Muoiono sempre più spesso di cancro, ma ci aiutano a diagnosticarlo adopteren
Kruisbried · Onbekend · Oud · 10 jaren
Verschillende soorten geven vaak veel meer dan ze ontvangen. Voor hondeliefhebbers is het geen verrassing: er zijn honden die in staat zijn om de komst van een epileptische of allergische crisis te ruiken, het daalspeld van suikerspiegel bij een diabetische patiënt en zelfs de geur van kanker. Het is nog steeds geen wetenschappelijk bewezen methode, maar studies van verschillende onderzoekers bevestigen de vermogen van honden om melanoom, blaas-, darm-, eierstok-, prostaat- en borstkanker te herkennen. Inderdaad, tumoren geven organische vluchtige deeltjes af in het lichaam, die honden, dankzij hun buitengewone reukvermogen, kunnen herkennen in monsters van uitgeademde lucht, urine of ontlasting. Een van de belangrijkste Italiaanse studies is de door uroloog Gianluigi Taverna van Humanitas in Milaan met sommige honden bij het Militaire Dierenartsencomplex in Grosseto uitgevoerde studie: de honden moesten urinemonsters van 900 mensen ruiken, waarvan sommige gezond waren en anderen leden aan prostaatkanker, en de succesgraad kwam dicht bij 98 procent. Daarnaast is er de activiteit van Medical Detection Dogs Italy, de eerste Italiaanse non-profit organisatie voor onderzoek naar het geurtalent van honden als methode voor detectie en vroegtijdige diagnose van kanker bij mensen. Voor de non-profit, die verbonden is met het Britse Medical Detection Dogs, waaruit het project ontstond, blijft het belangrijkste doel de zoektocht naar een niet-invasieve, betaalbare en stressvrije methode voor vroegtijdige kankerdetectie voor patiënten: met andere woorden, het zoekt naar een alternatief voor momenteel beschikbare methodes, die vaak invasief, stressvol en soms zelfs schadelijk en duur zijn voor de patiënt of het nationale gezondheidssysteem. Een van de meest recente activiteiten vond plaats in samenwerking met het IEO-Europese Instituut voor Oncologie en het Departement Diergeneeskunde en Publieke Gezondheid aan de Universiteit van Milaan, en betreft de zoektocht naar vroegtijdige diagnose van longkanker. De echte doorbraak komt echter van Zwedse onderzoekers aan het Karolinska Institutet, die een methode hebben gedefinieerd voor kankerdetectie die ook verklaart wat honden eigenlijk ruiken en herkennen in monsters: dat zijn glycosaminoglycanen, polysachariden die onder de eerste elementen zijn die door tumoren worden verstoord en zich ontleden in het bloed en de urine. Volgens de onderzoekers is de diagnostische nauwkeurigheid van deze methode dubbel zo hoog als welke andere beschikbare methode ook: praktisch geurloos voor mensen, zijn glycosaminoglycanen makkelijk te herkennen door honden, die 150 vierkante centimeter hersengebied besteden aan het herkennen van geuren, vergeleken met slechts 5 vierkante centimeter bij menselijke hersenen. Net als wij mensen sterven honden steeds vaker aan kanker, en deze ziekten zijn exponentieel toegenomen in dierentuinen. Statistische voorspellingen over doodsoorzaken wijzen uit dat meer dan 50% van honden ouder dan 10 jaar een vorm van neoplasma ontwikkelt, maar de leeftijdsgrens daalt snel, waardoor de leeftijd (6-7 jaren) waarop het raadzaam is om de hond te laten ondergaan aan regelmatige klinische onderzoeken, inclusief de weinige screeningstests die momenteel beschikbaar zijn bij beter gekwalificeerde dierenartsen. In feite, alleen door menselijke fout, is er geen solidariteit of mededogen tussen soorten, ondanks dat zij veel gemeen hebben, zelfs moleculen en receptoren (zoals bij borstkanker). Dus terwijl mensen hun pad van onbescheidenheid en anthropocentrisme voortzetten, vinden honden altijd een manier om hun relatie met de huidige mens te verbeteren en hun bestaan te verbeteren: ze hebben dat altijd gedaan op emotioneel niveau en door samenwerking, maar nu kunnen ze ons ook "officieel" helpen bij het vermijden van de nachtmerrie van kanker, met dezelfde effectiviteit waarmee ze vroeg kunnen diagnosticeren niet alleen diabetes, maar ook het aankomende ogenblik van migraine, epilepsie en narcolepsis crisis (voor welke er nog steeds geen beschikbare klinische test is). En de volgende keer dat je op het punt staat om de muggen te vertrappen die in de keuken zijn binnengekomen, zou het verstandig zijn om even stil te staan en na te denken over het feit dat - naast honden, muizen, bijen en een soort worm - zij ook in staat zijn om kanker te herkennen, omdat geuren hun hoofdformulier van communicatie zijn: alsof ze zeggen dat willen weten genoeg is om respect te tonen.
Origineel lezen (it)
Le specie diverse dall'umano danno spesso molto di più di quanto ricevono Per gli amanti dei cani non è una novità: ci sono cani in grado di annusare l'arrivo di una crisi epilettica o allergica, l'abbassamento della glicemia in un paziente diabetico e anche l'odore del tumore. Non è ancora una metodologia scientificamente validata, ma da più parti arrivano dai ricercatori studi che confermano la capacità dei cani di riconoscere il melanoma, il cancro della vescica, del colon, dell'ovaio, della prostata e del seno. I tumori, infatti, rilasciano nell’organismo delle particelle organiche volatili, che i cani, grazie al loro straordinario olfatto, riescono ad identificare in campioni di espirato, urina o feci. Tra gli studi italiani più significativi c'è quello che l'urologo Gianluigi Taverna dell'Humanitas di Milano ha condotto con alcuni cani presso il Centro veterinario militare di Grosseto: ai cani sono stati fatti annusare campioni di urine di 900 persone, alcune sane e altre malate di tumore alla prostata, ed il livello di successo ha sfiorato il 98%. E, poi, c'è l'attività della Medical Detection Dogs Italy, che è la prima Onlus in Italia per la ricerca sull’olfatto canino come metodo per l’individuazione e la diagnosi precoce di tumore nell’uomo. Per la Onlus – che è affiliata alla Medical Detection Dogs inglese, da cui ha avuto origine il progetto – l'obiettivo più importante resta la ricerca di un un metodo di diagnosi precoce dei tumori che sia non invasivo, economico e non comporti stress per il paziente: in pratica sta cercando un'alternativa ai metodi attualmente disponibili che, per lo più e a seconda del tipo di tumore, sono invece invasivi, stressanti e talvolta addirittura nocivi e costosi o per il paziente o per il sistema sanitario nazionale. Una delle ultime attività è stata svolta in collaborazione con lo IEO-Istituto Europeo di Oncologia e con il Diparimento di Scienze Veterinarie e Sanità Pubblica dell'Università degli Studi di Milano e riguarda la ricerca per la diagnosi precoce del tumore al polmone. Ma la vera novità arriva dai ricercatori svedesi del Karolinska Institutetin, che hanno definito un metodo di individuazione del cancro che spiegherebbe anche cosa in effetti i cani odorino e rilevino nei campioni: si tratta dei glicosamminoglicani, dei polisaccaridi che sono tra i primi elementi ad essere alterati dai tumori e a disgregarsi nel sangue e nelle urine. Secondo i ricercatori l'accuratezza diagnostica di questo metodo è il doppio di qualsiasi altra metodologia disponibile: praticamente inodori per gli umani, i glicosamminoglicani sono invece facilmente individuabili dai cani, che hanno 150 cmq di area del cervello dedicata proprio al riconoscimento degli odori contro i 5 cmq dell'animale umano. Proprio come noi umani, i cani muoiono sempre più spesso di cancro e anche in rifugio queste patologie sono aumentate in maniera esponenziale. Proiezioni statistiche sulle cause di morte indicano, infatti, che oltre il 50% dei cani di età superiore ai 10 anni svilupperà una forma di neoplasia, ma l'asticella dell'età sta rapidamente scendendo tanto da spingere verso il basso anche l'età (6-7 anni) in cui è opportuno sottoporre il cane ad abituali esami clinici, compresi i pochissimi test di screening oggi disponibili presso i medici veterinari più qualificati. Di fatto, per esclusivo demerito dell'uomo, non c'è comunque solidarietà e compassione tra le specie e ciò nonostante entrambe abbiano in comune moltissime cose, tra cui perfino molecole e recettori (ad es. del tumore al seno). Così, mentre gli uomini proseguono il loro cammino di inciviltà e antropocentrismo, i cani trovano sempre un modo per qualificare il loro rapporto con l'umano di turno e migliorarne l'esistenza: lo fanno da sempre sul piano emotivo e attraverso la cooperazione, ma ora potrebbero anche “ufficialmente” salvare molti di noi dall'incubo del cancro e con la stessa efficacia con cui riescono a diagnosticare precocemente non solo il diabete, ma anche l'imminente arrivo delle crisi di emicrania, epilessia e narcolessia (per le quali addirittura non c'è ancora un test clinico disponibile). E la prossima volta che stiamo per schiacciare col piede le formiche che sono entrate in cucina, sarà bene fermarsi e riflettere sul fatto che – insieme ai cani, ai topi, alle api e a una specie di verme – hanno anch'esse la capacità di diagnosticare il cancro, grazie al fatto che gli odori sono pure per loro la principale forma di comunicazione: come dire che basta voler conoscere per poter rispettare.
Gelist 5 maanden geleden
