Υιοθετήστε τον/την Donkor
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Ηλικιωμένος · 20 έτη
Ο Δόνκορ είναι ένας αρσενικός θησαυρός με λαμπερό μαύρο-καφέ τριχώμα, ένα λευκό σημάδι στο στήθος του και πολύ μεγάλα αυτιά. Ένας ιδανικός αρσενικός σκύλος που πιθανόν αντιλαμβάνεται όλα με τις αισθήσεις του. Με πιο κοντινή έρευνα στη φωτογραφία του, βλέπει κανείς την τάση του, το περιποίημα του ουριού του ανάμεσα στα πόδια του. Αυτό λέει πολλά για την κατάσταση της κατάστασης του Δόνκορ, που έχει λίγο να κάνει με την εξωτερική του ευγένεια. Ο Δόνκορ είναι ένας σκύλος για έναν έμπειρο άνθρωπο με σκύλους που είναι εξοικειωμένος με σκύλους από δύσκολες συνθήκες ζωής, μπορεί να εμπαθήσει και να φέρει πολύ προστασία και αγάπη. Ο Δόνκορ χρειάζεται μια πραγματική, διαρκή ευκαιρία για να χαλαρώσει ή να μειώσει σταδιακά και με υπομονή τους φόβους και την απροθυμία του, για να κατασκευάσει έμπιστο. Ένα πραγματικό και μακράς διάρκειας έργο για τον άνθρωπο και τον σκύλο που θα τους διαμορφώσει σε μια ομάδα. Το πολύ θλιβερό του παρελθόν: Η μητέρα του, Ρόντα, είχε απελευθερωθεί από ένα κέντρο ευθανασίας. Αρχικά δεν γνωριζόταν ότι έχει τρία κουτούκια (Ακίλ, Ανούμπις και Δόνκορ), τα οποία αφήθηκαν πίσω στο κέντρο ευθανασίας. Όταν έγινε γνωστό ότι είχε κουτούκια, τα πήραν επίσης στο κέντρο διασωστικής. Σε ποια εξαιρετικά παθιασμένη, φοβισμένη κατάσταση ήταν αυτά - τόσο ψυχικά όσο και φυσικά - δεν το διευκρινίζουμε περαιτέρω. Αλλά φυσικά, το θλιβερό τους ξεκίνημα είχε σοβαρές επιπτώσεις στην ανάπτυξή τους. Οι τρεις σκύλοι γνωρίζουν μόνο το κέντρο ευθανασίας ως τόπο όπου τα κουτούκια έχουν ισχυρή (αποχωρισμού) φόβο, και το κέντρο διασωστικής. Ο Δόνκορ πλησιάζει έναν άνθρωπο πολύ προσεκτικά, αναρωτιέται γι' αυτόν και μετά αποχωρεί. Η προσέγγιση των ανθρώπων είναι ακόμα πολύ δύσκολη γι' αυτόν. Είναι πλήρως υποταγμένος και συχνά επιτρέπει το περιποίημα. Φορώντας ένα περιβραχιόνιο και την ίνα είναι τώρα δυνατό, αλλά περιπάτημα έξω από το κέντρο διασωστικής δεν είναι ακόμα δυνατό. Ο Δόνκορ δεν είναι συνηθισμένος να οδηγείται με την ίνα από κάποιον άνθρωπο. Το κέντρο διασωστικής είναι μόνο πολύ περιορισμένα ένα μέρος για να μαθαίνει κοινωνική συμπεριφορά, εκτός αν έχει ένα ειδικό πρόγραμμα για τους σκύλους. Υπάρχει έλλειψη σταθερού κύριου φροντιστή, του χρόνου, της υπομονής και της συνέχειας. Σε έναν κατάλληλο περιβάλλοντα με την κατάλληλη κατανόηση, προστασία, αγάπη, έμπειρο άνθρωπο, πολλά είναι πιθανά. Οι σκύλοι μαθαίνουν ζωής. Ο Δόνκορ θα σας ευχαριστήσει αργότερα με τον τρόπο του. © 20
Διάβασε αρχικό (de)
Donkor ist eine männliche Schönheit mit glänzendem schwarz-braunem Fell, weißem Fleck auf der Brust, sowie sehr großen Ohren. Ein bildschöner Rüde, der mit seinen Sinnen vermutlich alles wahrnimmt. Betrachtet man sein Bild genauer, sieht man seine Angespanntheit, seine eingeklemmte Rute zwischen seinen Hinterbeinen. Das sagt viel über Donkors Befinden aus, was nicht mehr viel mit seiner äußeren Anmut zu tun hat. Donkor ist ein Hund für einen erfahrenen Hundemenschen, der sich mit Hunden aus schwierigen Lebensverhältnissen auskennt, sich einfühlen kann und sehr viel Geduld und Liebe mitbringt. Donkor braucht eine echte, lebenslange Chance, um seine Ängste und Zurückhaltung ganz langsam und behutsam zu verlieren bzw. zu minimieren, um Vertrauen aufzubauen. Eine echte und langfristige Aufgabe für Mensch und Hund, die sie zu einem Team zusammenschweißen wird. Kurz sein sehr trauriger Lebenshintergrund: Seine Mutter Ronda wurde aus einer Tötungsstation gerettet. Es war zunächst nicht bekannt, dass sie drei Welpen hatte (Akil, Anubis und Donkor), die in der Tötungsstation zurückgeblieben waren. Als bekannt wurde, dass sie Welpen hatte, holte man sie ebenfalls ins Tierheim. In welch erbärmlichem, verängstigten Zustand sie waren – sowohl seelisch als auch körperlich – führen wir hier nicht weiter aus. Aber natürlich hatte ihr trauriger Lebensbeginn gravierende Auswirkungen auf ihre Entwicklung. Die drei Hunde kennen nur die Tötungsstation als Welpen mit extremster (Trennungs) Angst und das Tierheim. Donkor nähert sich sehr vorsichtig einem Menschen, schnüffelt an ihm und zieht sich wieder zurück. Nähe zu Menschen zulassen zu können ist noch ganz schwierig für ihn. Er ist absolut unterwürfig und erlaubt es manchmal, gestreichelt zu werden. Geschirr und Leine zu tragen ist inzwischen möglich, aber an einen Spaziergang außerhalb des Tierheims ist noch nicht zu denken. Donkor ist nicht daran gewöhnt von einem Menschen an der Leine geführt zu werden. Das Tierheim ist nur sehr bedingt ein Ort um soziales Verhalten zu lernen, es sei denn es hat ein spezielles Programm für die Hunde. Es fehlt eine konstante Bezugsperson, die Zeit, die Geduld und die Beständigkeit. In der passenden Umgebung mit dem/den passenden verständnisvollen, geduldigen, liebevollen, erfahrenen Menschen ist ganz viel möglich. Hunde lernen ein Leben lang. Donkor wird es Ihnen eines Tages auf seine Weise so danken. © 2006-2026 by Tierschutzverein Europa e.V. - All rights reserved
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
