Adoptoi Pimpek
Rasvahybridi · Mies
Hyvää päivää, nimeni on Pimpek. Olen pieni koira, syntynyt tammikuussa 2018. Minä ensin tulin eläinhuoltoon 4. heinäkuuta 2018, tuotuna ystävillä ensimmäisen omistajan kanssa, jotka halusivat jättää minut. En ollut se tyyppi koiraa, joka juoksee ihmisten käsien kohtaan kun ne näkyy. En rohkaisutu lähemmän suhteiden muodostamista minuun, pelokas haukumaani yritti peittää kuinka pelokas minä oli vaaroista mahdollisilta kiinnostavilta osapuolet. Vaikka sosiaaliset puutteet ja silmät täynnä epäilyjä, löysivät minut perhe, jotka päättivät muuttaa elämäni. Olin hyvin iloinen koira, minulla oli tarvitsemiani juoksuja. Erilaisia kävelyjä, juoksemista tikapuuista, leluista. Kotona muuttuin vartijakoiraksi, valvomalla kenenkään sisälle ja ulos tuloa. Meillä ei olisi usein vieraita... Olimme onnellinen perhe omaan ryhmäämme. Kuitenkin, kun uusi jäsen ilmestyi, monet asiat muuttuivat, tai pikemminkin koko edellinen elämäni. Omistajani käyttivät minuun huomattavasti vähemmän aikaa, lyhyempiä kävelyjä, vähemmän erilaisia kuin ennen. Kiinto minuun ja tarpeisiini vähetettiin minimiin. Ongelmia alkoi suhtautumisen suhteen. Alinnettiin vihaisuuteen, mikä vaikutti lapsen kanssa, joka kehittyi. Hoitajat ottivat yhteyttä eläinhuoltoon, toisella kädellä haluamalla palauttaa minut, mutta saivat neuvoja ja suosituksia, että tilanne kotona voi muuttua. Neljän kuukauden jälkeen osoittautui, että vain suluin ja lääkkeet sovellettiin, mikä ei johtanut mihinkään parannukseen. Lisäksi ne oli lopetettu väärin. Lopulta minä palasin eläinhuoltoon 29. joulukuuta 2023. Minä saapuin erittäin pelokkaana, irrotettuna. Jatkuvassa pakotilassa. Minä ei halunnut edes katsoa henkilöä, joka halusi vain puhdistaa laatikkoani. Vain yli kahden viikon jälkeen alinnettiin hyödyntämään mahdollisuuksia, jotka tarjoili eläinhuollon henkilökunta, jotta voisin rentoutua tai purkautua, kuten (kong, sulatustekstiili jne.). Uskon, että jos tapaisin ymmärrystä ja ennen kaikkea jonkun, joka huolehtii todella keskittyen siihen, että olen koira, joka tarvitsee monotonisuutta... Minun täytyy odottaa joka seuraava toiminta tai rituaali. Parhaiten jos pääsen kotiin, jossa ei ole pieniä lapsia, jotka tekevät minut epävarmaksi. Tarvitsen kokemuksellisen tai avoimen perheen ehdotuksiin ja neuvoihin. Motivoitu työskentelemään auttaakseni minua. Minulla on nykyinen rokotus, deparatiivit. Olen mikrokitelty ja myös steriloidu.
Lue alkuperäinen (pl)
Dzień dobry, mam na imię Pimpek. Jestem małym psem, urodziłem się w styczni8u 2018 roku. W schronisku po raz pierwszy zamieszkałem 4 lipca 2018 roku, zostałem przyprowadzony przez znajomych mojej pierwszej właścicielki, która chciała mnie porzucić. Nie należałem do psów, które na widok człowieka biegną w ich ramiona. Nie zachęcałem do nawiązywania ze mną bliższych relacji, swoim nerwowym szczekaniem próbowałem zatuszować jak bardzo boję się krzywdy ze strony potencjalnych zainteresowanych. Mimo moich braków socjalnych i oczu pełnych wątpliwości znalazła się rodzina, która zdecydowała się odmienić moje życie. Byłem bardzo szczęśliwym psem, miałem wybiegi jakie potrzebowałem. Spacery przeróżne, bieganie za patyczkami, zabawkami. W domu zamieniałem się w strażnika, który strzegł kto wchodzi do naszego domu a kto z niego wychodzi. Rzadko miewaliśmy gości… Byliśmy szczęśliwą rodzinką w naszym komplecie. Jednak z chwilą gdy pojawił się nowy członek wiele rzeczy się zmieniło a w zasadzie całe moje dotychczasowe życie. Moi właściciele mieli zdecydowanie mniej czasu dla mnie, skrócone spacery, mniej urozmaicone niż dotychczas.Zainteresowanie mną i moimi potrzebami zostało zredukowane do minimum. Zaczęły się komplikacje pod względem mojego zachowania. Zacząłem się frustrować co rzutowało na relację z dzieckiem, które było w trakcie rozwoju. Moi opiekunowie zwrócili się do schroniska z jednej strony chcąc w zasadzie mnie oddać, jednak otrzymali poradę oraz zalecenia aby sytuacja w domu mogła się zmienić. Po czterech miesiącach okazało się, że jedyne co zostało zastosowane to klatka kenelowa i leki, które nie spowodowały żadnej zmiany na lepsze. W dodatku zostały one nieodpowiednio przerwane. Ostatecznie wróciłem do schroniska 29 grudnia 2023 roku.Trafiłem bardzo przerażony, zdystansowany. W ciągłym trybie ucieczki. Nie chciałem nawet spoglądać w stronę człowieka, który najzwyczajniej w świecie chciał posprzątać w moim boksie.Dopiero po ponad dwóch tygodniach zacząłem korzystać z możliwości, które oferują mi pracownicy schroniska abym mógł się zrelaksować lub odprężyć jak np.: (kong, mata do lizania itp.) Myślę, że gdybym spotkał się ze zrozumieniem i przede wszystkim zależało by komuś na tym aby faktycznie skupić się na tym, że jestem psem, który potrzebuje monotonii… Muszę się spodziewać każdej kolejnej czynności lub rytuału. Najlepiej gdybym trafił do domu gdzie nie ma małych dzieci aby nie wprawiały mnie w dyskomfort. Potrzebuję rodziny doświadczonej lub otwartej na sugestię i porady. Zmotywowane do pracy aby mi pomóc. Posiadam aktualne szczepienie, odrobaczenie. Jestem czipowany, a także wykastrowany.
Listattu 5 kuukautta sitten
