Adoptă Pimpek
Rasă mixtă · Masculin
Bună ziua, numele meu este Pimpek. Sunt un câine mic, am născut în ianuarie 2018. Am ajuns prima dată la adăpostul pentru animale pe 4 iulie 2018, adus de prietenii primului meu stăpân, care a vrut să mă abandoneze. Nu eram tipul de câine care rulează către oameni atunci când îi vede. Nu încurajam formarea unor relații mai apropiate cu mine, latratul meu nervos încerca să acopere cât de fricos eram de răul potențialilor interesați. În ciuda deficiențelor mele sociale și a ochilor plini de îndoieli, o familie m-a găsit care a decis să-și schimbe viața. Am fost un câine foarte fericit, am avut mișcările necesare. Diverse plimbări, alergând după bastonașe, jucării. Acasă m-am transformat într-un câine paznic, păzind cine intră în casa noastră și cine iese. Rareori aveam oaspeți... Noi eram o familie fericită în grupul nostru. Totuși, când a apărut un nou membru, multe lucruri s-au schimbat, sau mai degrabă întreaga mea viață anterioară. Stăpânii mei au avut mult mai puțin timp pentru mine, plimbări mai scurte, mai puțin variate decât înainte. Interesul față de mine și nevoile mele s-a redus la minimum. Problemele au început din punct de vedere al comportamentului meu. Am început să mă simt frustrat, ceea ce a afectat relația mea cu copilul care se dezvolta. Călugătorii mei au contactat adăpostul pentru animale, pe de o parte dorind să mă returneze, însă au primit sfaturi și recomandări că situația de acasă ar putea se schimba. După patru luni s-a dovedit că singurul lucru aplicat a fost o cușcă de carantină și medicamente, care nu au dus la nicio îmbunătățire. Mai mult, acestea au fost oprite incorect. În cele din urmă, m-am întors la adăpostul pentru animale pe 29 decembrie 2023. Am venit foarte speriat, disconectat. În mod constant în mod de evadare. Nu chiar voiam să privesc persoana care dorea doar să curățească cutia mea. Doar după mai mult de două săptămâni am început să profite de oportunitățile oferite de personalul adăpostului pentru animale astfel încât să mă pot relaxa sau să mă dezvolt, cum ar fi (kong, covor de lingere etc.). Cred că dacă m-aș întâlni cu înțelegere și mai ales cineva care să se concentreze adevărat asupra faptului că sunt un câine care are nevoie de monotonie... Trebuie să mă aștept la fiecare activitate sau ritual viitor. Cel mai bine dacă termin într-o casă unde nu sunt copii mici care mă fac neliniștit. Am nevoie de o familie experimentată sau deschisă la sugestii și sfaturi. Motivată să lucreze pentru a mă ajuta. Am actuale vaccinare, deparazitare. Sunt microchipat, de asemenea sterilizat.
Citire originală (pl)
Dzień dobry, mam na imię Pimpek. Jestem małym psem, urodziłem się w styczni8u 2018 roku. W schronisku po raz pierwszy zamieszkałem 4 lipca 2018 roku, zostałem przyprowadzony przez znajomych mojej pierwszej właścicielki, która chciała mnie porzucić. Nie należałem do psów, które na widok człowieka biegną w ich ramiona. Nie zachęcałem do nawiązywania ze mną bliższych relacji, swoim nerwowym szczekaniem próbowałem zatuszować jak bardzo boję się krzywdy ze strony potencjalnych zainteresowanych. Mimo moich braków socjalnych i oczu pełnych wątpliwości znalazła się rodzina, która zdecydowała się odmienić moje życie. Byłem bardzo szczęśliwym psem, miałem wybiegi jakie potrzebowałem. Spacery przeróżne, bieganie za patyczkami, zabawkami. W domu zamieniałem się w strażnika, który strzegł kto wchodzi do naszego domu a kto z niego wychodzi. Rzadko miewaliśmy gości… Byliśmy szczęśliwą rodzinką w naszym komplecie. Jednak z chwilą gdy pojawił się nowy członek wiele rzeczy się zmieniło a w zasadzie całe moje dotychczasowe życie. Moi właściciele mieli zdecydowanie mniej czasu dla mnie, skrócone spacery, mniej urozmaicone niż dotychczas.Zainteresowanie mną i moimi potrzebami zostało zredukowane do minimum. Zaczęły się komplikacje pod względem mojego zachowania. Zacząłem się frustrować co rzutowało na relację z dzieckiem, które było w trakcie rozwoju. Moi opiekunowie zwrócili się do schroniska z jednej strony chcąc w zasadzie mnie oddać, jednak otrzymali poradę oraz zalecenia aby sytuacja w domu mogła się zmienić. Po czterech miesiącach okazało się, że jedyne co zostało zastosowane to klatka kenelowa i leki, które nie spowodowały żadnej zmiany na lepsze. W dodatku zostały one nieodpowiednio przerwane. Ostatecznie wróciłem do schroniska 29 grudnia 2023 roku.Trafiłem bardzo przerażony, zdystansowany. W ciągłym trybie ucieczki. Nie chciałem nawet spoglądać w stronę człowieka, który najzwyczajniej w świecie chciał posprzątać w moim boksie.Dopiero po ponad dwóch tygodniach zacząłem korzystać z możliwości, które oferują mi pracownicy schroniska abym mógł się zrelaksować lub odprężyć jak np.: (kong, mata do lizania itp.) Myślę, że gdybym spotkał się ze zrozumieniem i przede wszystkim zależało by komuś na tym aby faktycznie skupić się na tym, że jestem psem, który potrzebuje monotonii… Muszę się spodziewać każdej kolejnej czynności lub rytuału. Najlepiej gdybym trafił do domu gdzie nie ma małych dzieci aby nie wprawiały mnie w dyskomfort. Potrzebuję rodziny doświadczonej lub otwartej na sugestię i porady. Zmotywowane do pracy aby mi pomóc. Posiadam aktualne szczepienie, odrobaczenie. Jestem czipowany, a także wykastrowany.
Listat acum 5 luni
