Adoptuj Cali
Męskie · Seniory · 19 lata
Cześć, jestem Cali, niestety również straciłam swoich ludzi i dom w wyniku strasznego powodzi w letnim sezonie. Gdy wody opadły, zdobyłam odwagę, by wyjść ze swojego schronienia i wrócić do domu. Ale nic nie było jak przedtem... moi ludzie odeszli a mój dom stał się nieprzyjazny. Biegłam wokół domu i jego okolic, ale nikt nie był. Całe lato przeżywałam sama, aż moje stare kości nie mogły już dłużej nosić mnie. Niestety moi ludzie nie wrócili. Obserwacyjni sąsiadzi zauważyli mnie i poinformowali shelter dla zwierząt. Ponieważ jestem bardzo strachliwa, musieli mnie złapać pułapką. Na początku nie ufałam obcym, ale byłam tak głodna, że naturalnie weszłam do tego dziwnego pudełka. Wszystko dobrze wyszło, ponieważ zegar tutaj mówi, że byłam już w ostatniej chwili, jak mówią moi opiekunowie. Kilka dni więcej samotnie tam, to bym nie przetrwała. Tutaj najpierw nakarmiono mnie i zapoznano ze zwierzyną. Zrobiono pełny program, pobrano krew, zrobiły zdjęcia rentgenowskie mojego brzucha (ludzie nazywają to tak), oraz naprawiono moje zęby (te, które jeszcze zostały). Podczas wielu badań okazało się, że moje nerki nie są całkowicie w porządku. Dlatego teraz dostaję "napój" w jedzeniu, który piję bez żadnych problemów. Mój nowy dom powinien być wiejski i bardziej spokojny. Nie powinno tam mieszkać dzieci, ponieważ jestem bardzo strachliwa. Idealnie byłoby, gdybym miał dom z dorosłymi, doświadczonym właścicielami kotów, którzy dadzą mi przestrzeń, jakiej potrzebuję i będą mieć dużo pacjencji ze mną. Jestem też kompatybilna z innymi kotami, pod warunkiem, że są też bardzo ciche. Przyjdźcie więc szybko i poznajcie mnie. Nie chcę spędzać reszty życia tu i chciałabym znów znaleźć przyjazne gniazdo.
Czytaj oryginał (de)
Hallo, ich bin der Cali, leider habe auch ich durch das schlimme Hochwasser im Sommer meine Menschen und auch mein Zuhause verloren. Nachdem das Wasser weg war, habe ich mich wieder aus meinem Versteck heraus getraut und bin nach Hause gelaufen. Da war aber leider nichts mehr wie früher.... meine Menschen waren weg und mein Zuhause unbewohnbar. Immer wieder bin ich durch das Haus und drumherum gelaufen, aber da war einfach niemand mehr. Ganz alleine habe ich mich dann den Sommer über durchgeschlagen, bis meine alten Knochen nicht mehr konnten. Meine Menschen sind leider auch nicht wieder gekommen. Aufmerksame Nachbarn haben mich beobachtet und dann das Tierheim informiert. Da ich sehr ängstlich bin, musste man mich leider mit einer Falle fangen. Fremden Menschen traue ich erstmal nicht, aber ich war so ausgehungert, dass ich natürlich gleich in diesen komischen Kasten rein bin. Zum Glück, denn die Uhr stand schon auf kurz vor zwölf für mich, sagen meine Pfleger hier. Noch ein paar Tage länger alleine da draußen und ich hätte es nicht geschafft. Hier bin ich dann erstmal aufgepäppelt und dem Tierarzt vorgestellt worden. Da wurde das volle Programm gemacht, man hat mir Blut abgenommen, ein Bild von meinem Bauch gemacht (röntgen nennen das die Menschen), meine Zähne (die paar, die noch vorhanden sind) wurden saniert. Bei den vielen Untersuchungen kam heraus, dass meine Nieren nicht mehr ganz OK sind. Dafür bekomme ich nun einen "Saft" in mein Futter, den trinke ich ohne Probleme mit. Mein neues Zuhause sollte auch wieder ländlich sein und eher ein ruhiger Haushalt sein. Kinder sollten dort nicht wohnen, dafür bin ich viel zu ängstlich. Am liebsten hätte ich ein Zuhause bei älteren katzenerfahrenen Menschen, die mir meinen Freiraum, den ich brauche, lassen und viel Geduld mit mir haben. Mit anderen Katzen bin ich verträglich wenn diese ebenfalls sehr ruhig sind. Also kommt mich schnell besuchen und lernt mich kennen. Ich möchte nicht den Rest meines Lebens hier bleiben müssen und wieder ein schönes Zuhause finden. Bis bald, Euer Cali
Zarejestrowane 3 miesiące temu
