Adottare SIMENS
Incrocio · Maschio · Adulto · 7 anni
Nato nel 2019, è stato trovato quando quasi non aveva più forza. Emaciato ai limiti, con un pelo irregolare e leucemia felina avanzata. Guardava gli esseri umani con paura negli occhi - come se avesse smesso da tanto tempo di credere che qualcuno potesse aiutarlo. Per molto tempo è stato diffidente, si nascondeva, tremava a ogni movimento. L'unica cosa che gli dava un senso di sicurezza era mangiare. Mangia ancora avidamente, quasi si getta sulla ciotola - come se qualcuno volesse togliergliela presto. Come se vivesse ancora con il ricordo della fame. I test hanno mostrato qualcosa che ha cambiato tutto: è un portatore del virus FIV. Ha un sistema immunitario indebolito e il rifugio per animali non è un posto sicuro per lui. Ogni infezione gli toglie la forza. Ogni giorno nella gabbia è una lotta che non dovrebbe dover sopportare ancora. Non è un gatto che si rannicchia subito tra le braccia umane. Ha perso troppo nella vita, ricorda troppo dolore. È silenzioso, ritirato, cauto. Ma questo non significa che non meriti amore. Non sogna giocattoli, non ha bisogno di miracoli. Vuole solo una cosa: un angolo tranquillo, una casa tranquilla e una persona che non lo costringa alla vicinanza, ma gli permetta di credere lentamente. Questo piccolo gatto ha già attraversato abbastanza. Non facciamolo passare il resto della sua vita dietro le sbarre.
Leggi originale (pl)
Rok urodzenia: 2019 Został znaleziony wtedy, gdy prawie nie miał już siły. Wychudzony do granic możliwości, z gaścią sierścią i zaawansowanym kocim katarem. Patrzył na człowieka z lękiem w oczach — jakby już dawno przestał wierzyć, że ktoś może mu pomóc. Przez długi czas był nieufny, chował się, drżał przy każdym ruchu. Jedyną rzeczą, która dawała mu poczucie bezpieczeństwa, było jedzenie. Do dziś je łapczywie, wręcz rzuca się na miskę — tak, jakby za chwilę ktoś miał mu ją odebrać. Jakby wciąż żył wspomnieniem głodu. Badania pokazały coś, co zmieniło wszystko — jest nosicielem wirusa FIV. Ma obniżoną odporność i schronisko nie jest dla niego bezpiecznym miejscem. Każda infekcja zabiera mu kolejne siły. Każdy dzień w kojcu to walka, której nie powinien już toczyć. Nie jest kotem, który od razu wtula się w ramiona człowieka. Zbyt wiele w życiu stracił, zbyt wiele bólu zapamiętał. Jest cichy, wycofany, ostrożny. Ale to nie znaczy, że nie zasługuje na miłość. On nie marzy o zabawkach, nie potrzebuje cudów. Chce tylko jednego – spokojnego kąta, cichego domu i człowieka, który nie będzie go zmuszał do bliskości, tylko pozwoli mu powoli uwierzyć. Ten kocurek przeszedł już wystarczająco dużo.Nie pozwólmy, żeby resztę życia spędził za kratami. 🖤
Account gratuito — 10 contatti inclusi
Elencati 4 settimane fa
