Υιοθετήστε τον/την Remo
Μεικτής φυλής · Αρσενικό · Ενήλικας · 10 έτη
Γεια... Είμαι ο Remo. Το τρέχον σπίτι μου είναι στο Tiere in Not Chemnitz e.V. — θα είστε καλωσορισμένοι να επισκεφθείτε και να με γνωρίσετε εκεί. Για δέκα μακριές χρόνια, πάσχα από τη ζωή ως τσιγκούνι. Η ζωή στους δρόμους αφήνει τα σημάδια της: φθαρμένα αυτιά, μικρά τραύματα και μνήμες που δεν είναι πάντα όμορφες. Όταν ήρθα στο φιλανθρωπικό κέντρο ζώων, δεν ήμουν σε καλή κατάσταση — με σπασμένο κοιλιά, σπασμένο πόδι και φθαρμένα δόντια, με πήραν μαζί τους και με φρόντισαν αγαπητικά ώστε να γίνω υγιής ξανά. Σήμερα φροντίζομαι καλά και βρίσκομαι σε περιποίηση. Πρόσφατα, διαγνώστηκε ότι έχω νεφρική ασθένεια. Επομένως, λαμβάνω ειδική τροφή και τα φάρμακά μου — τυχαία, και τα δύο έχουν καλό γεύση για μένα. Αγαπημένο μου όμως είναι το φρέσκο πάπιο στήθος. Στο παρελθόν, είχα τρομοκρατηθεί πολύ από τους ανθρώπους. Ήμουν σε πόνο, λυπημένος και γεμάτος από απορρίψεις. Φτερούγιζα και έδειχνα καθαρά ότι δεν ήθελα κανείς κοντά μου. Αλλά τώρα, έμαθα να εμπιστευτώ ξανά. Οι ξένοι με φοβίζουν ακόμα, αλλά αν με συναντήσετε με υπομονή, φιλία και με ένα αγαπητικό καρδιά, θα ανοίξω γρήγορα. Τότε θα δείτε ότι βαθιά μέσα μου είμαι ένας χαριτωμένος ποντικούλας που θέλει μόνο ασφάλεια, ασφάλεια και τελικά να βρει ένα σπίτι. Μήπως ΕΣΕΙΣ είστε η άτομο που θα μου δείξει τι σημαίνει σπίτι. Ένας άνθρωπος που θα δώσει σε έναν παλιό δρομιά την ευκαιρία να κερδίσει την καρδιά σας με μαλακά τραγούδια. Για τα τελευταία χρόνια μου, δεν επιθυμώ πολυτέλεια. Μόνο αγάπη. Θερμότητα. Υπομονή. Και κάποιος που θα με αφήσει τελικά να μείνω.
Διάβασε αρχικό (de)
Hallo… ich bin Remo. Mein aktueller Wohnsitz ist bei Tiere in Not Chemnitz e.V. — dort darfst du mich gern besuchen und kennenlernen. Zehn lange Jahre habe ich mich als Streuner durchs Leben gekämpft. Das Leben auf der Straße hat Spuren hinterlassen: zerfledderte Ohren, kleine Narben und Erinnerungen, die nicht immer schön sind. Als ich ins Tierasyl kam, war ich in keinem guten Zustand — mit Bauchbruch, Trümmerbruch in der Pfote und kaputten Zähnen wurde ich aufgenommen und liebevoll aufgepäppelt. Heute werde ich gut versorgt und umsorgt. Vor einiger Zeit wurde außerdem ein Nierenleiden festgestellt. Deshalb bekomme ich spezielles Futter und meine Medikamente — zum Glück schmeckt mir beides ziemlich gut. Am allerliebsten mag ich übrigens frisch gekochtes Hühnchen-Innenfilet. Früher hatte ich große Angst vor Menschen. Ich hatte Schmerzen, war traurig und voller Misstrauen. Ich habe gefaucht und deutlich gezeigt, dass ich niemanden an mich heranlassen wollte. Doch inzwischen habe ich gelernt, wieder zu vertrauen. Fremde machen mir zwar noch immer etwas Angst, aber wenn man mir mit Ruhe, Geduld und einem liebevollen Herzen begegnet, öffne ich mich schnell. Dann merkt man, dass in mir eigentlich ein sanfter Schmusekater steckt, der sich nichts sehnlicher wünscht als Geborgenheit, Sicherheit und endlich anzukommen. Vielleicht bist genau DU der Mensch, der mir zeigt, was Zuhause bedeutet. Ein Mensch, der einem alten Straßenkater die Chance gibt, leise schnurrend sein Herz zu erobern. Ich wünsche mir für meine letzten Jahre keinen Luxus. Nur Liebe. Wärme. Geduld. Und jemanden, bei dem ich endlich bleiben darf.
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας
