Υιοθετήστε τον/την Coffee
European Shorthair · Αρσενικό · Ενήλικας · 9 έτη
Ταυτοποιημένος με μικροτσιπ Τύπος: Ευρωπαϊκός Χρώμα: Μαύρος - Μαλλί: σύντομο Εγχειρισμένος Έχει εξεταστεί FIV (Αρρώστια του ανοσοποιητικού συστήματος των γατιών) θετικός - FELV (Γατική λευκαιμία) αρνητικός Εμβολιασμένος για Τυφοειδή, γατικό πυρετό και λευκαιμία Υγεία: FIV θετικός (Η γατική ανοσοανεπάρκεια δεν μεταδίδεται στους ανθρώπους), διαφορετικά όλα είναι καλά Στο φιλανθρωπικό σπίτι Χαίρετε. Το όνομά μου είναι Coffee. Είμαι ένας 9χρονος μαύρος γάτος και σας μιλώ σήμερα γιατί έχω κάτι σημαντικό να σας ζητήσω. Δεν είναι εύκολο για μένα, δεν είμαι τύπος που παρακαλεί... αλλά έμαθα ότι συχνά η ζήτηση βοήθειας είναι επίσης μορφή τόλμης. Ζούσα έξω για πολύ καιρό. Περιστασιακά, λένε. Περιστασιακά, ναι... αλλά με το κρύο που καταπιάνει τα πόδια, τη βροχή που κολλά στο μαλλί και αυτό το ερώτημα που επιστρέφει τη νύχτα: πού θα κοιμηθώ σήμερα; Δεν είχα κανένα ποτίσι, κανένα καθιστικό, κανένα σπίτι. Μόνο το σκυρόδεμα, ο αέρας... και εγώ. Διαβάστε περισσότερα... Τότε υπήρχε αυτός ο άνθρωπος. Ένας χαριστικός ε freiend. Με τρόφισε, αλλά πιο σημαντικά, με κοίταξε ως αν ήμουν κάποιος. Μου δίδαξε ένα μυστικό που ποτέ δεν θα ξεχάσω: οι άνθρωποι μπορούν να είναι μαλακοί. Ευχαριστώ σε αυτήν, μάθα ότι να εμπιστεύομαι, να αφήνω να με φέρουν, να αφήνω να με πιάσουν, να κλείνω τα μάτια όταν γίνονται λίγο ξερά και να φτερνίζομαι... πολύ. Πριν την άνοιξη, πήγα στον ιατρό. Εγώ, ο γάτος που μισούσε τη φροντίδα. Και εκεί... έκπληξη. Δεν φοβήθηκα. Δεν ξεφύγα. Άφησα να με θεραπεύσουν. Μου άρεσε η ηρεμία, η θερμότητα, οι ήπιες χειρονομίες. Ακόμη και το κλειστό δεν φαινόταν τόσο τρομακτικό. Λίγο μικρό, βέβαια, αλλά γεμάτο προσοχή. Ανακάλυψα ότι τα αγαπημένα μου είναι τα παιχνιδιά με τα πεταλούδια, ότι είμαι ενδιαφερόμενος για όλα. Και ότι είμαι επίσημα ο πρωταθλητής του φτερνισμού. Οπότε όταν μιλούσαν για το να με επιστρέψουν στο σημείο καταποτισμού, το καρδιά μου βαρύνει, η ελπίδα για καλύτερη ζωή στο θερμό χάνεται. Γιατί τώρα ξέρω. Ξέρω τι σημαίνει να κοιμάμαι χωρίς φόβο του κρύου. Ξέρω τι σημαίνει να τα κρατάς. Ξέρω τι σημαίνει να αγαπιέται. Είμαι FIV +, αυτό είναι αληθινό και δεν θα μπορέσω να ζήσω με άλλα γατιά, γιατί έχω και το χαρακτήρα μου. Όνειρο είμαι να είμαι το μόνο γατάκι, το ένα για το οποίο ανοίγεται η πόρτα, το ένα που έχει τη θέση του δίπλα στη φωτιά. Δεν ζητώ πολλά: Πρόσβαση στο εξωτερικό, ένα ζεστό γωνιακό, μερικά χαϊδεύματα, παιχνιδιά με πεταλούδια... και έναν άνθρωπο που θα με αγαπήσει με ό
Διάβασε αρχικό (fr)
Identifié par puce électronique Type : Européen Couleur :Noir - Pelage : court Stérilisé Testé FIV (Sida) positif - FELV (Leucose) négatif Vacciné Typhus, Coryza et Leucose Santé : FIV positif (Le sida du chat est non transmissible à l’homme), sinon tout va bien Au refuge Je suis un chat noir de 9 ans, et si je te parle aujourd’hui, c’est parce que j’ai quelque chose d’important à te demander. Ce n’est pas facile pour moi, je ne suis pas du genre à mendier… mais j’ai appris que parfois, demander de l’aide, c’est aussi une forme de courage. J’ai longtemps vécu dehors. Libre, disent-ils. Libre, oui… mais avec le froid qui mord les pattes, la pluie qui colle au pelage, et cette question qui revient chaque soir : où vais-je dormir cette nuit ? Je n’avais pas de coussin, pas de canapé, pas de maison. Juste le béton, le vent… et moi. Lire plus... Puis il y a eu cette humaine. Une bénévole au grand cœur. Elle m’a nourri, mais surtout, elle m’a regardé comme si j’étais quelqu’un. Elle m’a appris un secret que je n’oublierai jamais : les bipèdes peuvent être doux. Grâce à elle, j’ai appris à faire confiance, à me laisser porter, à me laisser caresser, à fermer les yeux pendant qu’on me les nettoie quand ils coulent un peu et à ronronner… beaucoup. Avant l’hiver, je suis allé chez le vétérinaire. Moi, le chat qui détestait être enfermé. Et là… surprise. Je n’ai pas paniqué. Je n’ai pas fui. Je me suis laissé soigner. J’ai aimé le calme, la chaleur, les mains bienveillantes. Même la cage ne m’a pas paru si terrible. Un peu petite, certes, mais remplie d’attention. J’ai découvert que j’aimais jouer avec des plumeaux, que j’étais curieux de tout. Et que j’étais, officiellement, un champion du ronron. Alors quand on m’a parlé de me remettre sur mon site de nourrissage, mon cœur s’est serré, l’espoir d’une vie meilleure au chaud s’est envolé. Parce que maintenant, je sais. Je sais ce que c’est de dormir sans craindre le froid. Je sais ce que c’est d’être chouchouté. Je sais ce que ça fait d’être aimé. Je suis FIV +, c’est vrai et je ne pourrai pas vivre avec d’autres chats, parce que moi aussi, j’ai mon caractère. Je rêve d’être le seul chat, celui pour qui on ouvre la porte, celui qui a sa place au chaud. Je ne demande pas grand-chose : un accès à l’extérieur, un coin douillet, quelques caresses, des plumeaux… et un humain à aimer de tout mon cœur. Je ne sais pas pourquoi je me suis retrouvé seul il y a quelques années. Je sais seulement qu’aujourd’hui, je suis là, au refuge, avec cette envie immense d’avoir un foyer. Je suis prêt. Prêt à poser mes valises invisibles. Prêt à dire adieu à la vie de chat libre et bonjour à la vie de chat de maison. Prêt à aimer sans compter. Alors je te le demande, doucement : ne me laisse pas retourner dehors maintenant que je sais ce que le bonheur peut être. Si tu cherches un chat noir magnifique, tendre, un peu cabossé mais rempli d’amour, un chat qui te regardera comme si tu étais tout son monde… Moi, c’est Coffee et j’aimerais tellement rentrer à la maison avec vous. Retrouvez Coffee sur la page Facebook du refuge.
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
