Υιοθετήστε τον/την Travolta
Podenco · Αρσενικό · 4 έτη
Ο Τραβόλτα μας, σε αντίθεση με τον αρχικό, δεν είναι πολύ χορευτής ή φανταστικός. Είναι στο Ζωοτροφείο, πιθανόν απαρατημένος από τον προηγούμενο κάτοχό του, και ήταν η Ένωση Αναδοχής Ζώων που τον έβγαλε από εκεί. Δεν γνωρίζουμε την ιστορία του. Αλλά κάποιοι, όπως αυτός, μας παραπέμπουν την ιστορία τους χωρίς να μιλήσουν. Ο Τραβόλτα φοβάται τους ανθρώπους. Αν προσπαθήσετε να του βάλετε ζώνη, το κάνει σε άμυνα, πιθανώς γιατί τα πολύ λεπτά σχοινιά που είδε προηγουμένως χρησιμοποιήθηκαν για να τον τραυματίσουν. Περίεργοι Ποντενκός ζώα, στα χέρια ανθρώπων χωρίς συνείδηση. Παρά το φόβο του, είναι ένας καλός σκύλος. Υπενθυμίζει πολλή θαλασσινότητα. Στο κρεβάτι του, θέλει να καλύψει τον εαυτό του με το κουβέρτα, το κάνει μόνος του, αλλά τότε γίνεται σύγχρονος και πρέπει να τον βοηθήσουμε να βγει. Πόσο κρύο πρέπει να είχε υποφέρει χωρίς τη δική του κουβέρτα. Ίσως το φιλανθρωπικό κέντρο φαίνεται ουσιαστικά σ' αυτόν, αλλά σίγουρα δεν είναι. Είναι ακόμα κρύος και δεν είναι ένας τόπος για να μείνει για πολύ. Έχει πόνο στην πλάτη, πιθανώς ως θυμηδικό της κακής αντιμετώπισης. Λαμβάνει φάρμακα για τον πόνο του, αλλά σε ένα ζεστό σπίτι με καλό κρεβάτι θα βελτιωνόταν σημαντικά. Παρά το φόβο και τον πόνο, είναι ένας καλός σκύλος. Αγαπά να του μιλάει χαριτωμένα, χωρίς να φωνάζει, και μαθαίνει τι είναι το πατάξιμο, και, δείτε, φαίνεται να το αγαπά και αυτό. Γνωρίζει πώς να περπατά με το σχοινί και στο πεδίο γίνεται πιο ζωντανός.
Διάβασε αρχικό (es)
Nuestro Travolta, a diferencia del original, tiene poco de bailón y de marchoso. Ha estado en el Zoosanitario, probablemente abandonado por su anterior dueño, y de ahí lo ha sacado la Protectora. Desconocemos su historia. Pero algunos, como él, nos la cuentan sin hablar. Travolta tiene miedo a las personas. Si vas a ponerle una correa se pone a la defensiva, tal vez las correas que vio antes solo sirvieron para pegarle. Pobres podencos, en manos de individuos sin escrúpulos. A pesar de su miedo, es un perro bueno. Despierta mucha ternura. En las camitas le gusta taparse con la manta, lo hace él solo, aunque luego se líe y haya que ayudarle a salir. Cuánto frío habrá pasado sin tener una manta para él. Tal vez el refugio le parece un lujo, pero desde luego no lo es. Sigue haciendo mucho frío y no es lugar para quedarse mucho tiempo. Le duele la espalda, tal vez como recuerdo de algún palo mal dado. Recibe su medicación para el dolor, pero en una casa, calentito y con una buena cama, mejorará bastante. A pesar del miedo y el dolor, es un perro bueno. Le gusta que le hablen dulcemente, sin gritos, y está aprendiendo lo que son las caricias, y, mira, resulta que también le gustan. Sabe pasear con correa y en el campo se anima.
Καταχωρημένα πριν από 3 μήνες
