Travolta adopteren
Podenco · Mannelijk · 4 jaren
Onze Travolta, in tegenstelling tot de oorspronkelijke, is niet veel van een danser of een show-off. Hij is al bij het Zoosanitario geweest, waarschijnlijk verlaten door zijn vorige eigenaar, en het was de dierenhulpvereniging die hem daaruit heeft gehaald. We weten zijn geschiedenis niet. Maar sommige, zoals hij, vertellen hun verhaal zonder te praten. Travolta heeft angst voor mensen. Als je probeert een halsband op te doen, gaat hij in de verdediging, misschien omdat de halsbanden die hij eerder zag alleen dienden om hem pijn te doen. Arme Podenco's, in de handen van onscrupuleuze individuen. Ondanks zijn angst is hij een goed hondje. Hij wekt veel mededogen. In zijn bed wil hij zichzelf bedekken met het dekbed, hij doet dat zelf, maar dan raakt hij vast en moeten wij hem helpen eruit te komen. Hoeveel kou moet hij hebben doorgebracht zonder zijn eigen dekbed. Misschien lijkt het dierenasiel voor hem als luxe, maar zeker is het niet. Het is nog steeds koud en het is geen plek waar je lang blijft. Hij heeft rugpijn, mogelijk als herinnering aan enige slecht toegepaste straf. Hij krijgt zijn pijnmedicatie, maar in een warm huis met een goed bed zou hij aanzienlijk verbeteren. Ondanks zijn angst en pijn is hij een goed hondje. Hij houdt er van om zachtjes aangesproken te worden, zonder te schreeuwen, en hij leert wat aaien is, en kijk, blijkt dat hij dat ook leuk vindt. Hij weet hoe hij op een halsband moet lopen en in het veld wordt hij actiever.
Origineel lezen (es)
Nuestro Travolta, a diferencia del original, tiene poco de bailón y de marchoso. Ha estado en el Zoosanitario, probablemente abandonado por su anterior dueño, y de ahí lo ha sacado la Protectora. Desconocemos su historia. Pero algunos, como él, nos la cuentan sin hablar. Travolta tiene miedo a las personas. Si vas a ponerle una correa se pone a la defensiva, tal vez las correas que vio antes solo sirvieron para pegarle. Pobres podencos, en manos de individuos sin escrúpulos. A pesar de su miedo, es un perro bueno. Despierta mucha ternura. En las camitas le gusta taparse con la manta, lo hace él solo, aunque luego se líe y haya que ayudarle a salir. Cuánto frío habrá pasado sin tener una manta para él. Tal vez el refugio le parece un lujo, pero desde luego no lo es. Sigue haciendo mucho frío y no es lugar para quedarse mucho tiempo. Le duele la espalda, tal vez como recuerdo de algún palo mal dado. Recibe su medicación para el dolor, pero en una casa, calentito y con una buena cama, mejorará bastante. A pesar del miedo y el dolor, es un perro bueno. Le gusta que le hablen dulcemente, sin gritos, y está aprendiendo lo que son las caricias, y, mira, resulta que también le gustan. Sabe pasear con correa y en el campo se anima.
Gelist 3 maanden geleden
