Adopter Norris
Krydsede raser · Mand
25 kilometer fra Warszawa, i udkanten af hovedstaden, i storbyens agglomeration, lige ved siden af den verden af uddannede, tilsyneladende bevidste mennesker, i kommunen Ożarów, blev Norris fundet. En hund med et stykke kæde om halsen, med syge ører, løse tænder og forandringer på siden samt under gåturene. I denne store verden bemærkede ingen – absolut ingen – den misér og den enorme hunds lidelse. Norris blev fundet præcis sådan, på gaden. Det så ikke ud til at være en redning; det så ud som om den var kommet ud af ingenting. Norris er ikke en gammel hund. Det er en knust hund. Siden maj har vi været i gang med at genoprette dens helbred. Og det går bedre og bedre. Fysisk er Norris ved at komme ud af skoven. Men kan den følelsesmæssigt genoprettes på så kort tid? For nylig begyndte Norris at gå tur. Den går meget fint i snor, trækker ikke. Den går fremad, skridt for skridt, pot for pot. Barnevogn? Bil? Hund bag hegnet? Toget? Intet af disse ting er skræmmende for Norris. Den snuser rundt og passer sine fysiologiske behov. Hunden er perfekt. Så hvad er det, vi er bange for? At Norris ikke bliver lagt mærke til: den ser ikke en person i øjnene, den springer ikke op af glæde, og den nyder ikke vores syn. Hvor bitter må mindet være hos en person, der må se, at hunden er ligeglad med ham? 🙁 Når man ser på Norris, er det svært at se noget glæde eller livlighed i den. Norris er usædvanlig rolig. Den ved, hvordan man fungerer sammen med andre hunde. I kontakt med mennesker er den uforstyrret. Og selv er den utrolig rørende. Den vækker behovet for engagement og omsorg over for sig. Norris har virkelig brug for et kærligt hjem. Et hjem, der vil vække glæden ved livet i den. For nylig har Norris givet os et lille, næsten umærkeligt vift med halen før en gåtur. 🙂 Betyder det, at den snart ikke kan vente på en gåtur og kærlighedsfulde smukke?
Læs original (pl)
25 kilometrów od Warszawy, w otulinie stolicy, aglomeracji wielkiego miasta, zaraz obok świata wykształconych, niby świadomych ludzi, w gminie Ożarów został znaleziony Norris. Pies z kawałkiem łańcucha na szyi, z chorymi uszami, startymi zębami i zmianami na boku oraz przy odbycie. W tym wielkim świecie nikt, ale to nikt, nie zwrócił uwagi na nieszczęście i ogromne psie cierpienie. Norris został znaleziony ot tak, na ulicy. Nie został odebrany interwencyjnie, pojawił się znikąd. Norris nie jest starym psem. Jest psem zniszczonym. Od maja przywracamy go do zdrowia. I idzie nam to coraz lepiej. Fizycznie Norris wychodzi na prostą. Ale czy w tak krótkim czasie da się zwrócić go światu również emocjonalnie? Od niedawna Norris wychodzi na spacery. Bardzo ładnie chodzi na smyczy, nie ciągnie. Powolnym krokiem, łapka za łapką, idzie do przodu. Wózek? Samochód? Pies za ogrodzeniem? Pociąg WKD? Nic z tych rzeczy nie jest Norrisowi straszne. Wącha, załatwia swoje potrzeby fizjologicznie. Pies idealny. Więc czego się boimy? Tego, że Norris nie zostanie zauważony: nie lgnie do człowieka, nie skacze z radości i nie cieszy się na nasz widok. Jak przykre wspomnienie człowiek musi w nim budzić, że jest mu obojętny? 🙁 Kiedy się patrzy na Norrisa trudno dostrzec w nim radość czy ożywienie. Norris jest wyjątkowo spokojny. Umie funkcjonować razem z innymi psami. W kontaktach z ludźmi jest nienachalny. A sam w sobie jest ogromnie rozczulający. Wzbudza potrzebę zaangażowania oraz opieki nad nim. Norrisowi bardzo potrzebny jest kochający dom. Dom który wzbudzi w nim jeszcze radość życia. Ostatnio Norris zaszczycił nas małym, ledwo zauważonym merdnieciem ogonka przed spacerem 🙂 Czy to oznacza, że niedługo nie będzie się mógł doczekać spaceru i głasków? Bardzo mocno w to wierzymy 🙂
Listet for 2 måneder siden
