Adotar Pimpek
Raça mista · Macho
Bom dia, o meu nome é Pimpek. Sou um cão pequeno, nasci em Janeiro de 2018. Eu cheguei pela primeira vez ao abrigo de animais a 4 de Julho de 2018, trazido por amigos do primeiro dono, que queria abandonar-me. Não era o tipo de cão que corre para os braços das pessoas quando as vê. Não incentivava a formação de relações mais próximas comigo, o meu latido nervoso tentava mascarar o medo que tinha de sofrer danos por parte das pessoas interessadas. Apesar das minhas deficiências sociais e dos meus olhos cheios de dúvidas, uma família encontrou-me que decidiu mudar a minha vida. Era um cão muito feliz, tinha as correrias que precisava. Muitas caminhadas, a correr atrás de galhos, brinquedos. Em casa transformei-me num cão de guarda, guardando quem entra na nossa casa e quem a deixa. Raramente tínhamos visitas... Éramos uma família feliz no nosso grupo. No entanto, quando surgiu um novo membro, muitas coisas mudaram, ou melhor, a minha vida anterior toda. Os meus donos tiveram menos tempo para mim, caminhadas mais curtas, menos variadas do que antes. O interesse por mim e pelas minhas necessidades reduziu-se ao mínimo. Problemas começaram no que diz respeito ao meu comportamento. Comecei a ficar frustrado, o que afetou a minha relação com a criança que estava em desenvolvimento. Os cuidadores contactaram o abrigo de animais, por um lado querendo devolver-me, no entanto receberam conselhos e recomendações de que a situação em casa poderia mudar. Passados quatro meses, revelou-se que só foi aplicado uma gaiola e medicamentos, o que não resultou em qualquer melhoria. Além disso, foram interrompidos de forma inadequada. Finalmente, retornei ao abrigo de animais a 29 de Dezembro de 2023. Cheguei muito assustado, desligado. Em constante modo de fuga. Nem sequer queria olhar para a pessoa que simplesmente queria limpar a minha caixa. Só após mais de duas semanas comecei a aproveitar as oportunidades oferecidas pelo pessoal do abrigo de animais para me relaxar ou aliviar, como (kong, colchonete de lambida, etc.). Acho que se eu encontrasse compreensão e acima de tudo alguém que se importasse verdadeiramente em focar no facto de eu ser um cão que precisa de monotonia... Devo esperar por cada nova atividade ou ritual. Melhor se eu acabar em casa onde não há crianças pequenas para me incomodar. Preciso de uma família experiente ou aberta a sugestões e conselhos. Motivada a trabalhar para me ajudar. Tenho vacinação atual, desparasitação. Estou microcassado, e também castrado.
Ler original (pl)
Dzień dobry, mam na imię Pimpek. Jestem małym psem, urodziłem się w styczni8u 2018 roku. W schronisku po raz pierwszy zamieszkałem 4 lipca 2018 roku, zostałem przyprowadzony przez znajomych mojej pierwszej właścicielki, która chciała mnie porzucić. Nie należałem do psów, które na widok człowieka biegną w ich ramiona. Nie zachęcałem do nawiązywania ze mną bliższych relacji, swoim nerwowym szczekaniem próbowałem zatuszować jak bardzo boję się krzywdy ze strony potencjalnych zainteresowanych. Mimo moich braków socjalnych i oczu pełnych wątpliwości znalazła się rodzina, która zdecydowała się odmienić moje życie. Byłem bardzo szczęśliwym psem, miałem wybiegi jakie potrzebowałem. Spacery przeróżne, bieganie za patyczkami, zabawkami. W domu zamieniałem się w strażnika, który strzegł kto wchodzi do naszego domu a kto z niego wychodzi. Rzadko miewaliśmy gości… Byliśmy szczęśliwą rodzinką w naszym komplecie. Jednak z chwilą gdy pojawił się nowy członek wiele rzeczy się zmieniło a w zasadzie całe moje dotychczasowe życie. Moi właściciele mieli zdecydowanie mniej czasu dla mnie, skrócone spacery, mniej urozmaicone niż dotychczas.Zainteresowanie mną i moimi potrzebami zostało zredukowane do minimum. Zaczęły się komplikacje pod względem mojego zachowania. Zacząłem się frustrować co rzutowało na relację z dzieckiem, które było w trakcie rozwoju. Moi opiekunowie zwrócili się do schroniska z jednej strony chcąc w zasadzie mnie oddać, jednak otrzymali poradę oraz zalecenia aby sytuacja w domu mogła się zmienić. Po czterech miesiącach okazało się, że jedyne co zostało zastosowane to klatka kenelowa i leki, które nie spowodowały żadnej zmiany na lepsze. W dodatku zostały one nieodpowiednio przerwane. Ostatecznie wróciłem do schroniska 29 grudnia 2023 roku.Trafiłem bardzo przerażony, zdystansowany. W ciągłym trybie ucieczki. Nie chciałem nawet spoglądać w stronę człowieka, który najzwyczajniej w świecie chciał posprzątać w moim boksie.Dopiero po ponad dwóch tygodniach zacząłem korzystać z możliwości, które oferują mi pracownicy schroniska abym mógł się zrelaksować lub odprężyć jak np.: (kong, mata do lizania itp.) Myślę, że gdybym spotkał się ze zrozumieniem i przede wszystkim zależało by komuś na tym aby faktycznie skupić się na tym, że jestem psem, który potrzebuje monotonii… Muszę się spodziewać każdej kolejnej czynności lub rytuału. Najlepiej gdybym trafił do domu gdzie nie ma małych dzieci aby nie wprawiały mnie w dyskomfort. Potrzebuję rodziny doświadczonej lub otwartej na sugestię i porady. Zmotywowane do pracy aby mi pomóc. Posiadam aktualne szczepienie, odrobaczenie. Jestem czipowany, a także wykastrowany.
Listado há 5 meses
