Pimpek adoptieren
Mischling · Männlich
Guten Tag, mein Name ist Pimpek. Ich bin ein kleiner Hund, ich wurde im Januar 2018 geboren. Ich kam zum Tierheim zum ersten Mal am 4. Juli 2018, gebracht von Freunden meines ersten Besitzers, die mich abgeben wollten. Ich war nicht der Hund, der in die Arme der Leute läuft, wenn er sie sieht. Ich ermutigte keine näheren Beziehungen zu mir, mein nervöses Bellen versuchte, wie sehr ich Angst vor Schaden durch potenzielle Interessenten hatte, zu verbergen. Trotz meiner sozialen Defizite und Augen voller Zweifel fand eine Familie mich, die beschloss, mein Leben zu verändern. Ich war ein sehr glücklicher Hund, ich hatte die Laufereien, die ich brauchte. Verschiedene Spaziergänge, Stöcke jagen, Spielzeug. Zu Hause wurde ich zu einem Wachhund, der kontrollierte, wer unser Haus betrat und verließ. Wir hatten selten Gäste... Wir waren eine glückliche Familie in unserer Gruppe. Doch als ein neues Mitglied auftauchte, änderten sich viele Dinge oder vielmehr mein gesamtes vorheriges Leben. Meine Besitzer hatten deutlich weniger Zeit für mich, kürzere Spaziergänge, weniger abwechslungsreich als zuvor. Das Interesse an mir und meinen Bedürfnissen wurde auf ein Minimum reduziert. Probleme begannen in Bezug auf mein Verhalten. Ich wurde frustriert, was meine Beziehung zur in Entwicklung befindlichen Kind beeinflusste. Meine Pflegepersonen kontaktierten das Tierheim, auf der einen Seite mich zurückgeben zu wollen, doch sie erhielten Rat und Empfehlungen, dass die Situation zu Hause sich ändern könnte. Nach vier Monaten stellte sich heraus, dass nur ein Käfigkennel und Medikamente angewandt wurden, was zu keiner Verbesserung führte. Außerdem wurden sie unangemessen beendet. Schließlich kehrte ich am 29. Dezember 2023 zum Tierheim zurück. Ich kam sehr erschreckt, abgekapselt. Im ständigen Fluchtmodus. Ich wollte sogar nicht einmal den Menschen ansehen, der einfach nur meine Box reinigen wollte. Erst nach mehr als zwei Wochen begann ich, die Möglichkeiten zu nutzen, die mir vom Tierheimpersonal angeboten wurden, um mich zu entspannen oder abzuschalten, wie (Kong, Lutschmatte usw.). Ich denke, wenn ich mit Verständnis und vor allem jemandem zusammentreffen würde, der sich wirklich darauf konzentriert, dass ich ein Hund bin, der Monotonie benötigt ... Ich muss jedes nächste Ereignis oder Ritual erwarten. Am besten, wenn ich in ein Zuhause komme, in dem keine kleinen Kinder sind, die mich unwohl fühlen lassen. Ich brauche eine erfahrene oder offene Familie, die Vorschläge und Ratschläge annimmt. Motiviert, zu arbeiten, um mir zu helfen. Ich habe aktuelle Impfungen, Entwurmung. Ich bin mikrochipt und auch kastriert.
Original lesen (pl)
Dzień dobry, mam na imię Pimpek. Jestem małym psem, urodziłem się w styczni8u 2018 roku. W schronisku po raz pierwszy zamieszkałem 4 lipca 2018 roku, zostałem przyprowadzony przez znajomych mojej pierwszej właścicielki, która chciała mnie porzucić. Nie należałem do psów, które na widok człowieka biegną w ich ramiona. Nie zachęcałem do nawiązywania ze mną bliższych relacji, swoim nerwowym szczekaniem próbowałem zatuszować jak bardzo boję się krzywdy ze strony potencjalnych zainteresowanych. Mimo moich braków socjalnych i oczu pełnych wątpliwości znalazła się rodzina, która zdecydowała się odmienić moje życie. Byłem bardzo szczęśliwym psem, miałem wybiegi jakie potrzebowałem. Spacery przeróżne, bieganie za patyczkami, zabawkami. W domu zamieniałem się w strażnika, który strzegł kto wchodzi do naszego domu a kto z niego wychodzi. Rzadko miewaliśmy gości… Byliśmy szczęśliwą rodzinką w naszym komplecie. Jednak z chwilą gdy pojawił się nowy członek wiele rzeczy się zmieniło a w zasadzie całe moje dotychczasowe życie. Moi właściciele mieli zdecydowanie mniej czasu dla mnie, skrócone spacery, mniej urozmaicone niż dotychczas.Zainteresowanie mną i moimi potrzebami zostało zredukowane do minimum. Zaczęły się komplikacje pod względem mojego zachowania. Zacząłem się frustrować co rzutowało na relację z dzieckiem, które było w trakcie rozwoju. Moi opiekunowie zwrócili się do schroniska z jednej strony chcąc w zasadzie mnie oddać, jednak otrzymali poradę oraz zalecenia aby sytuacja w domu mogła się zmienić. Po czterech miesiącach okazało się, że jedyne co zostało zastosowane to klatka kenelowa i leki, które nie spowodowały żadnej zmiany na lepsze. W dodatku zostały one nieodpowiednio przerwane. Ostatecznie wróciłem do schroniska 29 grudnia 2023 roku.Trafiłem bardzo przerażony, zdystansowany. W ciągłym trybie ucieczki. Nie chciałem nawet spoglądać w stronę człowieka, który najzwyczajniej w świecie chciał posprzątać w moim boksie.Dopiero po ponad dwóch tygodniach zacząłem korzystać z możliwości, które oferują mi pracownicy schroniska abym mógł się zrelaksować lub odprężyć jak np.: (kong, mata do lizania itp.) Myślę, że gdybym spotkał się ze zrozumieniem i przede wszystkim zależało by komuś na tym aby faktycznie skupić się na tym, że jestem psem, który potrzebuje monotonii… Muszę się spodziewać każdej kolejnej czynności lub rytuału. Najlepiej gdybym trafił do domu gdzie nie ma małych dzieci aby nie wprawiały mnie w dyskomfort. Potrzebuję rodziny doświadczonej lub otwartej na sugestię i porady. Zmotywowane do pracy aby mi pomóc. Posiadam aktualne szczepienie, odrobaczenie. Jestem czipowany, a także wykastrowany.
Kostenloses Konto — 10 Kontakte inklusive
Eingestellt letzten Monat
