Adopter Horacy
Kryssbrett · Ukjent · Voksen · 4 år
En evig pupper i kroppen til en voksen hund – dette uttrykket beskriver sannsynligvis Horas best. En glimt i øynene, en spøkfull ørebevegelse, et smilende snutte og en uendelig lyst til å leke – dette er de karakteristiske trekkene til denne vakre hunden. Med Horas er det aldri noe kjedelig. Han elsker å hente baller og leke med dukdyr. Grunnleggende sett kan alt bli en leketøy for ham – en gammel dyne, et hårpinne, en hat, en fødevareboks eller et stykke av en gren. Mest av alt elsker vår tysk bøndereser mennesker, og det er hans absolute prioritet å bruke tid sammen med dem. Derfor blir hver tur en virkelig ferie for ham! Under en tur sammen, sjekker han ofte bakover for å sikre seg at personen faktisk kommer med ham. Han vil også gjerne puste ut brystet sitt og vise buken sin for å få klem. Han ville vært en stor støtte for en familie. Det er lett å forestille seg ham løpende rundt i hagen med barn eller å ta de kastete ballene tilbake. Horas er ikke en liten hund, men han er helt enkel å håndtere. Det er ingen problemer med å børste, sjekke paws eller se inn i munnen hans. Han har også lært flere kommandoer – han vet "sette seg", "ligger ned", "skjelve" og "snu". Han vil gjerne utføre alle øvelser som hjelper med å styrke bakbenene hans. Han er sikkert i stand til å lære mer, fordi han fanger nye triks raskt, og å jobbe med en menneske (spesielt med en belønning eller en ball) gir ham stor glede! Til å begynne med trekker han på snoren under turer, men når den første opphettelsen passerer, blir det en glede å gå med ham. Under oppholdet på dyrehjelperen har Horas lært å passere andre hunder, men han er ikke deres største fan, så det vil være bedre hvis han bor i en bolig uten hundekompani. Horas er ikke lenger den yngste. Han er ikke små, mykk eller en søt pupper. I den skummel verden av hjemløshet har slike dyr det lettere – de mindre, yngre og flottere. Og hva med Horas? Hvordan kan han konkurrere med dem, hvordan skal han forsøke å finne en bolig, trots så mange fordeler, slik en fantastisk karakter? Men han prøver, tro meg, han prøver meget hardt, hver dag. Uten å miste håpet, uten å miste sin gode ånd, med glade reaksjoner på hver vise av nåd og interesse han får. Og alt dette selv etter mer enn fire år i fengsel ... Og vi ønsker virkelig at han skal starte å nyte livet ved siden av sin menneske. Vi vet ikke hvor mye tid det er igjen for Horas, men det er mindre enn før. Og han bør ikke bruke denne verdifulle tiden på dyrehjelperen. Men å leve det beste hundelivet – med sin egen menneske som vil gi ham kærlighet, omsorg og tilstedeværelse. Og han vil elske ham til livets slutt.
Les original (pl)
Wieczny szczeniak w ciele dorosłego psa – to określenie chyba najlepiej opisuje Horasia. Błysk w oku, zawadiacko klapnięte ucho, uśmiechnięty pyszczek i nieustanna chęć zabawy – oto charakterystyczne cechy tego pięknego psa. Z Horasiem nigdy nie ma nudy. Uwielbia aportować piłeczki i bawić się pluszakami. Właściwie wszystko może stać się dla niego zabawką – stary kocyk, gumka do włosów, czapka, pojemnik na karmę czy kawałek patyczka. Najbardziej jednak nasz pan owczarek kocha ludzi i spędzanie z nimi czasu jest dla niego absolutnym priorytetem. Dlatego każdy spacer to dla niego prawdziwe święto! Podczas wspólnej przechadzki często zawraca do człowieka i upewnia się, że ten na pewno idzie razem z nim. Chętnie wypina też pierś i wystawia brzucho do głaskania. Na pewno byłby niesamowitą pociechą dla jakiejś rodziny. Tak łatwo wyobrazić go sobie, jak gania po ogrodzie z dzieciakami czy przynosi im rzucone piłeczki. Horacy nie jest małym psem, jest natomiast całkowicie bezproblemowy w obsłudze. Nie ma problemu z czesaniem, sprawdzaniem łap, czy zaglądaniem do pyska. Nauczył się też kilku komend – umie „siad”, „leżeć”, „podaj łapę” i obroty. Z chęcią wykonuje również wszystkie ćwiczenia pomagające wzmocnić jego tylne łapy. Z pewnością jest w stanie nauczyć się jeszcze więcej, bo nowe sztuczki łapie w locie, a współpraca z człowiekiem (zwłaszcza z argumentem w postaci parówek lub piłki) sprawia mu ogromną frajdę! Na spacerach z początku ciągnie, ale gdy miną pierwsze emocje, przechadzka z nim to przyjemność. Podczas pobytu w schronisku Horacy nauczył się mijać inne psy, jednak nie jest ich największym fanem, dlatego lepiej, aby zamieszkał w domu bez psiego towarzystwa. Horacy nie jest już najmłodszy. Nie jest też malutki, puchaty, nie jest słodkim szczeniaczkiem. W smutnym świecie bezdomności takie zwierzaki mają łatwiej – te mniejsze, młodsze, śliczne. A Horacy? Jak on ma z nimi konkurować, jak ma się starać o dom, pomimo tak wielu atutów, tak wspaniałego charakteru? Ale się stara, uwierzcie, tak bardzo się stara, każdego dnia. Nie tracąc nadziei, nie tracąc pogody ducha, wylewnie ciesząc się z każdego przejawu dobroci i zainteresowania, jaki go spotka. I to pomimo ponad 4 lat spędzonych za kratami… A my tak bardzo byśmy chcieli, żeby wreszcie zaczął cieszyć się życiem u boku swojego człowieka. Nie wiemy, ile czasu zostało Horasiowi, ale już mniej niż więcej. I nie powinien tego cennego czasu tracić w schronisku. Ale żyć najlepszym psim życiem – z własnym człowiekiem, który podaruje mu miłość, troskę i obecność. I będzie go kochał do końca jego dni.
Listet for 2 måneder siden
