Adoptuj Travolta
Podenco · Męskie · 4 lata
Nasz Travolta, w przeciwieństwie do oryginału, nie jest ani tancerzem, ani popisywaczem. Był w schronisku Zoosanitario, prawdopodobnie porzucony przez poprzedniego właściciela, a to stowarzyszenie ratowania zwierząt wyciągnęło go stamtąd. Nie znamy jego historii. Ale niektórzy, jak on, opowiadają swoją historię bez słów. Travolta boi się ludzi. Jeśli spróbujesz założyć mu obrożę, wchodzi w tryb obrony, być może dlatego, że obroże, które widział wcześniej, służyły tylko do krzywdzenia go. Biedne psy rasy Podenco w rękach osób bez skrupułów. Pomimo strachu jest dobrym psem. Wywołuje dużo czułości. W swoim łóżku lubi przykrywać się kocem, robi to sam, ale potem się zaplątuje i musimy mu pomóc. Ile zimna musiał znieść bez własnego koca. Może schronisko dla zwierząt wydaje mu się luksusem, ale na pewno nim nie jest. Nadal jest zimno i nie jest to miejsce, w którym można przebywać przez długi czas. Ma bóle pleców, być może jako przypomnienie o jakimś źle podanym biciu. Otrzymuje leki przeciwbólowe, ale w ciepłym domu z dobrym łóżkiem poprawiłby się znacznie. Pomimo strachu i bólu jest dobrym psem. Lubi, gdy się do niego mówi łagodnie, bez krzyku, i uczy się, co to jest głaskanie, a jak się okazuje, to też lubi. Wie, jak chodzić na smyczy, a na polu staje się bardziej ożywiony.
Czytaj oryginał (es)
Nuestro Travolta, a diferencia del original, tiene poco de bailón y de marchoso. Ha estado en el Zoosanitario, probablemente abandonado por su anterior dueño, y de ahí lo ha sacado la Protectora. Desconocemos su historia. Pero algunos, como él, nos la cuentan sin hablar. Travolta tiene miedo a las personas. Si vas a ponerle una correa se pone a la defensiva, tal vez las correas que vio antes solo sirvieron para pegarle. Pobres podencos, en manos de individuos sin escrúpulos. A pesar de su miedo, es un perro bueno. Despierta mucha ternura. En las camitas le gusta taparse con la manta, lo hace él solo, aunque luego se líe y haya que ayudarle a salir. Cuánto frío habrá pasado sin tener una manta para él. Tal vez el refugio le parece un lujo, pero desde luego no lo es. Sigue haciendo mucho frío y no es lugar para quedarse mucho tiempo. Le duele la espalda, tal vez como recuerdo de algún palo mal dado. Recibe su medicación para el dolor, pero en una casa, calentito y con una buena cama, mejorará bastante. A pesar del miedo y el dolor, es un perro bueno. Le gusta que le hablen dulcemente, sin gritos, y está aprendiendo lo que son las caricias, y, mira, resulta que también le gustan. Sabe pasear con correa y en el campo se anima.
Zarejestrowane 3 miesiące temu
