Adoptuj Pferd Remus
Mieszaniec · Nieznane · Seniory · 13 lata
Koniu Remus, urodzony w 1992 roku, spędził 13 lat swojego życia jako koń do skoków na cyklu w klubie jeździeckim. Po rozwoju zapalenia stawów nie był już zdolny do tej pracy! W normalnym przypadku starsze konie musiałyby podjąć podróż na rzeźnię. Na szczęście dla Remusa było inaczej: pewni zmotywowani członkowie klubu jeździeckiego walczyli o to, by Remus mógł cieszyć się życiem jako emeryt i znaleziono mu miejsce, gdzie mógłby zostać na zawsze. Tak więc 11 czerwca 2011 roku Remus przyjechał do nas do schroniska. Gdy ten czarny gigant wyszedł z furgonetki, było to imponujące! Sierść Remusa była błyszcząca, a stan zdrowia dobry. Jednak początkowo Remus był bardzo nervingowy. Strata jego przyjaciół z pewnością go nurtowała, a wszystko nowe wydawało się dla niego potencjalnie niebezpieczne. Bez reguł, jego codzienność była dla niego obca. Dwa pierwsze dni Remus stał bez ruchu na pastwisku, obserwując krajobraz. Kiedy następnie zauważył nasze krowie stawy paszące się na przeciwległym pastwisku, całkowicie go zdezorientowało. Podobnie, leżący trawnik na pastwisku również go zakłamał. Remus został szybko zaakceptowany przez naszą małą grupę koni i nauczył się od nich, że tutaj może po prostu być koniem. Jego strach w końcu prawie całkowicie zniknął. Zwykle jego ciekawość przeważała nad niepewnością. Remus był bardzo ludzko orientowany, szczególnie lubił obecność dzieci, z którymi był szczególnie łagodny. Lubił uczyć się małych sztuczek – oczywiście oczekiwał odpowiedniego nagrody. Było niesamowicie smutne, że musieliśmy puścić Remusa w listopadzie 2018 roku. Ze względu na jego zapalenie stawów, lekarz weterynarii wielokrotnie przepisywał mu leki przeciwbólowe. Kiedy nie mógł już stać z bólu, ponownie wezwaliśmy lekarza weterynarii. Nie wiem dlaczego, ale wiedziałem, że tym razem będzie tylko o leczeniu ból. Oczy Remusa sygnałowały, że jest zmęczony i nie chce żyć dłużej. Po badaniu Remusa lekarz weterynarii powiadomił nas, że musimy natychmiast ulżyć jego cierpieniom. Remus miał 26 i pół roku. "Drogi Remusie, przedtem, zanim do nas przyjechałeś, nie miałeś dobrej życia. Był niesprawiedliwy jako koń do skoków, a Twoje stawy cierpiały bardzo. Na początku nie mógłś zrozumieć swojego życia jako emeryta, ponieważ był przystosowany do komend. W Ravelle znalazł się najlepszy przyjaciel, który pokazał Ci, jak piękne może być życie konia. Nie udało Ci się w pełni przebrnąć z jego śmiercią. Sierra też była wiernym towarzyszem, i go straciłeś. Teraz jesteś znowu razem i możesz galopować po wiecznoróżowych łąkach bez bólu w Królestwie Łuków. Za Tobą są bardzo smutni Oscar, Picasso i ludzie, którzy Ciebie kochali! Spotkamy się ponownie, jestem pewien, kiedyś. Do tego czasu, dbaj o siebie, piękny chłopcze!"
Czytaj oryginał (de)
Der 1992 geborene Wallach Remus verbrachte 13 Jahre seines Lebens bei einem Reitverein als Voltigierpferd. Nachdem er Arthrose bekam, war er für diesen Job untauglich! Im „Normalfall“ müssen ausgediente Pferde den Gang zum Schlachter antreten. Bei Remus war es glücklicherweise anders: Einige engagierte Mitglieder des Reitvereins setzten sich dafür ein, dass Remus sein Leben als Rentner genießen darf und suchten einen Platz für ihn, wo er dauerhaft bleiben kann. So kam Remus am 11.06.2011 zu uns auf den Hof. Es war schon ein imposanter Anblick, als dieser schwarze Riese aus dem Hänger stieg! Remus‘ Fell glänzte und er war in einem guten Futterzustand. Allerdings war Remus am Anfang sehr nervös. Der Verlust seiner Freunde machte ihm offensichtlich zu schaffen, alles Neue fand er grundsätzlich gefährlich und ein Alltag ohne Regeln war ihm fremd. Die beiden ersten Tage verbrachte Remus damit, starr auf der Weide zu stehen und die Landschaft zu betrachten. Als er dann noch unsere auf der gegenüberliegenden Weide grasenden Kuhdamen entdeckte, brachte ihn das völlig aus der Fassung. Ebenso ein auf der Weide liegender Wasserschlauch. Remus wurde schnell von unserer kleinen Pferdeherde angenommen und lernte durch sie, dass er hier einfach nur Pferd sein darf. Seine Angst hat Remus schließlich fast vollständig verloren. Meistens siegte seine Neugier über seine Unsicherheit. Remus war sehr menschenbezogen, besonders Kinder mochte er sehr gerne und war ihnen gegenüber besonders sanftmütig. Er liebte es, kleine Tricks zu lernen – natürlich erwartete er hierfür die entsprechende Belohnung. Es war unendlich traurig, dass wir Remus schließlich im November 2018 gehen lassen mussten. Wegen seiner Arthrose musste Remus immer wieder vom Tierarzt Schmerzmittel gespritzt bekommen. Als er vor Schmerzen kaum noch stehen konnte, riefen wir abermals den Tierarzt. Ich wusste irgendwie, dass es diesmal nicht bei der Schmerzmittelgabe bleiben würde. Remus Augen signalisierten, dass er müde ist und nicht mehr leben möchte. Nachdem der Tierarzt Remus untersucht hatte, riet er uns dringend, ihn zu erlösen. Remus war 26 1/2 Jahre alt. „Lieber Remus, bevor Du auf den Tierlebenshof kamst, hattest Du kein schönes Leben. Du wurdest als Voltigierpferd schikaniert, Deine Gelenke haben darunter enorm gelitten. Mit Deinem Dasein als Rentner konntest Du zuerst nichts anfangen, da Du es gewöhnt warst immer nur herum kommandiert zu werden. In Ravelle fandest Du hier einen besten Freund, der Dir gezeigt hat, wie schön ein Pferdeleben sein kann. Seinen Tod hast Du nie ganz überwunden. Auch Sierra war Dir eine treue Gefährtin und Du hast sie verloren. Nun seid Ihr wieder zusammen und könnt im Regenbogenland über immergrüne Wiesen ohne Schmerzen galoppieren. Zurück bleiben ein sehr trauriger Oskar, Picasso und Menschen, die Dich geliebt haben! Wir werden uns, da bin ich ganz sicher, irgendwann wieder sehen. Bis dahin, mach’s gut Du wunderschöner Junge!“ Ruth
Zarejestrowane 2 miesiące temu
