Spesso il cane ha una zampa preferita adopteren
Kruisbried · Onbekend · Oud · 15 jaren
Aangezien ze rechts- of linkszijdig zijn, of ambidextreus, kan dit hun welzijn beïnvloeden. Mensen die rechtszijdig zijn vormen ongeveer 90% van de totale bevolking, terwijl ongeveer 10% linkszijdig is en slechts 1% echt ambidextreus, wat betekent dat ze geen laterale dominantie tonen. In kunst en sport kan het gebruik van beide handen (of voeten, zoals bij voetbal) een voordeel zijn, maar verschillende studies hebben ook ambidextrousheid verbonden met bepaalde persoonlijkheids- en gedragskenmerken: ze zouden in feite emotioneler beïnvloed worden, waarschijnlijker dyslexie oplopen, en samen met linkszijdige mensen vaker geconfronteerd worden met schizofrenie. Is hetzelfde fenomeen aanwezig bij honden? En misschien met vergelijkbare gevolgen? Een studie van Lincoln University op een steekproef van bijna 18.000 honden bevestigde het bestaan van het fenomeen en schatte dat 74% van de honden een voorkeur heeft voor een poot, ofwel rechts of links, terwijl de resterende 26% (veel meer dan bij mensen) eigenlijk ambidextreus is, die beide onderste poten even goed gebruikt, mogelijk om verschillende taken te voltooien. Bij honden met een voorkeurspoot zijn vrouwtjes vaker rechtszijdig (70,7%), terwijl mannen bijna gelijk verdeeld zijn tussen rechtszijdig (56,1%) en linkszijdig. Net als bij mensen worden honden geboren als links- of rechtszijdig, en alles is bepaald door het brein en de zijde die domineert: dit fenomeen wordt "lateralisatie" genoemd, een term die aanduidt de functionele specialisatie van de twee hersenhelften, elk verantwoordelijk voor verschillende cognitieve functies en verschillende motivatie- en besluitvormingsprocessen. Dus, sommige onderzoekingen uit de afgelopen 15 jaar hebben een specialisatie van de rechterhelft van het hondenhersenen geïdentificeerd betreffende de uitstraling van intens gevoelens zoals angst, ontsnappingsgedrag en agressie, met als gevolg dat linkshandige honden creatiever zouden zijn (net als menselijke linkshandigen), maar ook minder geneigd om getraind te worden, en samen met ambidextreuze honden vatbaarder voor agressie. Volgens deze research lijken linkshandige honden ook harder te reageren op angstuitdrukkingen vergeleken met rechtszijdige honden, omdat de rechterhelft van hun brein, verantwoordelijk voor het verwerken van emoties, dominanter is. Een volgende stap is gevormd door studies gericht op het begrijpen of motorische asymmetrie kan helpen bij het bepalen van het welzijn van een hond. Een deel van de onderzoekers stellen dat het nog niet mogelijk is om definitieve conclusies te trekken, maar sommigen gaan verder, beweringen dat, net als bij mensen, nu is aangetoond dat de linkerzijde van het hondenhersenen - dat de rechterzijde van het lichaam controleert - betrokken is bij het verwerken van positieve emoties, terwijl de rechterzijde, die de linkerkant van het lichaam controleert, zich meer bezighoudt met negatieve emoties (zoals angst en angst). Dus, een studie van de American Psychological Association correlatieerde een meer "pessimistische" emotionele toestand in linkshandige honden vergeleken met rechtszijdige en ambidextreuze honden. Als dit bevestigd zou worden, zou het betekenen, bijvoorbeeld, dat het in een hondentehuis raadzaam is om linkshandige honden nauwer te monitoren, want ze zouden meer emotionele stress kunnen vertonen dan andere.
Origineel lezen (it)
Essere destro, mancino o ambidestro potrebbe incidere sul suo benessere I destrimani umani sono poco meno del 90% del totale della popolazione, mentre circa il 10% è mancina e solo l'1% è davvero ambidestra, ossia non mostra alcuna dominanza laterale. Nelle arti e negli sports essere in grado di usare entrambe le mani (o i piedi, come nel calcio) può essere un vantaggio, ma parecchi studi hanno anche abbinato all'ambidestria alcuni aspetti caratteriali e comportamentali: sarebbero, infatti, più influenzabili dal punto di vista emotivo, incorrerebbero maggiormente in forme di dislessia e, insieme ai mancini, soffrirebbero più spesso di schizofrenia. E nei cani c'è lo stesso fenomeno? E magari con conseguenze simili? Una ricerca della Lincoln University su un campione di quasi 18.000 cani ha confermato l'esistenza del fenomeno e stimato che il 74% dei cani ha una zampa preferita, o la destra o la sinistra, mentre il restante 26% (quindi molto più della specie umana) è sostanzialmente ambidestro, ossia usa con la stessa abilità entrambe le zampe inferiori, magari per portare a termine compiti diversi. Tra i cani che hanno una zampa preferita, le femmine sono più facilmente destrorse (70,7%), mentre i maschi si dividono praticamente a metà tra destrorsi (56,1%) e mancini. Così come accade per gli umani, anche nei cani si nasce mancino o destrimane e tutto è condizionato dal cervello e dalla parte che predomina: è un fenomeno che si chiama “lateralizzazione”, termine con il quale si indica la specializzazione funzionale dei due emisferi del cervello, ciascuno dei quali raccoglie funzioni cognitive diverse e differenti processi motivazionali e decisionali. E' così che alcune ricerche condotte negli ultimi 15 anni hanno individuato, ad esempio, una specializzazione dell’emisfero destro del cervello del cane per quanto riguarda l’espressione di emozioni intense quali paura, comportamenti di fuga e aggressività, con la conseguenza che i cani mancini sarebbero sì più creativi (proprio come i mancini umani), ma anche meno disponibili all'addestramento e, insieme agli ambidestri, più inclini all'aggressività. Secondo questo filone di ricerca, i cani mancini reagirebbero, inoltre, con manifestazioni di paura più forti rispetto ai cani destrorsi, poichè nel loro cervello predominerebbe l’emisfero destro, quello preposto all'elaborazione delle emozioni. Uno step successivo è rappresentato dagli studi che si prefiggono di comprendere se l'asimmetria motoria permetta di capire anche lo stato di benessere del cane. Una parte dei ricercatori sostiene che non sia ancora possibile trarre conclusioni definitive, ma alcuni di loro si spingono, invece, ad affermare che, proprio come negli umani, sia da considerarsi ormai dimostrato che la parte sinistra del cervello del cane – che controlla la parte destra del suo corpo – è più coinvolta nell'elaborazione delle emozioni positive, mentre la parte destra, che controlla la parte sinistra del corpo, sia interessata di più dalle emozioni negative (ad esempio, paura e ansia). E' così che una ricerca dell'American Psychological Association ha correlato uno stato emotivo più “pessimista” nel cane mancino rispetto al destrimane e all'ambidestro. Se ciò fosse confermato, significherebbe, ad esempio, che in un canile sarebbe auspicabile un monitoraggio più attento dei cani mancini, che più degli altri potrebbero manifestare stress emotivi.
Gelist 4 maanden geleden
