Yoda örökbefogadása
Keverék fajta · Férfi
A történelem olyan régi, mint az idő: voltak kutyák, akikről senki sem gondoskodott. Vidéken éltek, szaporodtak, betegségben haltak meg, autó gázolta el őket, és a szerencsések láncon végezték. Azok, akik nem voltak megkötözve, falkában kóboroltak az egész környéken: itt találtak enni, ott rúgták meg őket. Yoda falkájában élt anyja, Oda, és két másik kutya. Egy istállóban laktak, senki sem törődött velük. Láthatatlanok voltak. Amikor gazdájuk meghalt, örököse eladta a haszonállatokat, de az ebek, az úgynevezett „darmozjady”, ott maradtak. Mire jóak lettek volna? Jó lelkek etették őket, és végül ránk találtak. Három közülük már otthon van, de Yoda maradt, a leginkább visszahúzódó, félénk, szocializálatlan. Fiatal, kis napfény. Időre van szüksége, hogy leküzdje félelmeit, de már nem vad. Még mindig nem engedi simogatni magát, nem sétál, de felismeri a segítőket, beengedi őket kennelébe, és elkapja a kezükből az eleséget. Érdeklődve figyeli őket, és saját módján élvezi látogatásukat. Yoda türelmes embert vár, aki időt szán arra, hogy megismerje őt, és hozzászoktassa, nem várva azonnali eredményeket. Kellemesebb lenne, ha egy másik kutya is lenne otthon – Yoda jól kijön a falkában, szereti, ha van egy példaképe, akit követhet. Amikor volt egy szomszédja, és együtt futkározhattak a kertben, új élet kezdődött Yodával, boldogabb lett, és sokkal bátrabb. Ez egy szuka kutya, aki várja a lehetőségét. Várakozunk vele. Nincs annál szebb dolog, mint látni egy kutya átalakulását: az bizalmatlanból csóváló farkú társává. Ki szeretné megtapasztalni ezt a csodát?
Olvasd el az eredetit (pl)
Historia jakich wiele: były sobie psy, które nikogo nie obchodziły. Żyły na wsi, mnożyły się na potęgę, umierały od chorób, pod kołami samochodów, "szczęściarze" trafiały na łańcuch. Te nie przywiązane biegały całymi bandami po okolicy: tu znalazły coś do jedzenia, tam zaś dostały kopniaka. W bandzie Yody była jej matka Oda i dwa inne psy. Mieszkały w stodole i nikt się nimi nie przejmował. Były niewidzialne. Wegetowały. Aż właściciel umarł. Jego spadkobierca sprzedał zwierzęta gospodarskie, a darmozjady czyli psy, zostawił. Bo po co mu one? Znalazły się dobre dusze, które bandę dokarmiały, aż w końcu psy trafiły do nas. Trzy z nich na szczęście mają już domy. Została Yoda- najbardziej wycofana, bojącą się człowieka, niezsocjalizowana. To młodziutka, niewielka sunieczka. Potrzebuje czasu, by przełamać swe lęki, ale już nie jest takim dzikuskiem. Jeszcze nie daje się głaskać, jeszcze nie chodzi na spacery, ale rozpoznaje już swoich wolontariuszy, pozwala im wejść do swojego boksu, bierze parówki z ręki. Ciekawie się im przygląda i na swój sposób cieszy z tych odwiedzin. Yoda czeka na cierpliwego człowieka, który będzie chciał ją powoli poznawać i oswajać, nie wymagając natychmiastowego efektu. Na pewno łatwiej to pójdzie, jeśli w domu będzie drugi pies- Yoda jest zgodna w stadzie, lubi mieć psiego przewodnika, którego naśladuje. Gdy obok mieszkał jej kumpel i razem mogły pobiegać po wybiegu, w Yodę wstępowało nowe życie, była radosna i dużo śmielsza.To sunia, ktòra czeka na swoją szansę. My czekamy razem z nią. Nie ma nic piękniejszego, niż patrzeć na przemianę psa: z nieufniaka w nakolankowca. Kto chce doświadczyć tego cudu?
Megjelent 4 hónappal ezelőtt
