Una comunicazione tagliata adopteren
Kruisbried · Onbekend · Puppy · 18 maanden
Terugkerend naar het probleem van hondrassen en de vaak verstorende complicaties die bepaalde exemplaren beïnvloeden. Een van de ernstigste problemen die honden treffen is - en helaas nog steeds het geval is - het kappen van staarten en oren om aan rasstandaarden te voldoen. In Italië is deze praktijk sinds 2010 illegaal, zoals vastgelegd in artikel 10 van het Europees Verdrag voor de bescherming van huisdieren, goedgekeurd door de Italiaanse staat via Wetnummer 201 van 4 november 2010. Artikel 10 verbiedt chirurgische ingrepen op huisdieren uit esthetische redenen, met name de amputatie van de staart (caudectomie) en oren (conchectomie), het knippen van de stembanden en het verwijderen van klauwen en tanden. In Italië werd het kappen van de staart bij jachthonden alleen verbannen vanaf maart 2011. Dit soort ingreep is toegestaan alleen in gevallen waarin het nodig is om de gezondheid van de hond te beschermen, een aspect dat helaas de deur openlaat voor een hele reeks esthetische ingrepen die illegaal als genezing worden voorgesteld. Tot op de dag van vandaag zien we nog steeds, vooral binnen onwaarschijnlijke hondentochten en wedstrijden (waarbij het tonen van "mutilerde" honden sinds 2009 verboden is), honden van verschillende rassen met vervormde oren vanwege amputatie of zonder staart. Een echte daad van wrekkerei (strafbaar volgens artikel 544-ter van het Strafrecht met gevangenisstraffen van 3 tot 18 maanden of een boete van 5000 tot 30.000 euro), wat ook leidt tot het verlies of de verminderde mogelijkheid om "te praten" via lichaamsbewegingen. Oren en staart zijn essentieel voor de visuele-posturale communicatie van honden: afhankelijk van hun positie naar voren, achter, plat tegen het hoofd, gespreid, gekanteld of bewegend, drukken de oren aandacht, agressie, angst, onderwerping, rust, benadrukken signalen van verzoening, laten zien het verzoek contact te maken; de staart beweegt op verschillende manieren – strak en omhoog, horizontaal, laag, tussen de benen, met schokkende bewegingen, ontspannen, wapperend – om dezelfde intenties uit te drukken. Om te begrijpen hoe belangrijk dit is, denk er maar aan een hond die zijn staart niet kan wapperen, misschien de actie die het meest direct het verband met mensen kenmerkt. Er zijn talloze gebaren en corresponderende boodschappen die een hond door middel van zijn oren en staart laat doorschemeren, en het verminken ervan betekent dat zijn vermogen om met andere honden en mensen te socialiseren wordt verlaagd. Een stilte die zeker geen Dobermans, Alans, Boxers, Italiaanse Mastiff, Amerikaanse Staffords, Argentijnse Dogos verdient, honden die zich natuurlijk hun autentieke schoonheid tonen, vooral wanneer ze vrij kunnen schudden met hun grote zachte oren en lange, expressieve staarten vol "stemmen" en emoties.
Origineel lezen (it)
Torniamo a parlare della questione delle razze canine e delle complicazioni spesso invalidanti che colpiscono gli esemplari selezionati. Uno dei problemi forse più gravi causati ai cani è stato – ed è purtroppo tuttora – il taglio di coda e orecchie con il solo fine di rispettare gli standard di razza. In Italia questa pratica è proibita per legge dal 2010, lo stabilisce l’articolo 10 della Convenzione europea per la protezione degli animali da compagnia, ratificata dallo Stato italiano attraverso la legge del 4 novembre 2010/n. 201. L’articolo 10 proibisce le operazioni chirurgiche su animali da compagnia per motivi estetici, in particolare l’amputazione di coda (caudectomia) e orecchie (conchectomia), la recisione delle corde vocali e l’asportazione di unghie e denti. In Italia, il taglio della coda nei cani da caccia è stato vietato solo da marzo del 2011 Questo tipo di operazioni è permesso soltanto in casi in cui sia necessario salvaguardare la salute del cane, aspetto questo che purtroppo lascia il fianco scoperto a tutta una serie di interventi estetici che sono fatti passare per curativi in maniera illegale. Perché a tutt’oggi si vedono ancora, soprattutto all’interno di improbabili mostre e concorsi cinofili (dove l'esibizione di cani “menomati” è vietata dal 2009), cani di varie razze con le orecchie deformate dall’amputazione o senza la coda. Un vero e proprio maltrattamento (penalmente punito dall’articolo 544-ter c.p. con la reclusione da 3 a 18 mesi o la multa da 5.000 a 30.000 euro), che tra le conseguenze ha anche la perdita o la riduzione della capacità di “parlare” attraverso il linguaggio del corpo. Orecchie e coda, infatti, sono essenziali per la comunicazione visivo-posturale del cane: in base alla posizione in avanti, all’indietro, schiacciate sulla testa, divaricate, inclinate o in movimento, le orecchie esprimono attenzione, aggressività, paura, sottomissione, tranquillità, sottolineano i segni di pacificazione, mostrano voglia di fare conoscenza; la coda si muove in modi diversi – rigida e alzata, in orizzontale, bassa, in mezzo alle zampe, con movimenti a scatti, rilassata, scodinzolante – per manifestare le stesse intenzioni e per capire quanto essa sia vitale basta pensare a un cane che non possa scodinzolare, forse l’atto che caratterizza nella maniera più immediata il suo rapporto con l’essere umano. Sono numerosissimi i gesti e i relativi messaggi che un cane rivela attraverso orecchie e coda e mutilarlo significa ridurre le sue capacità di relazionarsi con gli altri cani e con le persone. Un mutismo che certo non meritano dobermann, alani, boxer, cani corso, amstaff, dogo argentini, cani che al naturale rivelano la loro autentica bellezza, specialmente quando sono liberi di scuotere le loro grandi orecchie penzolanti e le loro lunghissime code, così piene di espressioni, “voci” ed emozioni.
Gelist 4 maanden geleden
