Adoptujte Yoda
Kříženec · Mužský
Historie stará jako svět: kdysi tu byli psi, o které se nikdo nestaral. Žili na venkově, množili se, umírali na nemoci, přejížděly je auta a ti šťastnější skončili na vodítku. Ti, co nebyli připoutáni, pobíhali ve smečce po celém okolí: tady něco najedli, tam dostali kopanec. Ve smečce Yody žila její matka Oda a další dva psi. Bydleli v chlévě a nikdo se o ně nestaral. Byli neviditelní. Když jejich pán zemřel, jeho dědic prodal hospodářská zvířata, ale volně pobíhající psi, takzvaní „darmozjady“, zůstali. K čemu byli dobrí? Dobré srdce je našla a krmila smečku, a nakonec si psi cestu ke nám najdou sami. Tři z nich už jsou v domácnostech, ale Yoda zůstává – ta nejskrytější, plná strachu ze člověka, nesocializovaná. Je to mladý, malý sluneční paprsek. Potřebuje čas, aby překonala své obavy, ale už není divoká. Stále nedovolí, aby ji hladili, nechodí na procházky, ale poznává své dobrovolníky, nechává je vejít do svého kotce a berou si od nich pamlsky z ruky. Zvědavě je pozoruje a svým způsobem si užívá jejich návštěvy. Yoda čeká na trpělivého člověka, který si udělá čas na to, aby ji poznal a aklimatizoval, aniž by očekával okamžité výsledky. Určitě bude snazší, když bude doma další pes – Yoda je ve smečce kompatibilní, ráda má psí vzor, kterému se může podobat. Když její kamarád žil poblíž a mohli společně běhat na dvorku, vstoupil do Yody nový život, stala se šťastnější a mnohem odvážnější. Tohle je fenka, která čeká na svou šanci. My s ní čekáme. Není nic krásnějšího než sledovat proměnu psa: od nedůvěřivého k parádnímu kamarádovi s vrtícím se ocáskem. Kdo chce zažít toto zázrak?
Přečíst původní (pl)
Historia jakich wiele: były sobie psy, które nikogo nie obchodziły. Żyły na wsi, mnożyły się na potęgę, umierały od chorób, pod kołami samochodów, "szczęściarze" trafiały na łańcuch. Te nie przywiązane biegały całymi bandami po okolicy: tu znalazły coś do jedzenia, tam zaś dostały kopniaka. W bandzie Yody była jej matka Oda i dwa inne psy. Mieszkały w stodole i nikt się nimi nie przejmował. Były niewidzialne. Wegetowały. Aż właściciel umarł. Jego spadkobierca sprzedał zwierzęta gospodarskie, a darmozjady czyli psy, zostawił. Bo po co mu one? Znalazły się dobre dusze, które bandę dokarmiały, aż w końcu psy trafiły do nas. Trzy z nich na szczęście mają już domy. Została Yoda- najbardziej wycofana, bojącą się człowieka, niezsocjalizowana. To młodziutka, niewielka sunieczka. Potrzebuje czasu, by przełamać swe lęki, ale już nie jest takim dzikuskiem. Jeszcze nie daje się głaskać, jeszcze nie chodzi na spacery, ale rozpoznaje już swoich wolontariuszy, pozwala im wejść do swojego boksu, bierze parówki z ręki. Ciekawie się im przygląda i na swój sposób cieszy z tych odwiedzin. Yoda czeka na cierpliwego człowieka, który będzie chciał ją powoli poznawać i oswajać, nie wymagając natychmiastowego efektu. Na pewno łatwiej to pójdzie, jeśli w domu będzie drugi pies- Yoda jest zgodna w stadzie, lubi mieć psiego przewodnika, którego naśladuje. Gdy obok mieszkał jej kumpel i razem mogły pobiegać po wybiegu, w Yodę wstępowało nowe życie, była radosna i dużo śmielsza.To sunia, ktòra czeka na swoją szansę. My czekamy razem z nią. Nie ma nic piękniejszego, niż patrzeć na przemianę psa: z nieufniaka w nakolankowca. Kto chce doświadczyć tego cudu?
Zobrazeno před 4 měsíci
