Adopter SIMENS
Kryssbrett · Hann · Voksen · 7 år
Født i 2019 ble han funnet da han nesten hadde ingen styrke igjen. Svært tynn, med en ujevn pels og avansert katelv. Han så på mennesker med frykt i øynene – som om han hadde sluttet å tro at noen kunne hjelpe ham for lenge siden. I lang tid var han mistroisk, skjulte seg, rystet ved hver bevegelse. Det eneste som ga ham følelse av sikkerhet var å spise. Han henter det fort, nesten kaster seg mot bolle – som om noen skulle ta det fra ham snart. Som om han fremdeles lever med minnet om sult. Tester viste noe som endret alt – han er bærer av FIV-viruset. Han har et svakt immunsystem og dyrehjemmet er ikke et trygt sted for ham. Enhver infeksjon tar bort hans styrke. Hver dag i kattenesten er en kamp han ikke lenger bør måtte utstå. Han er ikke en katt som umiddelbart krummer seg i menneskehåndene. Han har mistet for mye i livet, husker for mye smerte. Han er still, tilbaketrukket, forsiktig. Men det betyr ikke at han ikke fortjener kjærlighet. Han drømmer ikke om leketøy, trenger ikke mirakler. Han ønsker bare én ting – en rolig hjørne, et rolig hjem og en person som ikke tvinger nærhet, men lar ham trøste seg langsomt. Denne lille katten har allerede gjennomlevd nok. La oss ikke la ham bruke resten av livet bak tråkk.
Les original (pl)
Rok urodzenia: 2019 Został znaleziony wtedy, gdy prawie nie miał już siły. Wychudzony do granic możliwości, z gaścią sierścią i zaawansowanym kocim katarem. Patrzył na człowieka z lękiem w oczach — jakby już dawno przestał wierzyć, że ktoś może mu pomóc. Przez długi czas był nieufny, chował się, drżał przy każdym ruchu. Jedyną rzeczą, która dawała mu poczucie bezpieczeństwa, było jedzenie. Do dziś je łapczywie, wręcz rzuca się na miskę — tak, jakby za chwilę ktoś miał mu ją odebrać. Jakby wciąż żył wspomnieniem głodu. Badania pokazały coś, co zmieniło wszystko — jest nosicielem wirusa FIV. Ma obniżoną odporność i schronisko nie jest dla niego bezpiecznym miejscem. Każda infekcja zabiera mu kolejne siły. Każdy dzień w kojcu to walka, której nie powinien już toczyć. Nie jest kotem, który od razu wtula się w ramiona człowieka. Zbyt wiele w życiu stracił, zbyt wiele bólu zapamiętał. Jest cichy, wycofany, ostrożny. Ale to nie znaczy, że nie zasługuje na miłość. On nie marzy o zabawkach, nie potrzebuje cudów. Chce tylko jednego – spokojnego kąta, cichego domu i człowieka, który nie będzie go zmuszał do bliskości, tylko pozwoli mu powoli uwierzyć. Ten kocurek przeszedł już wystarczająco dużo.Nie pozwólmy, żeby resztę życia spędził za kratami. 🖤
Listet for 4 måneder siden
