Handicap-Wellis adopteren
Mannelijk
- Regelmatige dierartscontroles / behandeling vereist - Aandoening/Probleemtype: buisgans. Geslacht: mannelijk en vrouwelijk. Kleur: verschillendLeeftijd: volwassenTijd in de dierenopvang: verschillendHTV-nummers: diversMomenteel worden enkele buisgansen gehuisvest die als gehandicapt worden beschouwd, aangezien ze, hoewel normaal en fit lijken, contact hebben gehad met pathogenen die verondersteld worden niet volledig verdwenen te zijn of snel terug te keren. Dit betreft de pathogenen "Macrorhabdus ornithogaster", ook bekend als "megabacteriën", en "Mycobacterium genavense". De vogels met HTV-nummers 299 - 302_S_25 zijn "alleen" besmet met "Macrorhabdus ornithogaster", terwijl de vogels met HTV-nummers 153 - 244_S_25 contact hebben gehad met zowel "Macrorhabdus ornithogaster" als "Mycobacterium genavense". Deze vogels kunnen alleen opnieuw geplaatst worden bij goed opgeleide buisgansen die ook aan de bovengenoemde pathogenen zijn blootgesteld of ten minste in paren uit hun eigen groep. Op dezelfde manier hebben deze vogels het minimumkooi-grootte nodig die wordt aanbevolen voor gezonde buisgansen. Voor de vogels die contact gehad hebben met Mycobacterium zou een aparte vogelkamer aanbevolen worden vanwege hygiëne. Wat betekent deze pathogenen voor de verzorging van de vogels? Mensen met ervaring met buisgansen hebben waarschijnlijk het woord "megabacteriën" gehoord. Deze "megabacteriën" zijn eigenlijk schimmels die zich vestigen in de slokdarm en darmen van buisgansen. Als ze te veel worden, ontstaan problemen: de vogels braken, hadden diarree, lieten onverteerde voedselstukjes passeren, en de pathogenen eten het voedsel van de vogel weg, waardoor de zieke buisgans steeds magerder wordt tot hij honger doodgaat als er niet op tijd behandeld wordt. Het pathogeen is niet overdraagbaar op mensen of andere huisdieren zoals honden. Onze buisgansen zijn allemaal behandeld tegen Macrorhabdus ornithogaster, de correcte naam van het pathogeen, en zijn momenteel symptoomloos. Echter, herhalingen komen vaak voor, vooral als de vogels te veel zoete voeding zoals "cracker", vruchten of zoete groenten zoals wortels eten. Omdat gewone buisgansvoering natuurlijk suiker bevat, kunnen problemen weer opduiken. Het pathogeen "Mycobacterium genavense" is ernster, omdat het een zoonose wordt beschouwd, wat betekent dat overdracht op andere dierlijke soorten en zelfs mensen theoretisch mogelijk is. Overdracht vindt plaats door contact met de feces van de vogels, wat beheersbaar is via goede hygiëne maatregelen zoals dagelijks reinigen, handschoenen dragen en desinfectie van voorwerpen zoals etensschalen. Toch bestaat een specifieke infectierisico voor mensen met een verzwakt immuunsysteem, dus kinderen, zwangere vrouwen, chronisch zieke of zeer oude personen moeten niet met de vogels wonen en met hen omgaan.
Origineel lezen (de)
Zur Zeit beherbergen wir einige "Handicap-Wellensittiche": Tiere, die äußerlich gesund und fit wirken, aber in der Vergangenheit Kontakt mit bestimmten Krankheitserregern hatten. Bei diesen Erregern muss davon ausgegangen werden, dass sie entweder nicht ganz verschwunden sind oder erneut neu auftreten können. Im Fall unserer Handicap-Wellis betrifft es die Erreger Macrorhabdus ornithogaster - auch "Megabakterien" genannt - und Mykobakterium genavense. Da diese Keime mit dem Kot verbreitet werden können, ist aus hygienischen Gründen die Haltung der Tiere in einem separatem Vogelzimmer zu empfehlen. Was bedeuten diese Erreger für die Haltung der Vögel? Wer Erfahrung mit Wellensittichen hat, hat folgendes Wort sicher schon mal gehört: "Megabakterien".Diese "Megabakterien" sind eigentlich keine Bakterien, sondern Pilze, die sich in Kropf und Darm der Wellensittiche ansiedeln. Wenn es zu viele werden, gibt es Probleme für die betroffenen Vögel: Sie erbrechen sich, haben Durchfall und scheiden unverdautes Futter aus. Darüber hinaus fressen die Erreger den Vögeln die Nahrung weg, sodass der erkrankte Wellensittich immer dünner und dünner wird, bis er schließlich verhungert - wenn nicht rechtzeitig eingegriffen wird. Auf Menschen oder andere Haustiere (Hunde, Katzen etc.) ist der Erreger nicht übertragbar.Unsere Wellis wurden alle schon einmal gegen die "Megabakterien" (Macrorhabdus ornithogaster) behandelt und sind derzeit symptomfrei. Allerdings kann es zu einem Wiederauftreten der Erkrankung kommen, insbesondere wenn die Tiere zu viel zuckerhaltige Nahrung wie "Kräcker", Obst oder zuckerreiches Gemüse wie Möhren bekommen. Da auch das gängige Wellensittichfutter von Natur aus Zucker enthält, können die Probleme immer wieder auftreten. Der Erreger Mykobakterium genavense ist ernster zu nehmen, da er als Zoonose gilt, was bedeutet, dass eine Übertragung auf andere Tierarten und auf den Menschen theoretisch möglich ist. Auch diese Übertragung findet über den Kontakt mit dem Kot der Tiere statt, was durch entsprechende Hygienemaßnahmen wie die tägliche Reinigung, das Tragen von Handschuhen, und die Desinfektion des Vogelzubehör gemanagt werden kann. Da eine besondere Infektionsgefahr für Personen mit einem geschwächten Immunsystem besteht, sollten Kleinkinder, Schwangere, chronisch kranke und sehr alte Personen nicht mit im Haushalt leben und keinen Kontakt zu den betroffenen Tieren haben.
Gelist 5 maanden geleden
