Adopter SIMENS
Krydsede raser · Mand · Voksen · 7 år
Født i 2019 blev han fundet, da han næsten ikke havde noget kræfter tilbage. Han var så magert, at det var grænsen til det mulige, med en ujævn pude og avanceret katleukæmi. Han så på mennesker med frygt i øjnene - som om han havde opgivet at tro på, at nogen kunne hjælpe ham for længere. I lang tid var han mistroisk, skjulte sig, rystede ved hvert bevægelse. Det eneste, der gav ham et følelse af sikkerhed, var at spise. Han tager det stadig gulsølv, næsten kaster sig over skålen - som om nogen ville tage det fra ham snart. Som om han stadig lever med huskningen af sult. Test viste noget, der ændrede alt - han er bærer af FIV-virus. Han har et svagt immunforsvar og dyrebeskyttelsesforeningen er ikke et trygt sted for ham. Enhver infektion tager hans styrke. Hver dag i kassen er en kamp, som han ikke skal have at gå igennem mere. Han er ikke en kat, der straks krybber ind i menneskers arme. Han har mistet for meget i livet, husker for meget smerte. Han er stille, trækker sig, forsigtig. Men det betyder ikke, at han ikke fortjener kærlighed. Han drømmer ikke om legetøj, behøver ikke mirakler. Han vil bare have ét ting - en stille hjørne, et stille hjem og en person, der ikke tvinger nærhed, men lader ham langsomt tro. Denne små kat har allerede været igennem nok. Lad os ikke have ham til at tilbringe resten af sit liv bag lod.
Læs original (pl)
Rok urodzenia: 2019 Został znaleziony wtedy, gdy prawie nie miał już siły. Wychudzony do granic możliwości, z gaścią sierścią i zaawansowanym kocim katarem. Patrzył na człowieka z lękiem w oczach — jakby już dawno przestał wierzyć, że ktoś może mu pomóc. Przez długi czas był nieufny, chował się, drżał przy każdym ruchu. Jedyną rzeczą, która dawała mu poczucie bezpieczeństwa, było jedzenie. Do dziś je łapczywie, wręcz rzuca się na miskę — tak, jakby za chwilę ktoś miał mu ją odebrać. Jakby wciąż żył wspomnieniem głodu. Badania pokazały coś, co zmieniło wszystko — jest nosicielem wirusa FIV. Ma obniżoną odporność i schronisko nie jest dla niego bezpiecznym miejscem. Każda infekcja zabiera mu kolejne siły. Każdy dzień w kojcu to walka, której nie powinien już toczyć. Nie jest kotem, który od razu wtula się w ramiona człowieka. Zbyt wiele w życiu stracił, zbyt wiele bólu zapamiętał. Jest cichy, wycofany, ostrożny. Ale to nie znaczy, że nie zasługuje na miłość. On nie marzy o zabawkach, nie potrzebuje cudów. Chce tylko jednego – spokojnego kąta, cichego domu i człowieka, który nie będzie go zmuszał do bliskości, tylko pozwoli mu powoli uwierzyć. Ten kocurek przeszedł już wystarczająco dużo.Nie pozwólmy, żeby resztę życia spędził za kratami. 🖤
Listet for 3 måneder siden
