Adoptuj Spesso il cane ha una zampa preferita
Mieszaniec · Nieznane · Seniory · 15 lata
Bycie praworęcznym, leworęcznym czy ambidextralnym może wpływać na ich dobrostan. Praworęczni ludzie stanowią zaledwie niżej 90% populacji, podczas gdy około 10% to leworęczni, a tylko 1% to prawdziwi ambidextralni, oznaczające, że nie wykazują dominacji jednej strony. W sztuce i sporcie potrafiąc używać obu rąk (lub nóg, jak w piłce nożnej) może być zaletą, ale wiele badań również skojarzyło ambidextrość z pewnymi cechami osobowości i zachowań: w rzeczywistości byliby bardziej podatni na emocje, bardziej skłonni do występowania dysleksji i, wraz z leworęcznymi, częściej dotknięci schizofrenią. Czy ten sam zjawiskowy występuje u psów? I może z podobnymi konsekwencjami? Badanie uniwersytetu w Lincoln potwierdziło istnienie zjawiska i oszacowało, że 74% psów ma upodobanie do łapy, prawej lub lewej, podczas gdy pozostałe 26% (znacznie więcej niż u ludzi) jest w zasadzie ambidextralne, używając obu dolnych łap z takim samym poziomem umiejętności, być może aby wykonywać różne zadania. Śród psów z upodobaniem do łapy, kobiety mają większą szansę być praworęcznymi (70,7%), podczas gdy mężczyźni są niemal równo podzielone między praworęcznych (56,1%) i leworęcznych. Tak jak u ludzi, psy rodzą się jako leworęczne lub praworęczne, a wszystko zależy od mózgu i strony, która dominuje: to zjawisko nazywane jest "lateralizacją", terminem używanym do oznaczenia specjalizacji funkcjonalnej dwóch półkul mózgu, każda odpowiedzialna za różne funkcje kognitywne oraz odrębne procesy motywacyjne i podejmowania decyzji. Zatem niektóre badania przeprowadzone w ciągu ostatnich 15 lat zidentyfikowały specjalizację prawej półkuli mózgu psa dotyczącego wyrażania intensywnych emocji takich jak strach, zachowania ucieczki i agresji, z wynikiem, że leworęczne psy będą bardziej twórcze (podobnie jak ludzi leworęczni), ale również mniej chętne do trenowania, oraz, wraz z ambidextralnymi psami, bardziej skłonne do agresji. Zgodnie z tą linią badań, leworęczne psy również reagowały silniejszymi wyrazami strachu w porównaniu do praworęcznych psów, ponieważ prawą półkulę mózgu, odpowiedzialną za przetwarzanie emocji, dominowała. Następnym krokiem jest badania mające na celu zrozumienie, czy asymetria ruchowa może pomóc określić dobrostan psa. część badaczy uważa, że jeszcze nie można wyciągać ostatecznych wniosków, ale niektórzy idą dalej, twierdząc, że podobnie jak u ludzi, uznaje się teraz za udowodnione, że lewa strona mózgu psa – kontrolująca prawą stronę jego ciała – odgrywa większą rolę w przetwarzaniu pozytywnych emocji, podczas gdy prawa strona, kontrolująca lewą stronę ciała, bardziej zainteresowana jest negatywnymi emocjami (takimi jak strach i lęk). Zatem badanie American Psychological Association skorelowało bardziej pesymistyczne stan emocjonalny u leworęcznych psów w porównaniu do praworęcznych i ambidextralnych psów. Jeśli to zostanie potwierdzone, oznaczałoby to, że w schronisku dla psów warto monitorować leworęcznych psów bliżej, ponieważ mogą one wykazywać większe stresy emocjonalne niż inne.
Czytaj oryginał (it)
Essere destro, mancino o ambidestro potrebbe incidere sul suo benessere I destrimani umani sono poco meno del 90% del totale della popolazione, mentre circa il 10% è mancina e solo l'1% è davvero ambidestra, ossia non mostra alcuna dominanza laterale. Nelle arti e negli sports essere in grado di usare entrambe le mani (o i piedi, come nel calcio) può essere un vantaggio, ma parecchi studi hanno anche abbinato all'ambidestria alcuni aspetti caratteriali e comportamentali: sarebbero, infatti, più influenzabili dal punto di vista emotivo, incorrerebbero maggiormente in forme di dislessia e, insieme ai mancini, soffrirebbero più spesso di schizofrenia. E nei cani c'è lo stesso fenomeno? E magari con conseguenze simili? Una ricerca della Lincoln University su un campione di quasi 18.000 cani ha confermato l'esistenza del fenomeno e stimato che il 74% dei cani ha una zampa preferita, o la destra o la sinistra, mentre il restante 26% (quindi molto più della specie umana) è sostanzialmente ambidestro, ossia usa con la stessa abilità entrambe le zampe inferiori, magari per portare a termine compiti diversi. Tra i cani che hanno una zampa preferita, le femmine sono più facilmente destrorse (70,7%), mentre i maschi si dividono praticamente a metà tra destrorsi (56,1%) e mancini. Così come accade per gli umani, anche nei cani si nasce mancino o destrimane e tutto è condizionato dal cervello e dalla parte che predomina: è un fenomeno che si chiama “lateralizzazione”, termine con il quale si indica la specializzazione funzionale dei due emisferi del cervello, ciascuno dei quali raccoglie funzioni cognitive diverse e differenti processi motivazionali e decisionali. E' così che alcune ricerche condotte negli ultimi 15 anni hanno individuato, ad esempio, una specializzazione dell’emisfero destro del cervello del cane per quanto riguarda l’espressione di emozioni intense quali paura, comportamenti di fuga e aggressività, con la conseguenza che i cani mancini sarebbero sì più creativi (proprio come i mancini umani), ma anche meno disponibili all'addestramento e, insieme agli ambidestri, più inclini all'aggressività. Secondo questo filone di ricerca, i cani mancini reagirebbero, inoltre, con manifestazioni di paura più forti rispetto ai cani destrorsi, poichè nel loro cervello predominerebbe l’emisfero destro, quello preposto all'elaborazione delle emozioni. Uno step successivo è rappresentato dagli studi che si prefiggono di comprendere se l'asimmetria motoria permetta di capire anche lo stato di benessere del cane. Una parte dei ricercatori sostiene che non sia ancora possibile trarre conclusioni definitive, ma alcuni di loro si spingono, invece, ad affermare che, proprio come negli umani, sia da considerarsi ormai dimostrato che la parte sinistra del cervello del cane – che controlla la parte destra del suo corpo – è più coinvolta nell'elaborazione delle emozioni positive, mentre la parte destra, che controlla la parte sinistra del corpo, sia interessata di più dalle emozioni negative (ad esempio, paura e ansia). E' così che una ricerca dell'American Psychological Association ha correlato uno stato emotivo più “pessimista” nel cane mancino rispetto al destrimane e all'ambidestro. Se ciò fosse confermato, significherebbe, ad esempio, che in un canile sarebbe auspicabile un monitoraggio più attento dei cani mancini, che più degli altri potrebbero manifestare stress emotivi.
Zarejestrowane 4 miesiące temu
