Adopter Pimpek
Krydsede raser · Mand
God dag, mit navn er Pimpek. Jeg er en lille hund, jeg blev født i januar 2018. Jeg kom først til dyrehaveinstitutionen den 4. juli 2018, leveret af venner til min første ejer, der ønskede at give mig op. Jeg var ikke den type hund, der løber ind i folkens arme, når de ser dem. Jeg opmuntrede ikke til tættere relationer med mig, min nervøse bakkende prøvede at skjule, hvor bange jeg var for skade fra potentielle interessenter. Trods mine sociale mangler og øjne fyldt med tvivl fandt en familie mig, der besluttede at skifte mit liv. Jeg var en meget glad hund, jeg havde den løb, jeg behøvede. Mange gange, løb efter stænger, legetøj. Hjemme blev jeg til en vagthund, der varetog, hvem der kom ind i vores hus og hvem der forlod det. Vi havde sjældent gæster ... Vi var en glade familie i vores egen gruppe. Dog, da en ny medlem optrådte, ændrede mange ting, eller rettere min hele tidligere liv. Mine ejere havde betydeligt mindre tid til mig, korte gange, mindre variabel end før. Interesse i mig og mine behov blev nedbragt til et minimum. Problemer begyndte i forhold til mit adfærd. Jeg begyndte at blive frustreret, hvilket påvirkede min relation med barnet, der var i udvikling. Mine omsorgspersoner kontaktede dyrehaveinstitutionen, på den ene side ønskede at give mig tilbage, men de fik råd og anbefalinger, at situationen hjemme kunne ændres. Efter fire måneder viste det sig, at det eneste, der blev anvendt, var en kagekasse og medicin, som ikke resulterede i nogen forbedring. Desuden blev de stoppet forkert. Til sidst vendte jeg tilbage til dyrehaveinstitutionen den 29. december 2023. Jeg ankom meget bange, afstandskøl. I konstant flygtetilstand. Jeg ville ikke engang se på personen, der bare ville rengøre min kasse. Kun efter mere end to uger begyndte jeg at udnytte mulighederne, der blev tilbudt af dyrehaveinstitutionens personale, så jeg kunne få ro eller ophidsning, såsom (kong, slyngemat, osv.). Jeg tror, hvis jeg mødte forståelse og især nogen, der omhyggeligt fokuserede på, at jeg er en hund, der har brug for monotoni ... Jeg skal forvente hver næste aktivitet eller rutine. Bedst, hvis jeg ender i et hjem, hvor der ikke er små børn, der gør mig usikker. Jeg har brug for en erfaren eller åben familie til forslag og råd. Motiveret til at arbejde for at hjælpe mig. Jeg har nuværende vaccination, udtagning. Jeg er mikrochippet, og også kastreret.
Læs original (pl)
Dzień dobry, mam na imię Pimpek. Jestem małym psem, urodziłem się w styczni8u 2018 roku. W schronisku po raz pierwszy zamieszkałem 4 lipca 2018 roku, zostałem przyprowadzony przez znajomych mojej pierwszej właścicielki, która chciała mnie porzucić. Nie należałem do psów, które na widok człowieka biegną w ich ramiona. Nie zachęcałem do nawiązywania ze mną bliższych relacji, swoim nerwowym szczekaniem próbowałem zatuszować jak bardzo boję się krzywdy ze strony potencjalnych zainteresowanych. Mimo moich braków socjalnych i oczu pełnych wątpliwości znalazła się rodzina, która zdecydowała się odmienić moje życie. Byłem bardzo szczęśliwym psem, miałem wybiegi jakie potrzebowałem. Spacery przeróżne, bieganie za patyczkami, zabawkami. W domu zamieniałem się w strażnika, który strzegł kto wchodzi do naszego domu a kto z niego wychodzi. Rzadko miewaliśmy gości… Byliśmy szczęśliwą rodzinką w naszym komplecie. Jednak z chwilą gdy pojawił się nowy członek wiele rzeczy się zmieniło a w zasadzie całe moje dotychczasowe życie. Moi właściciele mieli zdecydowanie mniej czasu dla mnie, skrócone spacery, mniej urozmaicone niż dotychczas.Zainteresowanie mną i moimi potrzebami zostało zredukowane do minimum. Zaczęły się komplikacje pod względem mojego zachowania. Zacząłem się frustrować co rzutowało na relację z dzieckiem, które było w trakcie rozwoju. Moi opiekunowie zwrócili się do schroniska z jednej strony chcąc w zasadzie mnie oddać, jednak otrzymali poradę oraz zalecenia aby sytuacja w domu mogła się zmienić. Po czterech miesiącach okazało się, że jedyne co zostało zastosowane to klatka kenelowa i leki, które nie spowodowały żadnej zmiany na lepsze. W dodatku zostały one nieodpowiednio przerwane. Ostatecznie wróciłem do schroniska 29 grudnia 2023 roku.Trafiłem bardzo przerażony, zdystansowany. W ciągłym trybie ucieczki. Nie chciałem nawet spoglądać w stronę człowieka, który najzwyczajniej w świecie chciał posprzątać w moim boksie.Dopiero po ponad dwóch tygodniach zacząłem korzystać z możliwości, które oferują mi pracownicy schroniska abym mógł się zrelaksować lub odprężyć jak np.: (kong, mata do lizania itp.) Myślę, że gdybym spotkał się ze zrozumieniem i przede wszystkim zależało by komuś na tym aby faktycznie skupić się na tym, że jestem psem, który potrzebuje monotonii… Muszę się spodziewać każdej kolejnej czynności lub rytuału. Najlepiej gdybym trafił do domu gdzie nie ma małych dzieci aby nie wprawiały mnie w dyskomfort. Potrzebuję rodziny doświadczonej lub otwartej na sugestię i porady. Zmotywowane do pracy aby mi pomóc. Posiadam aktualne szczepienie, odrobaczenie. Jestem czipowany, a także wykastrowany.
Listet for 5 måneder siden
