SIMENS adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Volwassen · 7 jaren
Geboren in 2019 werd hij gevonden toen hij bijna geen kracht meer had. Uitgemergeld tot de grens, met een onregelmatig vellengroei en voortgeslagen kattenleukemie. Hij keek naar mensen met angst in zijn ogen - alsof hij al lang had opgegeven te geloven dat iemand hem kon helpen. Lang was hij wantrouwend, verborg zich, trilde bij elke beweging. Het enige wat hem een gevoel van veiligheid gaf was eten. Hij pakt het nog steeds gretig, werpt zich bijna in de kom - alsof iemand het snel zou wegnemen. Alsof hij nog steeds levenstoeslag heeft van honger. Testen toonden iets aan wat alles veranderde - hij is een draagster van het FIV-virus. Hij heeft een verzwakt immuunsysteem en het dierenasiel is geen veilige plek voor hem. Elke infectie neemt zijn kracht weg. Elke dag in de kooi is een strijd die hij niet langer moet doorstaan. Hij is geen kat die direct zich laat knuffelen. Hij heeft te veel verloren in het leven, herinnert zich te veel pijn. Hij is stil, teruggetrokken, voorzichtig. Maar dat betekent niet dat hij geen liefde verdient. Hij droomt niet van speelgoed, heeft geen wonderen nodig. Hij wil alleen één ding - een hoekje, een rustig huis en een persoon die niet dwingt dichtbij te komen, maar hem langzaam laat geloven. Deze kleine kat heeft al genoeg doorgemaakt. Laten we er niet voor zorgen dat hij de rest van zijn leven achter slot en grendel doorbrengt.
Origineel lezen (pl)
Rok urodzenia: 2019 Został znaleziony wtedy, gdy prawie nie miał już siły. Wychudzony do granic możliwości, z gaścią sierścią i zaawansowanym kocim katarem. Patrzył na człowieka z lękiem w oczach — jakby już dawno przestał wierzyć, że ktoś może mu pomóc. Przez długi czas był nieufny, chował się, drżał przy każdym ruchu. Jedyną rzeczą, która dawała mu poczucie bezpieczeństwa, było jedzenie. Do dziś je łapczywie, wręcz rzuca się na miskę — tak, jakby za chwilę ktoś miał mu ją odebrać. Jakby wciąż żył wspomnieniem głodu. Badania pokazały coś, co zmieniło wszystko — jest nosicielem wirusa FIV. Ma obniżoną odporność i schronisko nie jest dla niego bezpiecznym miejscem. Każda infekcja zabiera mu kolejne siły. Każdy dzień w kojcu to walka, której nie powinien już toczyć. Nie jest kotem, który od razu wtula się w ramiona człowieka. Zbyt wiele w życiu stracił, zbyt wiele bólu zapamiętał. Jest cichy, wycofany, ostrożny. Ale to nie znaczy, że nie zasługuje na miłość. On nie marzy o zabawkach, nie potrzebuje cudów. Chce tylko jednego – spokojnego kąta, cichego domu i człowieka, który nie będzie go zmuszał do bliskości, tylko pozwoli mu powoli uwierzyć. Ten kocurek przeszedł już wystarczająco dużo.Nie pozwólmy, żeby resztę życia spędził za kratami. 🖤
Gelist 3 maanden geleden
