strach przed ludźmi. Czułem ból, smutek i pełen byłem nieufności. Syczałem i wyraźnie pokazywałem, że nie chcę nikogo w pobliżu. Ale teraz nauczyłem się ufać ponownie. Obcy nadal mnie przerażają, ale jeśli spotkasz mnie z cierpliwością, życzliwością i sercem pełnym miłości, szybko otworzę się przed tobą. Wtedy zauważysz, że głęboko wewnątrz jestem w rzeczywistości delikatną kocią kanapką, która pragnie tylko bezpieczeństwa, spokoju i wreszcie znaleźć dom. Może TY jesteś osobą, która pokaże mi, co oznacza dom. Osobą, która da staremu ulicznikowi szansę na zdobycie twojego serca miękkimi mruczeniami. W ostatnich latach nie pragnę luksusu. Tylko miłości. Ciepła. Cierpliwości. I kogoś, kto pozwoli mi wreszcie zostać.
Czytaj oryginał (de)
Hallo… ich bin Remo. Mein aktueller Wohnsitz ist bei Tiere in Not Chemnitz e.V. — dort darfst du mich gern besuchen und kennenlernen. Zehn lange Jahre habe ich mich als Streuner durchs Leben gekämpft. Das Leben auf der Straße hat Spuren hinterlassen: zerfledderte Ohren, kleine Narben und Erinnerungen, die nicht immer schön sind. Als ich ins Tierasyl kam, war ich in keinem guten Zustand — mit Bauchbruch, Trümmerbruch in der Pfote und kaputten Zähnen wurde ich aufgenommen und liebevoll aufgepäppelt. Heute werde ich gut versorgt und umsorgt. Vor einiger Zeit wurde außerdem ein Nierenleiden festgestellt. Deshalb bekomme ich spezielles Futter und meine Medikamente — zum Glück schmeckt mir beides ziemlich gut. Am allerliebsten mag ich übrigens frisch gekochtes Hühnchen-Innenfilet. Früher hatte ich große Angst vor Menschen. Ich hatte Schmerzen, war traurig und voller Misstrauen. Ich habe gefaucht und deutlich gezeigt, dass ich niemanden an mich heranlassen wollte. Doch inzwischen habe ich gelernt, wieder zu vertrauen. Fremde machen mir zwar noch immer etwas Angst, aber wenn man mir mit Ruhe, Geduld und einem liebevollen Herzen begegnet, öffne ich mich schnell. Dann merkt man, dass in mir eigentlich ein sanfter Schmusekater steckt, der sich nichts sehnlicher wünscht als Geborgenheit, Sicherheit und endlich anzukommen. Vielleicht bist genau DU der Mensch, der mir zeigt, was Zuhause bedeutet. Ein Mensch, der einem alten Straßenkater die Chance gibt, leise schnurrend sein Herz zu erobern. Ich wünsche mir für meine letzten Jahre keinen Luxus. Nur Liebe. Wärme. Geduld. Und jemanden, bei dem ich endlich bleiben darf.
Zarejestrowane w zeszłym miesiącu
