Υιοθετήστε τον/την Horacy
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Ενήλικας · 4 έτη
Ένας αιωνίας κύταρος στο σώμα ενός ενήλικου σκύλου - αυτός ο όρος πιθανότατα καλύτερα περιγράφει τον Horas. Ένα σπινθήρας στο μάτι, ένα χαριτωμένο άγχος των αυτιών, ένα χαμογελαστό μούτο, και μια άπειρη θέληση να παίζει - αυτά είναι τα χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά αυτού του όμορφου σκύλου. Με τον Horas, δεν υπάρχει ποτέ ηρεμία. Λατρεύει να φέρνει μπάλες και να παίζει με πλαστικά παιχνίδια. Απλώς, όλα μπορούν να γίνουν παιχνίδι γι’ αυτόν - ένα παλιό κρεβάτι, ένα κολάρο μαλλιών, ένα καπέλο, ένα δοχείο τροφής ή ένα κομμάτι κλαδιού. Περισσότερο από όλα, ο Γερμανικός Σκυλός μας λατρεύει τους ανθρώπους και η παρουσία τους είναι η απόλυτη προτεραιότητά του. Γι’ αυτό κάθε βόλτα είναι πραγματικός ξεκούραση γι’ αυτόν! Κατά τη διάρκεια μιας βόλτας, συχνά γυρνά πίσω προς το άτομο για να είναι σίγουρος ότι θα πάει μαζί του. Επίσης, χαίρεται να καμπύλει το στήθος του και να δείχνει το κοιλιά του για παρακολούθηση. Θα ήταν σίγουρα μια μεγάλη ικανοποίηση για μια οικογένεια. Είναι εύκολο να φανταστείς τον τρέχοντα γύρω από τον κήπο με τα παιδιά ή να τους φέρνει τις πεταμένες μπάλες. Ο Horacy δεν είναι ένας μικρός σκύλος, αλλά είναι πλήρως εύκολος στην χειριστική. Δεν υπάρχει πρόβλημα με το βόλεμα, το έλεγχο των ποδιών του ή την έλευση στο στόμα του. Έχει μάθει επίσης πολλές εντολές - γνωρίζει «κάθισε», «κάτσε», «χειραψία» και στροφή. Χαίρεται να εκτελεί όλες τις ασκήσεις που βοηθούν στην ενίσχυση των πίσω ποδιών του. Μπορεί να μάθει περισσότερα, αφού αποκτά γρήγορα νέες τεχνικές, και η εργασία με έναν άνθρωπο (ειδικά με ένα τρόφιμο ή μια μπάλα) του δίνει μεγάλη χαρά! Στην αρχή, στις βόλτες του έχει τάση να τραβά, αλλά όταν περάσει η αρχική εξτάσεις, η βόλτα μαζί του είναι η χαρά. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο ζωολογικό κήπο, ο Horacy έμαθε να περνάει άλλα σκυλιά, αλλά δεν είναι ο μεγαλύτερος θαυμαστής τους, οπότε θα ήταν καλύτερα αν ζούσε σε ένα σπίτι χωρίς κανινικό κοινό. Ο Horacy δεν είναι πια ο νεότερος. Δεν είναι μικρός, φούσκωμα, ούτε ένας δυνατός κύταρος. Στο λυπηρό κόσμο της άστειας, τέτοια ζώα έχουν την πιο εύκολη ζωή - τα μικρότερα, τα νεότερα και τα πιο όμορφα. Και τι γίνεται με τον Horacy; Πώς μπορεί να ανταγωνιστεί τα άλλα, πώς μπορεί να προσπαθήσει να βρει ένα σπίτι, την ίδια στιγμή που έχει τόσα πλεονεκτήματα, τόσο ωραίο χαρακτήρα; Αλλά προσπαθεί, πιστέψτε με, προσπαθεί πολύ σκληρά, κάθε μέρα. Χωρίς να χάνει την ελπίδα, χωρίς να χάνει το καλό του πνεύμα, χαρούμενος να απολαμβάνε
Διάβασε αρχικό (pl)
Wieczny szczeniak w ciele dorosłego psa – to określenie chyba najlepiej opisuje Horasia. Błysk w oku, zawadiacko klapnięte ucho, uśmiechnięty pyszczek i nieustanna chęć zabawy – oto charakterystyczne cechy tego pięknego psa. Z Horasiem nigdy nie ma nudy. Uwielbia aportować piłeczki i bawić się pluszakami. Właściwie wszystko może stać się dla niego zabawką – stary kocyk, gumka do włosów, czapka, pojemnik na karmę czy kawałek patyczka. Najbardziej jednak nasz pan owczarek kocha ludzi i spędzanie z nimi czasu jest dla niego absolutnym priorytetem. Dlatego każdy spacer to dla niego prawdziwe święto! Podczas wspólnej przechadzki często zawraca do człowieka i upewnia się, że ten na pewno idzie razem z nim. Chętnie wypina też pierś i wystawia brzucho do głaskania. Na pewno byłby niesamowitą pociechą dla jakiejś rodziny. Tak łatwo wyobrazić go sobie, jak gania po ogrodzie z dzieciakami czy przynosi im rzucone piłeczki. Horacy nie jest małym psem, jest natomiast całkowicie bezproblemowy w obsłudze. Nie ma problemu z czesaniem, sprawdzaniem łap, czy zaglądaniem do pyska. Nauczył się też kilku komend – umie „siad”, „leżeć”, „podaj łapę” i obroty. Z chęcią wykonuje również wszystkie ćwiczenia pomagające wzmocnić jego tylne łapy. Z pewnością jest w stanie nauczyć się jeszcze więcej, bo nowe sztuczki łapie w locie, a współpraca z człowiekiem (zwłaszcza z argumentem w postaci parówek lub piłki) sprawia mu ogromną frajdę! Na spacerach z początku ciągnie, ale gdy miną pierwsze emocje, przechadzka z nim to przyjemność. Podczas pobytu w schronisku Horacy nauczył się mijać inne psy, jednak nie jest ich największym fanem, dlatego lepiej, aby zamieszkał w domu bez psiego towarzystwa. Horacy nie jest już najmłodszy. Nie jest też malutki, puchaty, nie jest słodkim szczeniaczkiem. W smutnym świecie bezdomności takie zwierzaki mają łatwiej – te mniejsze, młodsze, śliczne. A Horacy? Jak on ma z nimi konkurować, jak ma się starać o dom, pomimo tak wielu atutów, tak wspaniałego charakteru? Ale się stara, uwierzcie, tak bardzo się stara, każdego dnia. Nie tracąc nadziei, nie tracąc pogody ducha, wylewnie ciesząc się z każdego przejawu dobroci i zainteresowania, jaki go spotka. I to pomimo ponad 4 lat spędzonych za kratami… A my tak bardzo byśmy chcieli, żeby wreszcie zaczął cieszyć się życiem u boku swojego człowieka. Nie wiemy, ile czasu zostało Horasiowi, ale już mniej niż więcej. I nie powinien tego cennego czasu tracić w schronisku. Ale żyć najlepszym psim życiem – z własnym człowiekiem, który podaruje mu miłość, troskę i obecność. I będzie go kochał do końca jego dni.
Δωρεάν λογαριασμός — 10 επαφές περιλαμβάνονται
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας
