Adoptar a Stasia
Mestizo · Hembra · Adulto · 6 años
En este momento, Stasia aún no está lista para la adopción. La persona con quien estaba viviendo no renunció a sus derechos, por lo tanto estamos esperando la decisión del tribunal. Este es un proceso difícil y largo, pero creemos que terminará bien para ella. Stasia llegó a nuestro refugio animal en enero de 2026. Fue rescatada interdictivamente por la fundación WIOZ. Lo que encontraron allí era difícil llamarlo vida: estaba atada en un establo con una cadena tan corta que ni siquiera podía alcanzar su cuenco libremente. Cuando entraron... simplemente se sentó allí. Con calma. Como si estuviera esperando. No para un rescate, sino para una persona. Al principio, era una sombra de perro. Retraída, asustada, dudosa ante cada movimiento y cada sonido. Una persona parecía más un dolor que un refugio para ella. Hoy, ya es una Stasia completamente diferente. Es una chica que florece con la proximidad. Cuando ve un rostro conocido, sus ojos comienzan a brillar, su cola se mueve suavemente y su pata busca contacto, como si dijera: "hola, dame un momento más para acariciarme". Tiene sed de afecto de una manera que rompe el corazón... porque es claro cuánto de eso ha faltado. Anda en correa con excelentes modales. Cerca, tranquilamente, atentamente. No tira ni arrastra. Simplemente quiere estar a tu lado. Como si dentro de ella aún tuviera miedo de que si se aleja demasiado, vuelva a quedar sola. Si piensas que correrá descontrolada y hará locuras en el área de juegos - nada de eso. Se sentará a tu lado en silencio. Observará el mundo, captará los aromas llevados por el viento y disfrutará de tu presencia.
Leer original (pl)
Na ten moment Stasia nie jest jeszcze gotowa do adopcji.Osoba, u której przebywała, nie zrzekła się do niej praw, dlatego czekamy na decyzję sądu. To trudny i długi proces, ale wierzymy, że zakończy się dla niej dobrze. Stasia przyjechała do naszego schroniska w styczniu 2026 roku. Została odebrana interwencyjnie przez fundację WIOZ. To, co zastali na miejscu, trudno nazwać życiem - była przypięta w oborze na tak krótkim łańcuchu, że nie mogła nawet swobodnie sięgnąć do swojej miski. Kiedy weszli… ona po prostu siedziała. Spokojnie. Jakby czekała. Nie na ratunek - na człowieka. Na początku była cieniem psa. Wycofana, zalękniona, niepewna każdego ruchu i każdego dźwięku. Człowiek kojarzył jej się raczej z bólem niż z bezpieczeństwem. Dziś to już zupełnie inna Stasia. To dziewczynka, która rozkwita przy bliskości. Kiedy widzi znajomą twarz, jej oczy zaczynają błyszczeć, ogon delikatnie merda, a łapka sama szuka kontaktu - jakby mówiła: „hej, pogłaszcz mnie jeszcze chwilę”. Jest spragniona czułości w sposób, który łamie serce… bo widać, ile tego wcześniej jej zabrakło. Na smyczy chodzi wzorowo. Blisko, spokojnie, uważnie. Nie ciągnie, nie szarpie. Po prostu chce być obok. Jakby gdzieś w środku wciąż miała lęk, że jeśli odejdzie za daleko, znowu zostanie sama. Jeśli myślisz, że na wybiegu będzie szaleć i biegać bez opamiętania - nic z tego. Usiądzie obok Ciebie. Cicho. Będzie obserwować świat, łapać zapachy niesione przez wiatr i cieszyć się Twoją obecnością.
Cuenta gratuita — 10 contactos incluidos
Publicado hace 2 meses
