Υιοθετήστε τον/την Pferd Remus
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Ηλικιωμένος · 13 έτη
Ο ιπποτρόφος Ρεμους, γεννημένος το 1992, ζήσε 13 χρόνια της ζωής του ως ιπποτρόφος σε ένα ιπποτροχείο. Μετά την εμφάνιση της αρθρίτιδας, δεν ήταν πλέον κατάλληλος για αυτή τη δουλειά! Στη "κανονική περίπτωση", τα ριψοκίνητα ίππα θα έπρεπε να κάνουν την πορεία προς το βοσκοτόπιο. Ευτυχώς για τον Ρεμους, ήταν διαφορετικά: Κάποια ενεργή μέλη του ιπποτροχείου πολέμησαν για να μπορεί ο Ρεμους να ζήσει ως συνταξιούχος και βρήκαν ένα τόπο για να μείνει για πάντα. Έτσι, στις 11 Ιουνίου 2011, ο Ρεμους έφτασε σε μας στο καταφύγιο. Ήταν ήδη ένα εντυπωσιακό θέαμα όταν αυτός ο μαύρος γίγαντας βγήκε από το φορτηγό! Το τρίχωμα του Ρεμους λαμπόδινε, και ήταν σε καλή κατάσταση. Ωστόσο, ο Ρεμους ήταν πολύ άγριος στην αρχή. Η απώλεια των φίλων του τον τρομοκράτησε πολύ, και όλα τα νέα ήταν αυτονόητα επικίνδυνα γι' αυτόν. Χωρίς κανόνες, η καθημερινότητά του ήταν ξένη γι' αυτόν. Τα πρώτα δύο ημέρες, ο Ρεμους έμεινε ακίνητος στο πεδινό, παρατηρώντας το τοπίο. Όταν ανακάλυψε τότε τα γαϊτούνια μας οι βούβαλοι για να φάνε στο απέναντι πεδινό, τον έβγαλε έξω. Ομοίως, ένα κρεβάτι νερού που ήταν ξαπλωμένο στο πεδινό τον έβγαλε επίσης έξω. Ο Ρεμους ταχύτατα αποδεχθήκαμε από τη μικρή ομάδα ιπποειδών μας και έμαθε από αυτά ότι θα μπορούσε απλά να είναι ένα ίππο εδώ. Το φόβος του εξαφανίστηκε τελικά σχεδόν πλήρως. Τη μεγαλύτερη πλειοψηφία του χρόνου, η περιέργειά του κέρασε την ασφάλειά του. Ο Ρεμους ήταν πολύ άνθρωπος, ιδιαίτερα τα παιδιά τα οποία έκανε πολύ απαλά. Λάτρευε να μαθαίνει μικρά παιχνίδια - φυσικά, περίμενε το αντίστοιχο ποσό. Ήταν άπειρα λυπηρό ότι έπρεπε να αφήσουμε τον Ρεμους τον Νοέμβριο του 2018. Λόγω της αρθρίτιδάς του, ο Ρεμους έπρεπε να πάρει από τον ιατρό συχνά πόσιμο αποτριβών. Όταν δεν μπορούσε ούτε να σταθεί από τον πόνο, ξανακάλεσα τον ιατρό. Κάπως ήξερα ότι αυτή τη φορά δεν ήταν απλά για το πόσιμο. Τα μάτια του Ρεμους έστειλαν το μήνυμα ότι ήταν κουρασμένος και δεν ήθελε να ζει πια. Μετά την εξέταση του Ρεμους από τον ιατρό, τον ενημέρωσε επείγοντας να τον υποστηρίξει. Ο Ρεμους ήταν 26 και μισό χρόνια. "Αγαπητέ Ρεμους, πριν έρθεις στο καταφύγιο των ζώων δεν είχες μια καλή ζωή. Προσβλήθηκες ως ιπποτρόφος και τα αρθρώματά σου έπασχαν πολύ απ' αυτό. Αρχικά δεν μπορούσες να καταλάβεις τη ζωή σου ως συνταξιούχος, επειδή ήσουν συνηθισμένος να εντολεύεσαι. Στο Ραβελλ, βρήκες έναν αδερφό που σου δείχνει πόσο όμορφη μπορεί
Διάβασε αρχικό (de)
Der 1992 geborene Wallach Remus verbrachte 13 Jahre seines Lebens bei einem Reitverein als Voltigierpferd. Nachdem er Arthrose bekam, war er für diesen Job untauglich! Im „Normalfall“ müssen ausgediente Pferde den Gang zum Schlachter antreten. Bei Remus war es glücklicherweise anders: Einige engagierte Mitglieder des Reitvereins setzten sich dafür ein, dass Remus sein Leben als Rentner genießen darf und suchten einen Platz für ihn, wo er dauerhaft bleiben kann. So kam Remus am 11.06.2011 zu uns auf den Hof. Es war schon ein imposanter Anblick, als dieser schwarze Riese aus dem Hänger stieg! Remus‘ Fell glänzte und er war in einem guten Futterzustand. Allerdings war Remus am Anfang sehr nervös. Der Verlust seiner Freunde machte ihm offensichtlich zu schaffen, alles Neue fand er grundsätzlich gefährlich und ein Alltag ohne Regeln war ihm fremd. Die beiden ersten Tage verbrachte Remus damit, starr auf der Weide zu stehen und die Landschaft zu betrachten. Als er dann noch unsere auf der gegenüberliegenden Weide grasenden Kuhdamen entdeckte, brachte ihn das völlig aus der Fassung. Ebenso ein auf der Weide liegender Wasserschlauch. Remus wurde schnell von unserer kleinen Pferdeherde angenommen und lernte durch sie, dass er hier einfach nur Pferd sein darf. Seine Angst hat Remus schließlich fast vollständig verloren. Meistens siegte seine Neugier über seine Unsicherheit. Remus war sehr menschenbezogen, besonders Kinder mochte er sehr gerne und war ihnen gegenüber besonders sanftmütig. Er liebte es, kleine Tricks zu lernen – natürlich erwartete er hierfür die entsprechende Belohnung. Es war unendlich traurig, dass wir Remus schließlich im November 2018 gehen lassen mussten. Wegen seiner Arthrose musste Remus immer wieder vom Tierarzt Schmerzmittel gespritzt bekommen. Als er vor Schmerzen kaum noch stehen konnte, riefen wir abermals den Tierarzt. Ich wusste irgendwie, dass es diesmal nicht bei der Schmerzmittelgabe bleiben würde. Remus Augen signalisierten, dass er müde ist und nicht mehr leben möchte. Nachdem der Tierarzt Remus untersucht hatte, riet er uns dringend, ihn zu erlösen. Remus war 26 1/2 Jahre alt. „Lieber Remus, bevor Du auf den Tierlebenshof kamst, hattest Du kein schönes Leben. Du wurdest als Voltigierpferd schikaniert, Deine Gelenke haben darunter enorm gelitten. Mit Deinem Dasein als Rentner konntest Du zuerst nichts anfangen, da Du es gewöhnt warst immer nur herum kommandiert zu werden. In Ravelle fandest Du hier einen besten Freund, der Dir gezeigt hat, wie schön ein Pferdeleben sein kann. Seinen Tod hast Du nie ganz überwunden. Auch Sierra war Dir eine treue Gefährtin und Du hast sie verloren. Nun seid Ihr wieder zusammen und könnt im Regenbogenland über immergrüne Wiesen ohne Schmerzen galoppieren. Zurück bleiben ein sehr trauriger Oskar, Picasso und Menschen, die Dich geliebt haben! Wir werden uns, da bin ich ganz sicher, irgendwann wieder sehen. Bis dahin, mach’s gut Du wunderschöner Junge!“ Ruth
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
