Adoptera SIMENS
Korsad ras · Han · Vuxen · 7 år
Född 2019 hittades han när han nästan inte hade någon kraft kvar. Han var utmärkt till gränsen, med en skrovlig päls och framträdande kattleukemi. Han såg på människor med rädsla i ögonen – som om han långt tidigare upphört att tro att någon kunde hjälpa honom. En lång tid var han misstänksam, dold sig, skrämde sig vid varje rörelse. Det enda som gav honom en känsla av trygghet var mat. Han tar fortfarande tag i den glåpordigt, nästan kastar sig mot skålen – som om någon skulle ta bort den snart. Som om han fortfarande lever med minnet av hunger. Tester visade något som förändrade allt – han är en bärare av FIV-viruset. Han har ett svagt immunförsvar och djurhemmet är inte ett säkert ställe för honom. Varje infektion tar bort hans styrka. Varje dag i bur är en kamp han inte längre behöver drabbas av. Det är inte en katt som omedelbart kryper in i mänskliga armar. Han har förlorat för mycket i livet, minner för mycket smärta. Han är tyst, isolerad, försiktig. Men det betyder inte att han inte förtjänar kärlek. Han drömmer inte om leksaker, behöver inte mirakler. Han vill bara en sak – ett stilla hörn, ett stilla hem och en person som inte tvingar nära närhet, men låter honom långsamt tro. Denna småkatt har redan gått igenom nog. Låt oss inte lämna honom att spendera resten av sitt liv bakom galler.
Läs original (pl)
Rok urodzenia: 2019 Został znaleziony wtedy, gdy prawie nie miał już siły. Wychudzony do granic możliwości, z gaścią sierścią i zaawansowanym kocim katarem. Patrzył na człowieka z lękiem w oczach — jakby już dawno przestał wierzyć, że ktoś może mu pomóc. Przez długi czas był nieufny, chował się, drżał przy każdym ruchu. Jedyną rzeczą, która dawała mu poczucie bezpieczeństwa, było jedzenie. Do dziś je łapczywie, wręcz rzuca się na miskę — tak, jakby za chwilę ktoś miał mu ją odebrać. Jakby wciąż żył wspomnieniem głodu. Badania pokazały coś, co zmieniło wszystko — jest nosicielem wirusa FIV. Ma obniżoną odporność i schronisko nie jest dla niego bezpiecznym miejscem. Każda infekcja zabiera mu kolejne siły. Każdy dzień w kojcu to walka, której nie powinien już toczyć. Nie jest kotem, który od razu wtula się w ramiona człowieka. Zbyt wiele w życiu stracił, zbyt wiele bólu zapamiętał. Jest cichy, wycofany, ostrożny. Ale to nie znaczy, że nie zasługuje na miłość. On nie marzy o zabawkach, nie potrzebuje cudów. Chce tylko jednego – spokojnego kąta, cichego domu i człowieka, który nie będzie go zmuszał do bliskości, tylko pozwoli mu powoli uwierzyć. Ten kocurek przeszedł już wystarczająco dużo.Nie pozwólmy, żeby resztę życia spędził za kratami. 🖤
Listade för 4 månader sedan
