Adoptar a Horacy
Mestizo · Desconocido · Adulto · 4 años
Un perrito eterno en el cuerpo de un perro adulto - este término probablemente describe mejor a Horas. Una chispa en el ojo, un movimiento de oreja travieso, una sonrisa en la mejilla y un deseo infinito de jugar, son las características de este hermoso perro. Con Horas, nunca hay un momento aburrido. Le encanta buscar pelotas y jugar con juguetes rellenos. Básicamente, todo puede convertirse en un juguete para él: una manta vieja, un clip de pelo, un sombrero, un contenedor de comida o un trozo de palo. Lo más importante para nuestro pastor alemán es la gente, y pasar tiempo con ellos es su prioridad absoluta. Por eso, cada paseo es una verdadera fiesta para él. Durante un paseo juntos, a menudo vuelve hacia la persona para asegurarse de que realmente vaya con él. También le gusta jactarse de su pecho y mostrar su barbilla para recibir caricias. Seguramente sería un gran consuelo para una familia. Es fácil imaginarlo corriendo por el jardín con niños o llevándolos lanzadas pelotas. Horacy no es un perro pequeño, pero es completamente manejable. No hay problema con cepillarlo, revisar sus patas o mirar su boca. También ha aprendido varios comandos: "siéntate", "acuéstate", "da la mano" y "gira". Le gusta realizar todos los ejercicios que ayudan a fortalecer sus patas traseras. Es cierto que puede aprender más, ya que capta rápidamente trucos nuevos y trabajar con un ser humano (especialmente con un premio o una pelota) le da gran placer. Al principio, durante los paseos tiende a tirar, pero una vez que pasa la emoción inicial, pasear con él es un placer. Mientras está en el refugio animal, Horacy aprendió a pasar junto a otros perros, pero no es su mayor fan, por lo tanto sería mejor que viviera en una casa sin compañía canina. Horacy ya no es el más joven. No es pequeño, suave ni un perrito eterno. En el triste mundo de la sin techo, estos animales tienen más facilidad: los más pequeños, jóvenes y bonitos. ¿Y qué hay de Horacy? ¿Cómo puede competir con ellos, cómo puede intentar encontrar un hogar, a pesar de tantas ventajas, tal carácter maravilloso? Pero él lo intenta, créanme, lo intenta muy duro, todos los días. Sin perder la esperanza, sin perder su buen espíritu, disfrutando con alegría cada muestra de bondad e interés que le llega. Y todo esto a pesar de haber pasado más de cuatro años detrás de barrotes... Y realmente queremos que finalmente comience a disfrutar la vida al lado de su humano. No sabemos cuánto tiempo le queda a Horas, pero es menos que antes. Y no debe desperdiciar este valioso tiempo en el refugio animal. Pero vivir la mejor vida de perro - con su propio humano que le dé amor, cuidado y presencia. Y él lo amará hasta el final de sus días. Nota: este perro debe llevar bozal. Este es un cachorro.
Leer original (pl)
Wieczny szczeniak w ciele dorosłego psa – to określenie chyba najlepiej opisuje Horasia. Błysk w oku, zawadiacko klapnięte ucho, uśmiechnięty pyszczek i nieustanna chęć zabawy – oto charakterystyczne cechy tego pięknego psa. Z Horasiem nigdy nie ma nudy. Uwielbia aportować piłeczki i bawić się pluszakami. Właściwie wszystko może stać się dla niego zabawką – stary kocyk, gumka do włosów, czapka, pojemnik na karmę czy kawałek patyczka. Najbardziej jednak nasz pan owczarek kocha ludzi i spędzanie z nimi czasu jest dla niego absolutnym priorytetem. Dlatego każdy spacer to dla niego prawdziwe święto! Podczas wspólnej przechadzki często zawraca do człowieka i upewnia się, że ten na pewno idzie razem z nim. Chętnie wypina też pierś i wystawia brzucho do głaskania. Na pewno byłby niesamowitą pociechą dla jakiejś rodziny. Tak łatwo wyobrazić go sobie, jak gania po ogrodzie z dzieciakami czy przynosi im rzucone piłeczki. Horacy nie jest małym psem, jest natomiast całkowicie bezproblemowy w obsłudze. Nie ma problemu z czesaniem, sprawdzaniem łap, czy zaglądaniem do pyska. Nauczył się też kilku komend – umie „siad”, „leżeć”, „podaj łapę” i obroty. Z chęcią wykonuje również wszystkie ćwiczenia pomagające wzmocnić jego tylne łapy. Z pewnością jest w stanie nauczyć się jeszcze więcej, bo nowe sztuczki łapie w locie, a współpraca z człowiekiem (zwłaszcza z argumentem w postaci parówek lub piłki) sprawia mu ogromną frajdę! Na spacerach z początku ciągnie, ale gdy miną pierwsze emocje, przechadzka z nim to przyjemność. Podczas pobytu w schronisku Horacy nauczył się mijać inne psy, jednak nie jest ich największym fanem, dlatego lepiej, aby zamieszkał w domu bez psiego towarzystwa. Horacy nie jest już najmłodszy. Nie jest też malutki, puchaty, nie jest słodkim szczeniaczkiem. W smutnym świecie bezdomności takie zwierzaki mają łatwiej – te mniejsze, młodsze, śliczne. A Horacy? Jak on ma z nimi konkurować, jak ma się starać o dom, pomimo tak wielu atutów, tak wspaniałego charakteru? Ale się stara, uwierzcie, tak bardzo się stara, każdego dnia. Nie tracąc nadziei, nie tracąc pogody ducha, wylewnie ciesząc się z każdego przejawu dobroci i zainteresowania, jaki go spotka. I to pomimo ponad 4 lat spędzonych za kratami… A my tak bardzo byśmy chcieli, żeby wreszcie zaczął cieszyć się życiem u boku swojego człowieka. Nie wiemy, ile czasu zostało Horasiowi, ale już mniej niż więcej. I nie powinien tego cennego czasu tracić w schronisku. Ale żyć najlepszym psim życiem – z własnym człowiekiem, który podaruje mu miłość, troskę i obecność. I będzie go kochał do końca jego dni.
Publicado hace 4 meses
