Adopter Horacy
Krydsede raser · Ukendt · Voksen · 4 år
En evig pup i kroppen af en voksen hund - dette udtryk beskriver sandsynligvis Horas bedst. En glimt i øjet, et spøgelsesmæssigt øretræk, et smilende næseparti og en uendelig vilje til at lege - disse er de karakteristiske træk ved denne flotte hund. Med Horas er der aldrig noget kedeligt. Han elsker at hente bold og spille med pukkel dyrekammerater. I bund og grund kan alt blive en legetøj for ham - et gammelt tæppe, et hårclip, en hat, en madbeholder eller et stykke af en gren. Meget mest elsker vores tyske bøffelhund mennesker, og at være sammen med dem er hans absolutte prioritet. Det er derfor, hver gang er en rigtig fest for ham! Under en gang sammen med personen vender han ofte sig tilbage for at sørge for, at de absolut går med ham. Han elsker også at puffe sin brystkasse og vise sit mave for at blive kærtekysset. Han ville sikkert være en stor trøst for en familie. Det er nemt at forestille sig ham løbende rundt i have med børn eller at give dem kastede bold. Horacy er ikke en lille hund, men han er fuldstændig nem at håndtere. Der er ingen problemer med at børste, tjekke hans pædder eller kaste blikket i hans mund. Han har også lært flere kommandoer - han kender "sæt dig", "læg dig", "skald" og drej. Han elsker at udføre alle øvelser, der hjælper med at styrke hans bagben. Han er helt sikkert i stand til at lære mere, da han fanger nye trick hurtigt, og at arbejde med en menneske (specielt med en belønning eller en bold) giver ham stor glæde! Fra starten trækker han på snoren under gange, men når den oprindelige opstemthed passerer, er det en fornøjelse at gå med ham. Under tiden i dyrehjemmet lærte Horacy at passe andre hunde, men han er ikke deres største fan, så det ville være bedre, hvis han boede i et hjem uden hundekammerater. Horacy er ikke længere den yngste. Han er ikke lille, fluffet, eller en sød pup. I den skræmmende verden af hjemløshed har dyr som ham lettere - de små, yngre og flottere. Og hvad med Horacy? Hvordan kan han konkurrere med dem, hvordan kan han prøve at finde et hjem, trods så mange fordele, en så dejlig karakter? Men han prøver, tro mig, han prøver meget hårdt, hver dag. Uden at miste håbet, uden at miste sin gode sind, gladeligt nyder hver vise af venlighed og interesse, der kommer hans vej. Og alt dette trods mere end fire år i fængsel ... Og vi vil virkelig have ham til at slutte med at nyde livet ved sin menneskes side. Vi ved ikke, hvor lang tid der stadig er tilbage for Horas, men det er mindre end før. Og han bør ikke spilde denne værdifulde tid i dyrehjemmet. Men at leve det bedste hundeliv - med sin egen menneske, der skal give ham kærlighed, omsorg og tilstedeværelse. Og han vil elske ham til livets sidste åndedrag.
Læs original (pl)
Wieczny szczeniak w ciele dorosłego psa – to określenie chyba najlepiej opisuje Horasia. Błysk w oku, zawadiacko klapnięte ucho, uśmiechnięty pyszczek i nieustanna chęć zabawy – oto charakterystyczne cechy tego pięknego psa. Z Horasiem nigdy nie ma nudy. Uwielbia aportować piłeczki i bawić się pluszakami. Właściwie wszystko może stać się dla niego zabawką – stary kocyk, gumka do włosów, czapka, pojemnik na karmę czy kawałek patyczka. Najbardziej jednak nasz pan owczarek kocha ludzi i spędzanie z nimi czasu jest dla niego absolutnym priorytetem. Dlatego każdy spacer to dla niego prawdziwe święto! Podczas wspólnej przechadzki często zawraca do człowieka i upewnia się, że ten na pewno idzie razem z nim. Chętnie wypina też pierś i wystawia brzucho do głaskania. Na pewno byłby niesamowitą pociechą dla jakiejś rodziny. Tak łatwo wyobrazić go sobie, jak gania po ogrodzie z dzieciakami czy przynosi im rzucone piłeczki. Horacy nie jest małym psem, jest natomiast całkowicie bezproblemowy w obsłudze. Nie ma problemu z czesaniem, sprawdzaniem łap, czy zaglądaniem do pyska. Nauczył się też kilku komend – umie „siad”, „leżeć”, „podaj łapę” i obroty. Z chęcią wykonuje również wszystkie ćwiczenia pomagające wzmocnić jego tylne łapy. Z pewnością jest w stanie nauczyć się jeszcze więcej, bo nowe sztuczki łapie w locie, a współpraca z człowiekiem (zwłaszcza z argumentem w postaci parówek lub piłki) sprawia mu ogromną frajdę! Na spacerach z początku ciągnie, ale gdy miną pierwsze emocje, przechadzka z nim to przyjemność. Podczas pobytu w schronisku Horacy nauczył się mijać inne psy, jednak nie jest ich największym fanem, dlatego lepiej, aby zamieszkał w domu bez psiego towarzystwa. Horacy nie jest już najmłodszy. Nie jest też malutki, puchaty, nie jest słodkim szczeniaczkiem. W smutnym świecie bezdomności takie zwierzaki mają łatwiej – te mniejsze, młodsze, śliczne. A Horacy? Jak on ma z nimi konkurować, jak ma się starać o dom, pomimo tak wielu atutów, tak wspaniałego charakteru? Ale się stara, uwierzcie, tak bardzo się stara, każdego dnia. Nie tracąc nadziei, nie tracąc pogody ducha, wylewnie ciesząc się z każdego przejawu dobroci i zainteresowania, jaki go spotka. I to pomimo ponad 4 lat spędzonych za kratami… A my tak bardzo byśmy chcieli, żeby wreszcie zaczął cieszyć się życiem u boku swojego człowieka. Nie wiemy, ile czasu zostało Horasiowi, ale już mniej niż więcej. I nie powinien tego cennego czasu tracić w schronisku. Ale żyć najlepszym psim życiem – z własnym człowiekiem, który podaruje mu miłość, troskę i obecność. I będzie go kochał do końca jego dni.
Listet for 2 måneder siden
