Il cane e le persone anziane adopteren
Kruisbried · Onbekend · Puppy · 4 maanden
Absurde eisen en voorkombare fouten. Weinig mensen hebben de verantwoordelijke bewustzijn van hun gevorderde leeftijd: meestal zijn het ofwel slachtofferhoudingen of gedragingen die een leeftijd herinneren dat ze verlangen om achter zich te laten. In plaats daarvan, net als bij elke levensfase, is het belangrijk in de ouderdom elk aspect van het bestaan aan te passen aan de werkelijkheid van het heden, misschien met het bewustzijn van zijn onvermijdelijke tijdelijkheid: met andere woorden, alles wat men doet of graag zou willen doen moet gerelateerd zijn aan de fysieke en mentale gezondheid en welzijn, en de levensverwachting van de persoon. Daarom geen pups voor oudere mensen, maar honden die al in hun latere jaren zijn, zodat beide partijen elkaar's aanwezigheid en verwachtingen kunnen genieten; geen grote honden, want de energie van de hond mag niet onderdrukt worden en moet beheersbaar zijn door de oude persoon; en dan, nooit, nooit twee, drie, vier dieren tegelijk! Dit – en veel meer – wordt verteld in de animatiefilm "Il cane e le persone anziane", die richtlijnen en informatie bevat over een relatie die op bewuste wijze moet worden opgebouwd door de oude persoon (of vrouw), evenals door de mensen die affectieve of verantwoorde banden met hen hebben, die er voor de hond moeten zorgen als deze alleen gelaten wordt. In de relatie met de oude persoon is de hond een „relatiepartner” en kan daarom nooit „een middel” worden om eenzaamheid te verlichten: de artsen, geriaters, dierenartsen en familieleden die adviseren dat de oude persoon een pup of kat moet nemen om te verzorgen zonder volledig bewustzijn van de behoeften, wensen en rechten van het dier, maken een ernstige fout. En ook al is het waar dat de voordelen van het aanwezigheden van een huisdier op de stemming en gezondheid van ouderen feit is, het is ook waar dat als de familie ophoort de coexistente toezicht te houden, de risico's voor het dier toenemen: het is niet ongewoon dat de oude persoon gedragingen vertoont die snel leiden tot misbruik, vanobij vette of onvoldoende voeding of gebrek aan lichamelijke activiteit tot onbehandelde ziekten en vormen van geweld die nooit getolereerd mogen worden!
Origineel lezen (it)
Assurde pretese ed errori evitabili Pochi umani hanno la responsabile coscienza della propria età avanzata: in genere, prevalgono o atteggiamenti vittimistici oppure comportamenti che ricordano età di cui si rimpiange il trascorso. Invece, come per ogni tempo della vita, anche nell'età anziana sarebbe importante adeguare ogni aspetto dell'esistenza alla realtà del presente, magari con la consapevolezza della sua ineluttabile fugacità: in altri termini, tutto ciò che si fa o si vorrebbe fare dovrebbe essere rapportato al proprio stato di salute e benessere (fisici e mentali) e all'aspettativa di vita. Quindi, niente cuccioli per gli anziani, ma cani già in là con gli anni, in modo che entrambi possano godere della presenza e delle aspettative dell'altro; niente cani di taglia grande, perchè l'energia non deve essere repressa nel cane ed essere gestibile dall'anziano; e, poi, mai e poi mai due, tre, quattro animali insieme! Questo – e molto altro – è raccontato nel video animato “Il cane e le persone anziane” , che contiene indicazioni e informazioni su un rapporto che deve essere costruito con piena consapevolezza sia da parte dell'anziano (o dell'anziana), sia da parte delle persone che con lui (o lei) hanno legami di affetto o di responsabilità e alle quali spetterà prendersi cura del cane nel caso rimanga da solo. Nel rapporto con la persona anziana il cane è un “partner di relazione” e, perciò, non può mai diventare uno “strumento” per alleviare la solitudine: commettono un gravissimo errore i medici di base, i geriatri, i veterinari e i famigliari che consigliano all'anziano di prendere un cucciolo di cane o un gatto a cui badare senza avere piena coscienza delle esigenze, dei bisogni e dei diritti dell'animale. E se è vero che i benefici della presenza di un animale domestico sull'umore e sulla salute dell'anziano sono un dato di fatto, è altrettanto vero che se la famiglia smette di sorvegliare e monitorare la coesistenza, i rischi per l'animale aumentano: non è così raro, infatti, che l'anziano ponga in essere comportamenti che possono sfociare rapidamente nel maltrattemento, passando per l'obesità o la malnutrizione o l'inattività motoria, fino alle malattie non curate e a forme di violenza che mai possono essere tollerate!
Gelist 4 maanden geleden
