Adopter Zamach na dzikie zwierzęta
Kryssbrett · Ukjent
Jan Szyszki ble valgt til miljøminister, det er vanskelig å kalle dette en "god endring" for dyr. Den nye – gamle ministeren (kjent fra ønsket om å skjære ned på rovdyr for noen år siden) er en person som gjør at jægere øker sine krav. Vi har besluttet å oppsummere det som har skjedd siden august i fjor – hvilke tiltak som er tatt mot vildføre. Samlet på ett sted viser det at en nekopolitikk drives mot vildføre foran våre øyne. Hva er en nekopolitikk? Nekopolitikk med hensyn til mennesker ble først skrevet om av Michel Foucault (begrepet biokraft, altså kontroll og regulering av samfunnet i forhold til befolkningsfunksjon, avgjørelser om innbyggeres kropp – tilgang til abort, in vitro-befruktning, dødværen, sterilisering, partnerbund, spørsmål om uførepensjon osv.) og Achille Mbembe (drevet politikk hvor beslutningen om liv og død er en form for dominans over befolkningen og tas for eksempel basert på rasistiske kriterier). Nekopolitikk betyr derfor muligheten til å bestemme hvem som skal leve og hvem som skal dø. Nekopolitikken. Ser man på det som skjer i dag i Polen, synes det mest naturlig å bruke uttrykket "nekopolitikk" i forhold til handlingene mot vildføre. Denne "kronikken" kan være ufullstendig, kunne vi ha oversett visse handlinger, men selv det vi har samlet under, viser et skremmende bilde av handlinger som sannsynligvis bare måret etter fullstendig utrydding av vildføre. Regionaldirektoratet for miljøbeskyttelse i Olszyna ga tillatelse til søknaden fra eiere av fiskeanlegg og dyrehold om å drepe 1610 kormoraner, 183 klus og 90 vikoner på Varmia og Masuria. Den spesialutvalgte skal "forenkle" kampen mot Afrikansk svinefeber (her mangler det refleksjon rundt etikken i å drepe vildføre eller svin, det er gjennomsiktig – dyrehold produseres allerede i livet som om de var døde og regnes om til tonner med kjøtt, mens vildføre betraktes som skadedyr. Myndighetene dekker seg bak det såkalte offentlige interessen) i
Les original (en)
Wybór Jana Szyszki na Ministra Środowiska trudno nazwać „dobrą zmianą” dla zwierząt. Nowy – stary minister (znany choćby z chęci wycięcia Rospudy przed kilku laty) jest osobą, dzięki której myśliwi eskalują swoje żądania. Postanowiliśmy podsumować, to co się wydarzyło od sierpnia ubiegłego roku – jakie podejmowano działania przeciwko zwierzętom dzikim. Zebrane w jednym miejscu pokazują, że na naszych oczach jest prowadzona nekropolityka wobec dzikich zwierząt . Co to jest nekropolityka? O nekropolityce względem ludzi pisał najpierw Michel Foucault (koncept biowładzy, czyli kontrolowania i regulowania społeczeństwa w zakresie funkcjonowania populacji, decydowania o ciele obywateli – dostęp do aborcji, zapłodnienia in vitro, eutanazji, sterylizacji, związków partnerskich, kwestia ubezwłasnowolnienia itp.) i Achille Mbembe (prowadzenie polityki, w której decyzja o życiu i śmierci jest formą dominacji nad populacją i jest podejmowana np. na bazie kryterium rasowego). Nekropolityka to zatem możliwość dyktowania kto może żyć, a kto ma umrzeć. Kronika nekropolityki Patrząc na to, co obecnie dzieje się w Polsce, wydaje być jak najbardziej uzasadnione używanie w stosunku do działań wobec dzikich zwierząt określenia „nekropolityka”. Ta „kronika” może być niepełna, mogły nam umknąć pewne podejmowane działania, ale i tak to, co poniżej zebraliśmy, przedstawia przerażający zapis działań zmierzających już chyba tylko do całkowitej eksterminacji dzikich zwierząt. Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Olszynie wydała zgodę na wniosek właścicieli stawów hodowlanych i gospodarstw rybackich na zabicie 1610 kormoranów, 183 czapli i 90 wyder na Warmii i Mazurach . Specustawa mająca „ułatwić” walkę z Afrykańskim Pomorem Świń (brak tu refleksji nad etycznością zabijania dzików czy świń, jest to przeźroczyste — zwierzęta hodowlane już za życia traktowane są jak umarłe i przeliczane na tony mięsa, a dziki uznawane są za szkodniki . Władze zasłaniają się tzw. interesem publicznym) w
Gratis konto — 10 kontakter inkludert
Listet forrige måned
