Υιοθετήστε τον/την Spesso il cane ha una zampa preferita
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Ηλικιωμένος · 15 έτη
Οι δεξιοδύναμοι, αριστεροδύναμοι ή αμφίδυναμοι μπορεί να επηρεάζουν την καλή τους υγεία. Οι δεξιοδύναμοι ανθρώποι αποτελούν λιγότερο από το 90% του συνολικού πληθυσμού, ενώ περίπου το 10% είναι αριστεροδύναμοι και μόνο το 1% είναι πραγματικά αμφίδυναμοι, δηλαδή δεν δείχνουν προτίμηση σε μια πλευρά. Στα καλλιτεχνικά και αθλητικά, η ικανότητα χρήσης και των δύο χεριών (ή ποδιών, όπως στο ποδόσφαιρο) μπορεί να είναι πλεονέκτημα, αλλά πολλές μελέτες έχουν συνδέσει την αμφίδυναμο ικανότητα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά υποκειμενικότητας και συμπεριφοράς: θα ήταν πραγματικά πιο ευαίσθητοι στα συναισθήματα, πιο πιθανό να υποφέρουν από δυσλεξία και, μαζί με τους αριστεροδύναμους, πιο συχνά πλήττονται από ψύχωση. Το ίδιο φαινόμενο υπάρχει στα σκυλιά; Και ίσως με παρόμοιες συνέπειες; Μια μελέτη του Πανεπιστημίου Lincoln σε δείγμα σχεδόν 18.000 σκύλων επιβεβαίωσε την ύπαρξη του φαινομένου και εκτίμησε ότι το 74% των σκύλων έχει προτιμητικό πόδι, είτε δεξί ή αριστερό, ενώ το υπόλοιπο 26% (πολύ περισσότερο από τα ανθρώπινα) είναι κατά βάση αμφίδυναμοι, χρησιμοποιώντας και τα δύο κάτω πόδια με το ίδιο επίπεδο ικανότητας, πιθανότατα για να ολοκληρώσουν διαφορετικές εργασίες. Μεταξύ των σκύλων που έχουν προτιμητικό πόδι, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να είναι δεξιόχειρες (70,7%), ενώ οι άνδρες είναι σχεδόν ισοκατανεμημένοι μεταξύ δεξιόχειρων (56,1%) και αριστερόχειρων. Ακριβώς όπως στους ανθρώπους, τα σκυλιά γεννιούνται αριστερόχειρα ή δεξιόχειρα, και όλα είναι υπό την επιρροή του εγκεφάλου και της πλευράς που επικρατεί: αυτό το φαινόμενο ονομάζεται "πλευρικότητα", ένας όρος που χρησιμοποιείται για να δείξει τη λειτουργική ειδίκευση των δύο ημισφαιρίων του εγκεφάλου, το καθένα ευθύνεται για διαφορετικές κοινωνικές λειτουργίες και διαφορετικές εμπειρίες θέλησης και αποφάσεων. Έτσι, ορισμένες έρευνες που διεξήχθησαν τα τελευταία 15 χρόνια έχουν αναγνωρίσει την ειδίκευση του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου του σκύλου σχετικά με την έκφραση ισχυρών συναισθημάτων όπως η φόβος, τη φυγή και την επιθετικότητα, με τη συνέπεια ότι οι αριστερόχειρες σκύλοι θα είναι πιο δημιουργικοί (όπως οι ανθρώπινοι αριστερόχειρες), αλλά επίσης λιγότερο υπόχρεοι στην εκπαίδευση, και, μαζί με τους αμφίδυναμους σκύλους, πιο ευάλωτοι στην επιθετικότητα. Σύμφωνα με αυτή τη γραμμή έρευνας, οι αριστερόχειρες σκύλοι θα αντέδρασαν με ισχυρότερες εκφράσεις φόβου σε σχέση με τους δεξιόχειρες σκύλους, καθώς τ
Διάβασε αρχικό (it)
Essere destro, mancino o ambidestro potrebbe incidere sul suo benessere I destrimani umani sono poco meno del 90% del totale della popolazione, mentre circa il 10% è mancina e solo l'1% è davvero ambidestra, ossia non mostra alcuna dominanza laterale. Nelle arti e negli sports essere in grado di usare entrambe le mani (o i piedi, come nel calcio) può essere un vantaggio, ma parecchi studi hanno anche abbinato all'ambidestria alcuni aspetti caratteriali e comportamentali: sarebbero, infatti, più influenzabili dal punto di vista emotivo, incorrerebbero maggiormente in forme di dislessia e, insieme ai mancini, soffrirebbero più spesso di schizofrenia. E nei cani c'è lo stesso fenomeno? E magari con conseguenze simili? Una ricerca della Lincoln University su un campione di quasi 18.000 cani ha confermato l'esistenza del fenomeno e stimato che il 74% dei cani ha una zampa preferita, o la destra o la sinistra, mentre il restante 26% (quindi molto più della specie umana) è sostanzialmente ambidestro, ossia usa con la stessa abilità entrambe le zampe inferiori, magari per portare a termine compiti diversi. Tra i cani che hanno una zampa preferita, le femmine sono più facilmente destrorse (70,7%), mentre i maschi si dividono praticamente a metà tra destrorsi (56,1%) e mancini. Così come accade per gli umani, anche nei cani si nasce mancino o destrimane e tutto è condizionato dal cervello e dalla parte che predomina: è un fenomeno che si chiama “lateralizzazione”, termine con il quale si indica la specializzazione funzionale dei due emisferi del cervello, ciascuno dei quali raccoglie funzioni cognitive diverse e differenti processi motivazionali e decisionali. E' così che alcune ricerche condotte negli ultimi 15 anni hanno individuato, ad esempio, una specializzazione dell’emisfero destro del cervello del cane per quanto riguarda l’espressione di emozioni intense quali paura, comportamenti di fuga e aggressività, con la conseguenza che i cani mancini sarebbero sì più creativi (proprio come i mancini umani), ma anche meno disponibili all'addestramento e, insieme agli ambidestri, più inclini all'aggressività. Secondo questo filone di ricerca, i cani mancini reagirebbero, inoltre, con manifestazioni di paura più forti rispetto ai cani destrorsi, poichè nel loro cervello predominerebbe l’emisfero destro, quello preposto all'elaborazione delle emozioni. Uno step successivo è rappresentato dagli studi che si prefiggono di comprendere se l'asimmetria motoria permetta di capire anche lo stato di benessere del cane. Una parte dei ricercatori sostiene che non sia ancora possibile trarre conclusioni definitive, ma alcuni di loro si spingono, invece, ad affermare che, proprio come negli umani, sia da considerarsi ormai dimostrato che la parte sinistra del cervello del cane – che controlla la parte destra del suo corpo – è più coinvolta nell'elaborazione delle emozioni positive, mentre la parte destra, che controlla la parte sinistra del corpo, sia interessata di più dalle emozioni negative (ad esempio, paura e ansia). E' così che una ricerca dell'American Psychological Association ha correlato uno stato emotivo più “pessimista” nel cane mancino rispetto al destrimane e all'ambidestro. Se ciò fosse confermato, significherebbe, ad esempio, che in un canile sarebbe auspicabile un monitoraggio più attento dei cani mancini, che più degli altri potrebbero manifestare stress emotivi.
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
